Τοιχοποιία

Τοιχοποιία

Η τοιχοποιία είναι ο αρχαιότερος και με εξαίρεση κάποιες ξύλινες κατασκευές, ο μοναδικός τρόπος δόμησης μέχρι την εμφάνιση του χάλυβα και του beton τους τελευταίους δύο αιώνες. Από τα πανάρχαια χρόνια, μία κατασκευή μπορούσε να γίνει συναρμολογόντας πέτρες και σηκώνοντας μ’αυτό τον τρόπο τοίχους. Τοίχοι είναι δυνατόν να κατασκευαστούν χωρίς κανένα συνδετικό κονίαμα (λάσπη), απλώς και μόνο τοποθετόντας τις πέτρες τη μία πάνω στην άλλη (ξερολιθιά). Σ’αυτή την περίπτωση η αντοχή του τοιχίου σε πλάγιες δυνάμεις είναι σχετικά μειωμένη, αλλά και πάλι, εάν οι πέτρες έχουν τοποθετηθεί με σωστό τρόπο το τοιχίο σηκώνει αρκετά σημαντικά κατακόρυφα φορτία. Με την χρήση, ωστόσο, λάσπης σαν συνδετικό κονίαμα (και βέβαια στην ιστορία της τοιχοποιίας υπήρξαν πολλά είδη συνδετικών κονιαμάτων), το τοιχίο μας αποκτά αντιστάσεις και στις πλάγιες φορτίσεις. Η καλή αρμολόγηση (το σωστό τέριασμα των λίθων και η σωστή τοποθέτηση συνδετικού κονιάματος) παίζει πρωτεύοντα ρόλο για την πετυχημένη κατασκευή ενός τοίχου.

Ανάλογα με το σκοπό που επιτελεί μία τοιχοποιία, κατατάσεται σε μία από τις παρακάτω κατηγορίες:
α. φέρουσα, στην περίπτωση που αποτελεί το σκελετό (ή έστω και μέρος του) μίας κατασκευής και αναλαμβάνει σημαντικά φορτία,
β. πλήρωσης, όταν τη χρησιμοποιούμε μόνο για να γεμίσουμε κενά ανάμεσα στα στοιχεία του σκελετού, ενώ συνήθως ο ίδιος ο σκελετός της κατασκευής έχει γίνει από άλλο υλικό (π.χ. οπλισμένο σκυρόδεμα) και
γ. διακοσμητική, όπου τοποθετείται για επικάλυψη άλλων επιφανειών για λόγους εμφάνισης ή και ακόμα και για λόγους μόνωσης.

Στην Ελλάδα , η συνηθέστερη χρήση τοιχοποιίας στις μέρες μας, είναι η δεύτερη (πλήρωση), κατασκευάζεται δε τις περισσότερες φορές με κοινά τούβλα (οπτόπλινθοι). Το κοινό κόκκινο τούβλο δεν είναι, όμως, και το μοναδικό: τσιμεντόλιθοι και τούβλα από ελφρύ πορώδες μπετό, είναι μόνο μερικά από τα διαφορετικά άλλα είδη που υπάρχουν, αλλά βέβαια και τα κόκκινα τούβλα έρχονται σε διάφορα μεγέθη και ποικιλίες. Το κοινό κόκκινο τούβλο παράγεται σε 2 βασικά μεγέθη: μονό (με έξι τρύπες) και διπλό (με δώδεκα τρύπες). Ο λόγος που τα τούβλα κατασκευάζονται με τρύπες είναι: i. για μείωση του βάρους τους (ένα διπλό τούβλο ζυγίζει περίπου 1 κιλό, και αν δεν είχε τις τρύπες θα ζύγιζε περίπου 50% περισσότερο), ii. οι τρύπες δίνουν στο τούβλο καλύτερες θερμομονωτικές ιδιότητες, iii. βελτιώνουν και τις ηχομονωτικές του ιδιότητες και iv. χάρις τις τρύπες η λάσπη που μπαίνει ανάμεσα στα τούβλα, τα συνδέει καλύτερα απ’ ότι αν δεν υπήρχαν οι τρύπες.
Η συντριπτική πλειονότητα των τούβλων που θα χρησιμοποιηθούν σε μία συμβατική κατοικία θα είναι διπλά. Οι εξωτερικοί τοίχοι κατασκευάζονται από διπλή σειρά τούβλων. Οι δύο σειρές τούβλων αφήνουν μεταξύ τους ένα κενό μέσα στο οποίο τοποθετέίται θερμομόνωση (συνήθως πολυστερίνη, δηλαδή φελιζόλ). Για να δέσει μία κατασκευή από τούβλα απαιτείται και μία τουλάχιστο οριζόντια στρώση από μπετό πλάτους όσο το πλάτος του τοίχου και πάχους 10-12 εκ.. Η στρώση αυτή από μπετόν λέγεται σενάζ (από τη γαλλική λέξη chainage=αλυσιδωτό δέσιμο) και με την πίεση που ασκεί πάνω στα τούβλα, λόγω του βάρους της, σταθεροποιεί τα τούβλα μετατρέποντάς τα σε μία συμπαγή τοιχοποιία. Στην περίπτωση της διπλής σειράς των εξωτερικών τοίχων, το σενάζ γίνεται φαρδύτερο ώστα να συνδέει και τις δύο σειρές μεταξύ τους. Ένα τέτοιο σενάζ καλύπτει από την πάνω τους μεριά όλα τα ανοίγματα για πόρτες ή παράθυρα που αφήνουμε στην τοιχοποιία.

Σ’ αυτή την περίπτωση, όμως, λέγεται πρέκι.
Είναι φανερό ότι τα σενάζ και τα πρέκια είναι πολύ σημαντικά για την πετυχημένη κατασκευή της τοιχοποιίας. Γιαυτό πρέπει να προσέχουμε τα παρακάτω σημεία:

1. - Τα σενάζ και τα πρέκια πρέπει να οπλίζονται με σίδερα (2 ή 4 σίδερα τοποθετημένα κατά μήκος του σενάζ).
2. Πρέπει να κατασκευάζονται από μπετό κι όχι από το ίδιο συνδετικό κονίαμα (λάσπη) που χρησιμοποιείται για το χτίσιμο των τούβλων. Η λάσπη που είναι λιγότερο δυνατή από το μπετό, κατασκευάζεται από τσιμέντο, άμμο, ασβέστη και νερό. Το μπετό κατασκευάζεται από τσιμέντο, άμμο, χαλίκια και νερό. Ο ασβέστης που περιέχεται στη λάσπη, διαβρώνει τον χάλυβα και τον καταστρέφει.
3. - Στην εξωτερική τους πλευρά, σενάζ και πρέκια πρέπει να μονώνονται με πολυστερίνη (felizol), όπως ακριβώς μονώνουμε τις κολώνες και τα δοκάρια του σκελετού από μπετό (βλ. προηγούμενο τεύχος μας). Χρησιμοποιούμε δε, ακριβώς το ίδιο υλικό: φελιζόλ με ραβδώσεις.
4. - Το πρώτο σενάζ τοποθετείται σε ύψος περίπου 1,2μ, δηλ. σχεδόν εκεί που θα είναι η μαρμαροποδιές των παραθύρων, ενώ το δεύτερο, τοποθετείται περίπου ένα μέτρο ψηλότερα, δηλ. στα 2,2μ.

Σε μία πετυχημένη τοιχοποιία οι τοίχοι πρέπει να είναι κατακόρυφοι και ευθύγραμμοι (εκτός κι αν αλλιώς προβλεπεται από το σχέδιο – κάτι που πολύ σπάνια θα συμβαίνει). Ένας στραβός τοίχος θα σπάσει ευκολότερα γιατί οι δυνάμεις που ασκούνται σ’έναν στραβό τοίχο (είτε στην κατακόρυφη είτε στην οριζόντια διεύθυνση) είναι κατά πολύ αυξημένες. Στο πάνω μέρος του, ο τοίχος συνδέεται συνήθως με κάποιο δοκάρι, με το λεγόμενο σφήνωμα: μονά (με 6 τρύπες) τούβλα, τοποθετημένα λοξά. Το σωστό σφήνωμα, γίνεται μερικές μέρες μετά το σήκωμα του τοίχου κι όχι την ίδια μέρα, για να έχουν καθήσει τα τούβλα (δηλ. η λάσπη ανάμεσά τους).

Εκτός από τα τούβλα, όλο και συχνότερα βλέπουμε να χρησιμοποιούνται άλλα είδη δομικών στοιχείων όπως οι πλίνθοι από πορομπετόν. Έχει επικρατήσει να αναφερόμαστε σ’ αυτά με το όνομα του κατασκευαστή τους Alphablock ή YTONG. Αυτά έχουν το πλεονέκτημα ότι είναι πολύ ελαφρύτερα από τα κοινά τούβλα, παρέχουν καλή θερμο-ηχομόνωση, και παράγονται σε διάφορα πάχη. Έτσι, σε μία εξωτερική τοιχοποιία, δεν απαιτούνται δύο σειρές από τούβλα αλλά μία μόνο σειρά, χωρίς κενό ανάμεσά τους. Μ’ αυτό τον τρόπο το εργατικό κόστος είναι μικρότερο. Ο χτίστης πληρώνεται με το τετραγωνικό μέτρο. Άρα σε έναν εξωτερικό τοίχο με κοινά τούβλα, όπου έχουμε διπλό τοίχο, θα μετρήσει τα τετραγωνικά μέτρα και των δύο σειρών. Ωστόσο είναι ακριβότερα απ’ ότι τα τούβλα. Επίσης μ’αυτά τα στοιχεία, η καλή αρμολόγηση και το σωστό ευθύγραμμο και κατακόρυφο χτίσιμο του τοίχου επιτυγχάνεται ευκολότερα, χάρις τις εγκοπές που διαθέτουν ώστε να «θηλυκώνουν» το ένα με το άλλο, καθώς και στο ότι για συνδετικό κονίαμα δεν χρησιμοποιείται λάσπη, αλλά μία λεπτή στρώση ειδικής κόλλας. Τέλος στην τοιχοποιία με στοιχεία από πορομπετό, τα τοιχεία είναι λεπτότερα κι έτσι ο οφέλιμος εσωτερικός χώρος της κατοικίας είναι μεγαλύτερος.

Ένα άλλο υλικό που κερδίζει διαρκώς έδαφος, για κατασκευή εσωτερικών τοιχίων είναι η γυψοσανίδα . Σε σχέση με τα άλλα υλικά η γυψοσανίδα (γ/σ) έχει σημαντικότατα πλεονεκτήματα. Όταν αυτά ληφθούν υπ΄όψιν, η γυψοσανίδα κοστίζει πολύ λιγότερο απ’ότι δείχνει η αρχική της τιμή, για κατασκευή εσωτερικών τοίχων.

Τέλος, θα ήταν παράλλειψη αν δεν αναφέραμε 2 ακόμα προϊόντα που διεθνώς κερδίζουν έδαφος, ενώ τα τελευταία χρόνια τα συναντάμε όλο και συχνότερα και στην Ελλάδα:

1. Τη μονωμένη φόρμα μπετόν (ICF=insulated concrete form), και

2. Το 3διάστατο δομικό πλέγμα (3d panel ή WMSP=wire mesh sandwich panel).

Αμφότερα τα παραπάνω υλικά, αποτελούν πιθανώς καλές επιλογές για εξωτερικούς τοίχους.

Η ποικιλία υλικών για κατασκευή τοιχείων δεν περιορίζεται σ’αυτά που αναφέραμε παραπάνω. Ωστόσο, τα παραπάνω είδη καλύπτουν περισσότερο από 95% των χρήσεων στην Ελλάδα, σήμερα σε ότι αφορά την κατοικία.

Πορομπετόν και οδηγίες σοβατίσματος.

ΤΕΧΝΙΚΗ ΟΔΗΓΙΑ ΣΟΒΑΤΙΣΜΑΤΟΣ :

Οι τοιχοποιίες θα πρέπει να βρέχονται καλά πριν σοβατιστούν ή να ασταρώνονται με YTONG PRIMER το οποίο αραιώνεται με νερό 1:4, χρησιμοποιώντας βούρτσα ή ρολό.

Το minimum πάχος τοποθέτησης του σοβά, θα πρέπει να είναι εσωτερικά 8-10mm και εξωτερικά 12-15mm.

Οι σοβάδες θα πρέπει να βρέχονται δύο μέρες μετά την εφαρμογή τους (στην αρχή και στο τέλος της βάρδιας).

Συνιστάται η τοποθέτηση πλέγματος από υαλοΐνες με τον φέροντα οργανισμό, στα σενάζ και στα κανάλια του ηλεκτρολόγου.

Δεν συνιστάται η χρήση του υλικού σε περιβαλλοντικές συνθήκες καύσωνα ή παγετού.

Παράλληλα το block μπορεί να επιχρισθεί και να σοβατιστεί με τον παραδοσιακό τρόπο σοβατίσματος (σε τρεις στρώσεις), έχοντας πάλι καλή συνεργασία και καλά αποτελέσματα.

ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΟΒΑΔΩΝ :

1.Τοποθετούμε το υαλόπλεγμα ( 222gr/m2) στα σημεία επαφής του block με δοκάρια, υποστυλώματα - πλάκες και κατά μήκος των καναλιών του υδραυλικού και ηλεκτρολόγου (σε ζώνη 20 - 30cm) και γενικά σ΄όλα τα σημεία της οικοδομής.

2.Τοποθετούμε το υαλόπλεγμα ( 222gr/m2) με κόλλα πορομπετόν ή πλέγμα γαλβανιζέ στα σημεία που έχει τοποθετηθεί εξηλασμένη πολυστερίνη ή φελιζόλ (στα μπετά, ταβάνια κλπ.).

3.Τοποθετούμε γωνιόκρανα γαλβανισμένα ή ανοξείδωτα στις ακμές της τοιχοποιίας και στα σημεία που μας ενδιαφέρει η αισθητική και η αντοχή των γωνιών του χώρου.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

Συνιστάται η τοποθέτηση μεταλλικών οδηγών στο σώμα του σοβά αλλά και αρμών διαστολής, όπου η επιφάνεια του σοβά ξεπερνά τα 15 m2 (αποφυγή σκασιμάτων).

Πορομπετόν και Χτίσιμο 3.

ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΤΟΙΧΟΠΟΙΙΑ :

1. Δοκάρι από σκυρόδεμα
2. Υποστύλωμα από σκυρόδεμα
3. Αφρός πολυουρεθάνης
4. Τοιχοποιία
5. Αφρός πολυουρεθάνης
6. Τοιχοποιία
7. Πρέκι από σκυρόδεμα

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

• Ο αρμός που αφήνουμε για την πολυουρεθάνη πρέπει να είναι max 3cm (συστήνεται ~ 1,5cm).
• Πριν εφαρμοστεί η πολυουρεθάνη, καθαρίζονται και διαβρέχονται οι επιφάνειες με τις οποίες θα έρθει σε επαφή.
• Το πρέκι πρέπει να πατά δεξιά και αριστερά στις στηρίξεις min 10 - 15 cm.
• Η πρώτη στρώση των block αλφαδιάζεται με λάσπη εκτός εάν η επιπεδότητα είναι εξασφαλισμένη (π.χ βιομηχανικό δάπεδο), όπου μπορεί με την πρώτη στρώση να χρησιμοποιηθεί κόλλα πορομπετόν.

Πορομπετόν και Χτίσιμο 2.

Σε αυτήν μας την ανάρτηση του Φτιάχτο Μόνος σου θα συνεχίσουμε για να δούμε μερικά πράγματα για το Πορομπετόν σαν υλικά χτισίματος.

ΗΛΕΚΤΡΙΚΑ ΚΑΙ ΥΔΡΑΥΛΙΚΑ

α) Γίνονται με απλά εργαλεία, καθώς και με ηλεκτρικούς δίσκους κατάλληλους για την δημιουργία των καναλιών του ηλεκτρολόγου. Η ευκολία των εργασιών αυτών είναι μεγάλη, διότι το υλικό σκάβεται και επεξεργάζεται εύκολα.
β) Η ανάρτηση των φορτίων επάνω στην τοιχοποιία, γίνεται με τον ίδιο τρόπο όπως και στις συνήθεις τοιχοποιίες. Χρησιμοποιούμε βύσματα για POROBETON (HILTI, FISCHER,UPAT κλπ.) τα οποία υπάρχουν σε διάφορα μεγέθη, ανάλογα με το μέγεθος των φορτίων που θέλουμε να φέρει η τοιχοποιία.
γ) Κατά τον ίδιο τρόπο και με την ίδια ευκολία, γίνεται και η στήριξη κουφωμάτων, καθώς και ξύλινων ή μεταλλικών κασών στην τοιχοποιία με Blocks.

1. Εγκατάσταση υδραυλικών σωληνώσεων και υποδομών .

2. Αναρτήσεις υδραυλικών εγκαταστάσεων με σύστημα βυσμάτων πορομπετόν .

3. Κτίσιμο και κάλυψη σωληνώσεων με μικρότερα πάχη .

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

Η διάνοιξη των καναλιών γίνεται με φρέζες.

Τα κουτιά του υδραυλικού γίνονται με ειδική πεταλούδα.

Οι στερεώσεις γίνονται με βύσματα πορομπετόν.

Το υλικό πρέπει να κόβεται (με ειδικές φρέζες ή τροχούς) και όχι να χτυπιέται π.χ κρουστικά εργαλεία.

Εσωτερική Τοιχοποιία.

1. Τοιχοποιία

2. Πρέκι από οπλισμένο σκυρόδεμα

3. Πλέξιμο των τοίχων στις γωνίες ή σταυρώματα των κάθετων τοίχων.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

• Οι τοίχοι στις γωνίες και στις εγκάρσιες ενώσεις πρέπει να πλέκονται για την καλύτερη στήριξη της τοιχοποιίας.
• Οριζόντια σενάζ πρέπει να τοποθετούνται ανάλογα με την συγκεκριμένη κατασκευή. Το μικρό ίδιο βάρος της τοιχοποιίας επιτρέπει συνήθως μικρότερο αριθμό σενάζ από ότι η συμβατική τοιχοποιία.

Πορομπετόν και Χτίσιμο 1.

Σε αυτήν την ανάρτηση του Φτιάχτο Μόνος σου θα δούμε μέσα από ορισμένα απλά βήματα πως μπορούμε να χτίσουμε έναν τοίχο με πορομπετόν τύπου BLOCK.

Το δομικό στοιχείο BLOCK χρησιμοποιείται σαν υλικό κτισίματος τοιχοποιίας, σε οποιασδήποτε μορφής οικοδομικά έργα, είτε σαν πληρωτική τοιχοποιία, είτε σαν φέρουσα τοιχοποιία, έως δύο (2) ορόφους.

Το κτίσιμο με BLOCK γίνεται εύκολα και γρήγορα και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το υλικό είναι ελαφρύ, έχει ακριβείς διαστάσεις, κόβεται και επεξεργάζεται πολύ εύκολα.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι τοποθετώντας 6,6 κομμάτια BLOCK κτίζονται 1m2 τοιχοποιίας, σε οποιοδήποτε πάχος.

Καθαρίζουμε την επιφάνεια έδρασης της τοιχοποιίας από ξένα υλικά και καταβρέχουμε.

Η πρώτη σειρά της τοιχοποιίας κτίζεται με κοινή λάσπη κτισίματος (άμμο-τσιμέντο - ασβέστη - νερό), αλφαδιάζοντας τα BLOCKS προσεκτικά ως προς το μήκος και το πλάτος.

Η Δεύτερη σειρά καθώς και οι επόμενες, κτίζεται με συνδετική κονία.

Το κονίαμα απλώνεται κατά την οριζόντια διεύθυνση των blocks, σε πάχος 1-2mm και όχι παραπάνω. Για να μπορέσουμε να ελέγχουμε την ποσότητα της κόλλας χρησιμοποιούμε την ειδική σπάτουλα.

Οι κάθετοι αρμοί δεν συγκολλούνται, όταν έχουν προφίλ (αρσενικό θηλυκό), χρειάζεται όμως συγκόλληση, όπου τα BLOCKS είναι κομμένα.

Στις γωνιακές και εγκάρσιες συνδέσεις των τοίχων, το κτίσιμο θα πρέπει να είναι σταυρωτό, ώστε να έχουμε καλύτερη στήριξη της τοιχοποιίας.

΄Oπου χρειάζεται πρέκι, (συγκεκριμένων διαστάσεων) το οποίο τοποθετείται με ελάχιστο μήκος έδρασης (αριστερά και δεξιά) 10cm.
Εναλλακτικά χρησιμοποιούμε πρέκι από μπετόν. Σενάζ μπαίνει μόνο σε περιπτώσεις, όπου οι συνθήκες της τοιχοποιίας το απαιτούν (μεγάλα ύψη τοιχοποιίας ).

Το σφήνωμα της τοιχοποιίας στα δοκάρια και στην πλάκα, γίνεται αποκλειστικά με λεπτό στρώμα αφρού διογκούμενης πολυουρεθάνης, πάχους 2-3cm και όχι παραπάνω. Το σφήνωμα πρέπει να γίνεται προσεκτικά, έτσι ώστε η πολυουρεθάνη να διαχέεται σε όλο το πάχος του BLOCK, χωρίς διακοπές και κενά. Η σύνδεση της τοιχοποιίας με τις κολώνες του σκελετού, από οπλισμένο σκυρόδεμα, γίνεται με αφρό διογκούμενης πολυουρεθάνης, πάχους 1cm.

ΑΝΑΜΙΞΗ ΤΗΣ ΣΥΝΔΕΤΙΚΗΣ ΚΟΝΙΑΣ

Η δημιουργία της κονίας κτισίματος, γίνεται μέσα σε καθαρό κάδο, στον οποίο έχουμε ρίξει ανάλογη ποσότητα νερού.

Στην συνέχεια προσθέτουμε κονία και με την βοήθεια αναδευτήρα, προσαρμοσμένου σε ηλεκτρικό τρυπάνι και σε αργές στροφές, αναδεύουμε και φτιάχνουμε το κονίαμα.

Η εργασιμότητα του κονιάματος φτάνει τις 3-4 ώρες από την ανάμιξη.

Πηγή άρθρου : http://www.texnikos.gr/construction/construction02.shtml

Τοιχοποιία

Τοιχοποιία

Τοιχοποιία

Η τοιχοποιία είναι ο αρχαιότερος και με εξαίρεση κάποιες ξύλινες κατασκευές, ο μοναδικός τρόπος δόμησης μέχρι την εμφάνιση του χάλυβα και του beton τους τελευταίους δύο αιώνες. Από τα πανάρχαια χρόνια, μία κατασκευή μπορούσε να γίνει συναρμολογόντας πέτρες και σηκώνοντας μ’αυτό τον τρόπο τοίχους. Τοίχοι είναι δυνατόν να κατασκευαστούν χωρίς κανένα συνδετικό κονίαμα (λάσπη), απλώς και μόνο τοποθετόντας τις πέτρες τη μία πάνω στην άλλη (ξερολιθιά). Σ’αυτή την περίπτωση η αντοχή του τοιχίου σε πλάγιες δυνάμεις είναι σχετικά μειωμένη, αλλά και πάλι, εάν οι πέτρες έχουν τοποθετηθεί με σωστό τρόπο το τοιχίο σηκώνει αρκετά σημαντικά κατακόρυφα φορτία. Με την χρήση, ωστόσο, λάσπης σαν συνδετικό κονίαμα (και βέβαια στην ιστορία της τοιχοποιίας υπήρξαν πολλά είδη συνδετικών κονιαμάτων), το τοιχίο μας αποκτά αντιστάσεις και στις πλάγιες φορτίσεις. Η καλή αρμολόγηση (το σωστό τέριασμα των λίθων και η σωστή τοποθέτηση συνδετικού κονιάματος) παίζει πρωτεύοντα ρόλο για την πετυχημένη κατασκευή ενός τοίχου.

Ανάλογα με το σκοπό που επιτελεί μία τοιχοποιία, κατατάσεται σε μία από τις παρακάτω κατηγορίες:
α. φέρουσα, στην περίπτωση που αποτελεί το σκελετό (ή έστω και μέρος του) μίας κατασκευής και αναλαμβάνει σημαντικά φορτία,
β. πλήρωσης, όταν τη χρησιμοποιούμε μόνο για να γεμίσουμε κενά ανάμεσα στα στοιχεία του σκελετού, ενώ συνήθως ο ίδιος ο σκελετός της κατασκευής έχει γίνει από άλλο υλικό (π.χ. οπλισμένο σκυρόδεμα) και
γ. διακοσμητική, όπου τοποθετείται για επικάλυψη άλλων επιφανειών για λόγους εμφάνισης ή και ακόμα και για λόγους μόνωσης.

Στην πατρίδα μας, η συνηθέστερη χρήση τοιχοποιίας στις μέρες μας, είναι η δεύτερη (πλήρωση), κατασκευάζεται δε τις περισσότερες φορές με κοινά τούβλα (οπτόπλινθοι). Το κοινό κόκκινο τούβλο δεν είναι, όμως, και το μοναδικό: τσιμεντόλιθοι και τούβλα από ελφρύ πορώδες μπετό, είναι μόνο μερικά από τα διαφορετικά άλλα είδη που υπάρχουν, αλλά βέβαια και τα κόκκινα τούβλα έρχονται σε διάφορα μεγέθη και ποικιλίες. Το κοινό κόκκινο τούβλο παράγεται σε 2 βασικά μεγέθη: μονό (με έξι τρύπες) και διπλό (με δώδεκα τρύπες). Ο λόγος που τα τούβλα κατασκευάζονται με τρύπες είναι: i. για μείωση του βάρους τους (ένα διπλό τούβλο ζυγίζει περίπου 1 κιλό, και αν δεν είχε τις τρύπες θα ζύγιζε περίπου 50% περισσότερο), ii. οι τρύπες δίνουν στο τούβλο καλύτερες θερμομονωτικές ιδιότητες, iii. βελτιώνουν και τις ηχομονωτικές του ιδιότητες και iv. χάρις τις τρύπες η λάσπη που μπαίνει ανάμεσα στα τούβλα, τα συνδέει καλύτερα απ’ ότι αν δεν υπήρχαν οι τρύπες.
Η συντριπτική πλειονότητα των τούβλων που θα χρησιμοποιηθούν σε μία συμβατική κατοικία θα είναι διπλά. Οι εξωτερικοί τοίχοι κατασκευάζονται από διπλή σειρά τούβλων. Οι δύο σειρές τούβλων αφήνουν μεταξύ τους ένα κενό μέσα στο οποίο τοποθετέίται θερμομόνωση (συνήθως πολυστερίνη, δηλαδή φελιζόλ). Για να δέσει μία κατασκευή από τούβλα απαιτείται και μία τουλάχιστο οριζόντια στρώση από μπετό πλάτους όσο το πλάτος του τοίχου και πάχους 10-12 εκ.. Η στρώση αυτή από μπετόν λέγεται σενάζ (από τη γαλλική λέξη chainage=αλυσιδωτό δέσιμο) και με την πίεση που ασκεί πάνω στα τούβλα, λόγω του βάρους της, σταθεροποιεί τα τούβλα μετατρέποντάς τα σε μία συμπαγή τοιχοποιία. Στην περίπτωση της διπλής σειράς των εξωτερικών τοίχων, το σενάζ γίνεται φαρδύτερο ώστα να συνδέει και τις δύο σειρές μεταξύ τους. Ένα τέτοιο σενάζ καλύπτει από την πάνω τους μεριά όλα τα ανοίγματα για πόρτες ή παράθυρα που αφήνουμε στην τοιχοποιία.

Σ’ αυτή την περίπτωση, όμως, λέγεται πρέκι.
Είναι φανερό ότι τα σενάζ και τα πρέκια είναι πολύ σημαντικά για την πετυχημένη κατασκευή της τοιχοποιίας. Γιαυτό πρέπει να προσέχουμε τα παρακάτω σημεία:

1. - Τα σενάζ και τα πρέκια πρέπει να οπλίζονται με σίδερα (2 ή 4 σίδερα τοποθετημένα κατά μήκος του σενάζ).
2. Πρέπει να κατασκευάζονται από μπετό κι όχι από το ίδιο συνδετικό κονίαμα (λάσπη) που χρησιμοποιείται για το χτίσιμο των τούβλων. Η λάσπη που είναι λιγότερο δυνατή από το μπετό, κατασκευάζεται από τσιμέντο, άμμο, ασβέστη και νερό. Το μπετό κατασκευάζεται από τσιμέντο, άμμο, χαλίκια και νερό. Ο ασβέστης που περιέχεται στη λάσπη, διαβρώνει τον χάλυβα και τον καταστρέφει.
3. - Στην εξωτερική τους πλευρά, σενάζ και πρέκια πρέπει να μονώνονται με πολυστερίνη (felizol), όπως ακριβώς μονώνουμε τις κολώνες και τα δοκάρια του σκελετού από μπετό (βλ. προηγούμενο τεύχος μας). Χρησιμοποιούμε δε, ακριβώς το ίδιο υλικό: φελιζόλ με ραβδώσεις.
4. - Το πρώτο σενάζ τοποθετείται σε ύψος περίπου 1,2μ, δηλ. σχεδόν εκεί που θα είναι η μαρμαροποδιές των παραθύρων, ενώ το δεύτερο, τοποθετείται περίπου ένα μέτρο ψηλότερα, δηλ. στα 2,2μ.

Σε μία πετυχημένη τοιχοποιία οι τοίχοι πρέπει να είναι κατακόρυφοι και ευθύγραμμοι (εκτός κι αν αλλιώς προβλεπεται από το σχέδιο – κάτι που πολύ σπάνια θα συμβαίνει). Ένας στραβός τοίχος θα σπάσει ευκολότερα γιατί οι δυνάμεις που ασκούνται σ’έναν στραβό τοίχο (είτε στην κατακόρυφη είτε στην οριζόντια διεύθυνση) είναι κατά πολύ αυξημένες. Στο πάνω μέρος του, ο τοίχος συνδέεται συνήθως με κάποιο δοκάρι, με το λεγόμενο σφήνωμα: μονά (με 6 τρύπες) τούβλα, τοποθετημένα λοξά. Το σωστό σφήνωμα, γίνεται μερικές μέρες μετά το σήκωμα του τοίχου κι όχι την ίδια μέρα, για να έχουν καθήσει τα τούβλα (δηλ. η λάσπη ανάμεσά τους).

Εκτός από τα τούβλα, όλο και συχνότερα βλέπουμε να χρησιμοποιούνται άλλα είδη δομικών στοιχείων όπως οι πλίνθοι από πορομπετόν. Έχει επικρατήσει να αναφερόμαστε σ’ αυτά με το όνομα του κατασκευαστή τους Alphablock ή YTONG. Αυτά έχουν το πλεονέκτημα ότι είναι πολύ ελαφρύτερα από τα κοινά τούβλα, παρέχουν καλή θερμο-ηχομόνωση, και παράγονται σε διάφορα πάχη. Έτσι, σε μία εξωτερική τοιχοποιία, δεν απαιτούνται δύο σειρές από τούβλα αλλά μία μόνο σειρά, χωρίς κενό ανάμεσά τους. Μ’ αυτό τον τρόπο το εργατικό κόστος είναι μικρότερο. Ο χτίστης πληρώνεται με το τετραγωνικό μέτρο. Άρα σε έναν εξωτερικό τοίχο με κοινά τούβλα, όπου έχουμε διπλό τοίχο, θα μετρήσει τα τετραγωνικά μέτρα και των δύο σειρών. Ωστόσο είναι ακριβότερα απ’ ότι τα τούβλα. Επίσης μ’αυτά τα στοιχεία, η καλή αρμολόγηση και το σωστό ευθύγραμμο και κατακόρυφο χτίσιμο του τοίχου επιτυγχάνεται ευκολότερα, χάρις τις εγκοπές που διαθέτουν ώστε να «θηλυκώνουν» το ένα με το άλλο, καθώς και στο ότι για συνδετικό κονίαμα δεν χρησιμοποιείται λάσπη, αλλά μία λεπτή στρώση ειδικής κόλλας. Τέλος στην τοιχοποιία με στοιχεία από πορομπετό, τα τοιχεία είναι λεπτότερα κι έτσι ο οφέλιμος εσωτερικός χώρος της κατοικίας είναι μεγαλύτερος.

Ένα άλλο υλικό που κερδίζει διαρκώς έδαφος, για κατασκευή εσωτερικών τοιχίων είναι η γυψοσανίδα . Σε σχέση με τα άλλα υλικά η γυψοσανίδα (γ/σ) έχει σημαντικότατα πλεονεκτήματα. Όταν αυτά ληφθούν υπ΄όψιν, η γυψοσανίδα κοστίζει πολύ λιγότερο απ’ότι δείχνει η αρχική της τιμή, για κατασκευή εσωτερικών τοίχων.

Τέλος, θα ήταν παράλλειψη αν δεν αναφέραμε 2 ακόμα προϊόντα που διεθνώς κερδίζουν έδαφος, ενώ τα τελευταία χρόνια τα συναντάμε όλο και συχνότερα και στην Ελλάδα:

1. Τη μονωμένη φόρμα μπετόν (ICF=insulated concrete form), και

2. Το 3διάστατο δομικό πλέγμα (3d panel ή WMSP=wire mesh sandwich panel).

Αμφότερα τα παραπάνω υλικά, αποτελούν πιθανώς καλές επιλογές για εξωτερικούς τοίχους.

Η ποικιλία υλικών για κατασκευή τοιχείων δεν περιορίζεται σ’αυτά που αναφέραμε παραπάνω. Ωστόσο, τα παραπάνω είδη καλύπτουν περισσότερο από 95% των χρήσεων στην Ελλάδα, σήμερα σε ότι αφορά την κατοικία.

Πηγή : http://alpha6.gr/wp/?page_id=171

Πλεονεκτήματα γυψοσανίδας έναντι τοίχου από τούβλα.

Σε αυτήν την ανάρτηση του Φτιάχτο Μόνος σου θα δούμε τα πλεονεκτήματα που έχει η γυψοσανίδα σε σχέση με το τούβλο κτίζοντας τοίχους όπου αυτό είναι δυνατόν.
- Εκτός από το κόστος των ίδιων των τούβλων και των υλικών της λάσπης που τα ενώνει, κάθε μ² τοίχου από τούβλα επιβαρύνεται με 2/3 του τρέχοντος μέτρου σενάζ σε εργατικό και υλικό. Δηλ. ένας τοίχος από τούβλα που τρέχει για 10μ κι έχει ύψος 3μ, θα έχει 2 σενάζ (συνήθως ένα σενάζ στο 1.20 από το έδαφος κι άλλο ένα στα 2.20), ήτοι 20 μέτρα σενάζ.

- Το σύνολικό κόστος κατασκευής των τοίχων από τούβλα, επιβαρύνεται με ένσημα.
- Ωστόσο ο τοίχος από τούβλα για να γίνει συγκρίσιμος με έναν τοίχο από γ/σ, θα πρέπει να σοβατιστεί στις 2 πλευρές του. Συνεπώς επιβαρύνεται με 2 μ² σοβατίσματος (εργατικό και υλικό) και με τα αντίστοιχα ένσημα. Οι γ/σ δεν έχουν ένσημα!
- Ο τοίχος από τούβλα θα έχει (γενικά) λίγο μεγαλύτερο πάχος από ότι ο ίδιος τοίχος από γ/σ. Επομένως οι τοίχοι από γ/σ μπορούν να αυξήσουν τους διαθέσιμους χώρους.
- Η ηλεκτρολογική και υδραυλική εγκατάσταση θα γίνει χωρίς κομπρεσέρ και θα παράγει πολύ λιγότερα μπάζα σε τοίχους από γ/σ. Τα μπάζα, έχουν επίσης κόστος. Χρειάζεται εργατικά για να γεμίσει ένας κάδος και η ενοικίαση και αποκομιδή του στοιχίζει περισσότερο από 1΄20 ευρώ σήμερα.
- Ο τοίχος από τούβλα επιβαρύνει την κατασκευή με μεγαλύτερα νεκρά φορτία.
- Ένας μονός τοίχος από τούβλα (όπως συνήθως κατασκευάζονται οι εσωτερικοί τοίχοι) δεν έχει καμμία δυνατότητα θερμο-ηχομόνωσης. Στον τοίχο από γ/σ, οι δυνατότητες για μόνωση είναι απεριόριστες.

- Ένας τοίχος από γ/σ είναι ευκολότερο ν’αλλάξει θέση (αν κάτι τέτοιο χρειαστεί στο μέλλον).

Πηγή : http://alpha6.gr/wp/?page_id=205