Αφαίρεση παλιών βερνικιών .

Φτιάχτο μόνος σου :Απομακρύνοντας τα παλιά βερνίκια:

Βήμα 1: Άρχισε προετοιμάζοντας την περιοχή εργασίας σου. Επειδή τα χημικά σκευάσματα διαφέρουν, σιγουρευτείτε για το τι ζητάει το καθένα διαβάζοντας τις οδηγίες πριν ξεκινήσετε. Απλώστε εφημερίδες και σιγουρευτείτε ότι δουλεύετε μακριά από εστίες φωτιάς γιατί τα σκευάσματα αυτό είναι πολύ εύφλεκτα.

Βήμα 2: Φορέστε γάντια και αναπνευστήρα για να προστατευτείτε από τα ισχυρά χημικά.

Βήμα 3: Μεταφέρετε λίγο ριμούβερ σε μικρότερα δοχεία. Σιγουρευτείτε ότι το δοχείο δεν θα καταστραφεί από το ριμούβερ.

Βήμα 4: Εφαρμόστε ένα ελαφρύ στρώμα από ριμούβερ και προσπάθησε να μην περνάς υπερβολικά υλικά στην επιφάνεια. Μια καλή συμβουλή είναι να ρίξετε και μερικά πριονίδια επάνω στο ριμούβερ γιατί δημιουργούν μια αγριάδα και κάνουν το όλο υλικό να απομακρύνεται ευκολότερα.

Βήμα 5: Καλύψτε την επιφάνεια με μια σακούλα σκουπιδιών ή ένα πλαστικό φύλο και περιμένετε να δράσει το ριμούβερ.

Βήμα 6: Ξεφλουδίστε την σακούλα και χρησιμοποιήστε την πανί σκουπίσματος. Χρησιμοποιήστε ξύστρες και αποξεστικά μέσα για να απομακρύνεται τη λάσπη που έχει δημιουργήσει το ριμούβερ το πριονίδι και η σακούλα. Επίσης λίγο σύρμα για τις κατσαρόλες κάνει καλή δουλειά.

Βήμα 7: Εφαρμόστε ένα λεπτό στρώμα ριμούβερ στην ήδη ξυσμένη επιφάνεια και απομακρύνετε με μια βούρτσα και πανιά.

Βήμα 8: Καθαρίστε το ξύλο με διαλυτικό ή οινόπνευμα ανάλογα με τις προτάσεις του κατασκευαστή . Τώρα η επιφάνεια είναι έτοιμη για γυαλοχαρτάρισμα.

Καθαρασμός των επίπλων μας

 Η ανάρτηση αυτή του Φτιάχτο Μόνος σου θα σας βοηθήσει να καθαρίζεται και να συντηρείτε τα πολύτιμα έπιπλα σας. 
Λουστραρισμένο ξύλο: Όταν το βερνίκι διατηρείται σε καλή κατάσταση, ο ιδανικός καθαρισμός γίνεται με ένα ελαφρύ πέρασμα με ένα από τα προστατευτικά και γυαλιστικά προϊόντα του εμπορίου. Αν το βερνίκι ξεφλουδίσει, καλό είναι για να μην σαπίσει το ξύλο να αναλάβει το λουστράρισμα του επίπλου ειδικός που θα το τρίψει με γυαλόχαρτο και όταν εξαφανιστεί το παλιό βερνίκι θα το λουστράρει ξανά.

Αλουστράριστο Ξύλο (ξύλο τικ): Απαιτείται συχνός καθαρισμός και πέρασμα με αντιμυκητιακό λάδι ή κερί. Αν έχει χάσει το χρώμα του, χρειάζεται ένα ελαφρύ τρίψιμο με γυαλόχαρτο.

Πλαστικό: Ιδανικότερος τρόπος καθαρισμού, το πλύσιμο με νερό και σαπούνι. Καθαρίστε τους λεκέδες με ένα βαμβάκι με ασετόν ή οινόπνευμα και αμέσως ξεπλύνετε. Για να γυαλίσει, τρίψτε με ειδική κρέμα για πλαστικά, που έχει ως βάση τη σιλικόνη.

Πλέξι γκλας: Σκουπίστε μαλακά χωρίς τρίψιμο με ένα ελαφρά υγρό ξεσκονόπανο ή δέρμα. Το τελείως στεγνό πανί μπορεί να κάνει την σκόνη να εισχωρήσει στους πόρους του πλέξι γκλας. Για την αποφυγή χαρακιών αποφύγετε την τοποθέτηση βαριών αντικειμένων επάνω στο πλέξι γκλας. Ειδικό προϊόν, θα του δώσει ιδιαίτερη λάμψη.

Οθόνη τηλεοράσεως : Ξεσκονίστε καθημερινά με πανί. Κάθε 15 μέρες, καθαρίστε με υγρό καθαρισμού ειδικό για τζάμια και μετά ξανά-σκουπίστε ελαφρά με ένα καθαρό πανί.

Δέρμα : Τρίψτε ελαφρά με ένα σφουγγάρι βρεγμένο σε νερό για να καθαρίζονται οι πόροι σε βάθος και να απορροφά το δέρμα την υγρασία που είναι απαραίτητη για να παραμείνει ελαστικό. Για δύσκολους λεκέδες υπάρχει ειδικός αφρός καθαρισμού που αφαιρεί τη βρωμιά χωρίς να καταστρέφει το δέρμα. Μετά από μακρόχρονη χρήση απαιτείται σπρέι γυαλίσματος ή γαλάκτωμα.

Δερματίνη (απομίμηση δέρματος) : Καθαρίστε με υγρό σφουγγάρι, αφού το περάσετε πάνω από άσπρο σαπούνι. Μετά ξεπλύνετε πολύ καλά. Αποφύγετε προϊόντα με χλώριο ή δυνατά απορρυπαντικά. Κίνδυνος αποχρωματισμού του δέρματος.

Πηγή :http://aggelos-painting.blogspot.gr/

Ιστορία επίπλων.

Η Αίγυπτος ανέπτυξε πρώτη, έναν από τους σπουδαιότερους κλασσικούς πολιτισμούς της αρχαιότητας. Ενώ η Ευρώπη βρισκόταν στην Λίθινη εποχή, οι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν σπουδαίους χτίστες, αρχιτέκτονες και καλλιτέχνες για να κατασκευάσουν παλάτια και καλλιτεχνηματα, ενώ παράλληλα μελετούσαν μαθηματικά και έγραφαν σε πάπυρους. Από την εμφάνιση της Ιερογλυφικής γραφής (3100-2770 π.χ.) έως τη κατάκτηση της Αιγύπτου από τον Μέγα Αλέξανδρο (332-331 π.χ.), συναντούμε έπιπλα και διακοσμητικά, που μας συναρπάζουν και προκαλούν την έκπληξη μας για το πόσο περίτεχνα είναι δημιουργημένα και το πόσο καλά έχουν διατηρηθεί.

Αίγυπτος

Τα Αιγυπτιακά έπιπλα που βρίσκονται σήμερα στα μεγαλύτερα μουσεία τους κόσμου  & στις μεγαλύτερες ιδιωτικές συλλογές, μας παρέχουν τα μοναδικά δείγματα αληθινών  επίπλων της αρχαιότητας. Αυτό οφείλεται κυρίως στην πίστη των Αιγυπτίων ότι  μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τα υπάρχοντα τους και στην επόμενη ζωή. Έτσι,  πολλά έπιπλα θάφτηκαν μαζί τους & σφραγίστηκαν σε στεγανούς τάφους, κάτι που  τα διατήρησε σχεδόν ακέραια στο πέρασμα του χρόνου. Θρόνοι και καρέκλες με στηρίγματα για τα χέρια και αντικείμενα διακοσμημένα με  εξαιρετική φροντίδα, μας δίνουν ένα στοιχείο της σπουδαιότητας που έδιναν οι Αιγύπτιοι  στην διακόσμηση και την άνεση. Μετά το 1570 Π.Χ., με την δημιουργία  μεγάλων και πλουσίων πόλεων , τα έπιπλα έγιναν υπερπολυτελή,  ντύθηκαν στο χρυσό. Καρέκλες, σκαμνιά και τραπέζια, με πολλά διαφορετικά χρώματα  ήταν σε αφθονία στα παλάτια και  πλούσια σπίτια. Η ανακάλυψη του τάφου  του βασιλιά Τουτακχαμών 1922, ανέδειξε έπιπλα πρωτοφανούς μεγαλοπρέπειας, πλούτου και χλιδής. Το ξηρό αιγυπτιακό κλίμα διατήρησε τέλεια καναπέδες και καθίσματα  επικαλυμμένα με πολύτιμα μέταλλα και  πλαισιωμένα από περίτεχνα διακοσμητικά.  Οι Βασιλιάδες και οι πλούσιοι στην Αίγυπτο, δεν υπολόγιζαν καθόλου τα τεράστια ποσά που έπρεπε να ξοδέψουν για να αποκτήσουν πανάκριβα έπιπλα και να απολαύσουν την  πολυτέλεια. Στυλ των επίπλων Οι καρέκλες πολλές φορές είχαν πόδια που έμοιαζαν με πόδια κροκοδείλου,  λιονταριού ή γαζέλας. Επίσης τα έπιπλα περιείχαν χαρακτικά με λουλούδια, ζώα  ή πουλιά. Καρέκλες με ψηλή πλάτη υπήρχαν σε αφθονία και βρίσκουμε σε πάμπολλες ζωγραφιές.  Αυτές συνοδεύονται και από μαξιλαράκια για μεγαλύτερη άνεση και χαλάρωση Τα σκαμνιά ήταν το πιο συνηθισμένο είδος επίπλου στην αρχαία Αίγυπτο. Οι Αιγύπτιοι  πρώτοι ανακάλυψαν το σκαμνάκι που ανοιγοκλείνει. Τα κρεβάτια είχα μια μικρή ανοδική κλίση στην πάνω πλευρά για να είναι ελαφρά  ανασηκωμένο το κεφάλι αυτού που κοιμόταν. Υπήρχαν ξύλινα υποστηρίγματα κεφαλιού, που μάλλον καλύπτονταν από ένα μαλακό μαξιλαράκι. Άλλο ένα σπουδαίο κομμάτι της Αιγυπτιακής κρεβατοκάμαρας ήταν τα ερμάρια, τα μεγάλα σεντούκια(αποθήκευση οικιακού εξοπλισμού), τα μικρότερα σεντούκια (με διαχωριστικά όπου φυλάσσονταν τα καλλυντικά των γυναικών) μικρά κουτιά (για κοσμήματα ή άλλα αντικείμενα). Τα τραπέζια, χρησιμοποιούνταν για το φαγητό, το συγγραφή και τα παιχνίδια. Ήταν συνήθως χαμηλά και μεταφέρονταν πολύ εύκολα. Επίσης η διακόσμηση του σπιτιού ήταν περίτεχνη. Χρώματα στα ταβάνια, έργα ζωγραφικής στους τοίχους, γλυπτά, πατώματα περασμένα μ ε κερί για να γυαλίζουν και να αναδεικνύουν καλύτερα τα έπιπλα και τις διακοσμήσεις. Το χρυσό, το μπλε, το μαύρο, το κόκκινο και το πορτοκάλι ήταν δημοφιλή χρώματα στο αιγυπτιακό ντεκόρ δωματίων. Τρόπος κατασκευής των αρχαίων Αιγυπτιακών επίπλων  Οι ξυλουργοί που ήταν άριστοι γεωμέτρες, έδιναν ιδιαίτερη σημασία στην μέτρηση και την αναλογικότητα των επίπλων. Τα έπιπλα κατασκευάζονταν σε μικρότερες από τις σημερινές διαστάσεις για να ικανοποιήσουν τις προσωπικές ανάγκες των αρχαίων Αιγυπτίων. Οι τεχνήτες χρησιμοποιούσαν ένα ειδικό τρόπο μέτρησης των διαστάσεων των υλικών, με τη χρήση μια ξύλινης βέργας μήκους 140 mm, με σκοπό να πετύχουν ομοιομορφία και το ακριβές μέγεθος των επίπλων. Από ανατομικές εξετάσεις, σε σκελετούς Αιγυπτίων, έγινε φανερό ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ήταν κατά μέσο όρο, 4 εκατοστά πιο κοντοί σε σχέση με τους σημερινούς Ευρωπαίους. Είχαν κατά μέσο όρο ύψος 171 cm. Το μήκος των κρεβατιών που ανακαλύφθηκαν και αφορούσαν τις αρχικές δυναστείες (3300 Π.Χ) έφτανε το 1.76 μέτρα ενώ αργότερα την εποχή του Τουτακχαμών (1375 Π.Χ.), το μήκος διαφοροποιούταν μεταξύ 175 cm με 184 cm. Το ελαφρώς μικρότερο ανάστημα των Αιγυπτίων επηρέαζε και το ύψος των επίπλων τους. Δεν ήταν όμως τόσο κοντοί ώστε να δικαιολογείται το ύψος των ποδιών των καρεκλών ή των τραπεζιών που αναλογικά με σήμερα ήταν πολύ κοντά. Αυτό ίσως οφείλεται στο ότι το ύψος των επίπλων καθόριζόταν ιεραρχικά, ανάλογα με τη κοινωνική και οικονομική θέση του ανθρώπου ή το ρόλο του στην οικογένεια. Ο αρχηγός της οικογένειας, ένας άρχοντας ή ένας ανώτερος αξιωματούχος καταλάμβαναν τα ψηλότερα καθίσματα σε σχέση με τις συζύγους και τα παιδιά. Από την άλλη ένας αξιωματούχος με χαμηλότερο βαθμό και η οικογένεια του κάθονταν απλώς σε σκαμνιά όταν στην ίδια κοινωνική συγκέντρωση ήταν παρόντες και ανώτεροι τους. Έτσι είχαν μια περισσότερο υποτακτική στάση. Βέβαια, για να έχει κάποιος έπιπλα στην αρχαία Αίγυπτο, έπρεπε να είχε μια ιδιαίτερα καλή οικονομικά και κοινωνικά, θέση. Η πλειοψηφία των Αιγυπτίων κάθονταν και κοιμόνταν στο έδαφος !

Έπιπλα και συντήρηση.

Αυτή μου η ανάρτηση στο Φτιάχτο Μόνος σου έχει σαν στόχο να σας παρουσιάσει προιόντα συντήρησης επίπλων

Kηρόστοκος επιδιόρθωσης επίπλων.

Περιγραφή:

Για μικρές ζημιές σε έπιπλα, ξυλεπενδύσεις, πόρτες και οποιαδήποτε επιφάνεια ξύλου, χρησιμοποιήστε τον κηρόστοκο της Bondex.

Διατίθεται σε 11 φυσικούς χρωματισμούς ξύλου. Δε σπάει και επιδέχεται βαφή π.χ. με συντηρητικό ξύλου ή βερνίκι.

Βάφεται με οποιοδήποτε χρώμα, αφού στεγνώσει.

Χαρακτηριστικά:

• Μεγάλη ποικιλία χρωμάτων
• Συνδυασμός 2 χρωμάτων ανά συσκευασία
• Εύκολο στη χρήση του. Περιέχει σπάτουλα στη συσκευασία
• Τα χρώματα αναμιγνύονται μεταξύ τους.

Μαρκαδόρος επιδιόρθωσης επίπλων

Περιγραφή προϊόντος:

Οι μαρκαδόροι της Bondex είναι ιδανικοί για την επιδιόρθωση σημαδιών ή γρατσουνιών στο
ξύλο.

Χρησιμοποιήστε τους μαρκαδόρους για να καλύψετε τις μικρές ατέλειες του ξύλου.

Χαρακτηριστικά:

• Μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σε πλαστικές επιφάνειες
• Είναι υδατοδιαλυτοί
• Εύκολοι στη χρήση τους
• Είναι αρκετά ασφαλείς για χρήση σε παιδικά παιχνίδια όταν στεγνώσουν
• Διαθέσιμοι σε 12 φυσικούς χρωματισμούς ξύλου.

Συντήρηση επίπλων

Αυτή μου η ανάρτηση έχει σαν στόχο να σας παρουσιάσει προιόντα συντήρησης επίπλων

Kηρόστοκος επιδιόρθωσης επίπλων.

Περιγραφή:

Για μικρές ζημιές σε έπιπλα, ξυλεπενδύσεις, πόρτες και οποιαδήποτε επιφάνεια ξύλου, χρησιμοποιήστε τον κηρόστοκο της Bondex.

Διατίθεται σε 11 φυσικούς χρωματισμούς ξύλου. Δε σπάει και επιδέχεται βαφή π.χ. με συντηρητικό ξύλου ή βερνίκι.

Βάφεται με οποιοδήποτε χρώμα, αφού στεγνώσει.

Χαρακτηριστικά:

• Μεγάλη ποικιλία χρωμάτων
• Συνδυασμός 2 χρωμάτων ανά συσκευασία
• Εύκολο στη χρήση του. Περιέχει σπάτουλα στη συσκευασία
• Τα χρώματα αναμιγνύονται μεταξύ τους.

Μαρκαδόρος επιδιόρθωσης επίπλων

Περιγραφή προϊόντος:

Οι μαρκαδόροι της Bondex είναι ιδανικοί για την επιδιόρθωση σημαδιών ή γρατσουνιών στο
ξύλο.

Χρησιμοποιήστε τους μαρκαδόρους για να καλύψετε τις μικρές ατέλειες του ξύλου.

Χαρακτηριστικά:

• Μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σε πλαστικές επιφάνειες
• Είναι υδατοδιαλυτοί
• Εύκολοι στη χρήση τους
• Είναι αρκετά ασφαλείς για χρήση σε παιδικά παιχνίδια όταν στεγνώσουν
• Διαθέσιμοι σε 12 φυσικούς χρωματισμούς ξύλου.

Πηγή : http://aggelos-painting.blogspot.com/ 

Καθαρισμός Επίπλων

ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΕΠΙΠΛΩΝ

Λουστραρισμένο ξύλο : Όταν το βερνίκι διατηρείται σε καλή κατάσταση, ο ιδανικός καθαρισμός γίνεται με ένα ελαφρύ πέρασμα με ένα από τα προστατευτικά και γυαλιστικά προϊόντα του εμπορίου. Αν το βερνίκι ξεφλουδίσει, καλό είναι για να μην σαπίσει το ξύλο να αναλάβει το λουστράρισμα του επίπλου ειδικός που θα το τρίψει με γυαλόχαρτο και όταν εξαφανιστεί το παλιό βερνίκι θα το λουστράρει ξανά. Αλουστράριστο Ξύλο (ξύλο τικ) : Απαιτείται συχνός καθαρισμός και πέρασμα με αντιμυκητιακό λάδι ή κερί. Αν έχει χάσει το χρώμα του, χρειάζεται ένα ελαφρύ τρίψιμο με γυαλόχαρτο. Πλαστικό: Ιδανικότερος τρόπος καθαρισμού, το πλύσιμο με νερό και σαπούνι. Καθαρίστε τους λεκέδες με ένα βαμβάκι με ασετόν ή οινόπνευμα και αμέσως ξεπλύνετε. Για να γυαλίσει, τρίψτε με ειδική κρέμα για πλαστικά, που έχει ως βάση τη σιλικόνη. Πλέξι γκλας: Σκουπίστε μαλακά χωρίς τρίψιμο με ένα ελαφρά υγρό ξεσκονόπανο ή δέρμα. Το τελείως στεγνό πανί μπορεί να κάνει την σκόνη να εισχωρήσει στους πόρους του πλέξι γκλας. Για την αποφυγή χαρακιών αποφύγετε την τοποθέτηση βαριών αντικειμένων επάνω στο πλέξι γκλας. Ειδικό προϊόν, θα του δώσει ιδιαίτερη λάμψη. Οθόνη τηλεοράσεως : Ξεσκονίστε καθημερινά με πανί. Κάθε 15 μέρες, καθαρίστε με υγρό καθαρισμού ειδικό για τζάμια και μετά ξανά-σκουπίστε ελαφρά με ένα καθαρό πανί. Δέρμα : Τρίψτε ελαφρά με ένα σφουγγάρι βρεγμένο σε νερό για να καθαρίζονται οι πόροι σε βάθος και να απορροφά το δέρμα την υγρασία που είναι απαραίτητη για να παραμείνει ελαστικό. Για δύσκολους λεκέδες υπάρχει ειδικός αφρός καθαρισμού που αφαιρεί τη βρωμιά χωρίς να καταστρέφει το δέρμα. Μετά από μακρόχρονη χρήση απαιτείται σπρέι γυαλίσματος ή γαλάκτωμα. Δερματίνη (απομίμηση δέρματος) : Καθαρίστε με υγρό σφουγγάρι, αφού το περάσετε πάνω από άσπρο σαπούνι. Μετά ξεπλύνετε πολύ καλά. Αποφύγετε προϊόντα με χλώριο ή δυνατά απορρυπαντικά. Κίνδυνος αποχρωματισμού του δέρματος.

Χρήσιμες συμβουλές για τα ράφια της κουζίνας σας.

Φτιάχτο μόνος σου και Μερικές χρήσιμες συμβουλές για την καλή συντήρηση των επίπλων κουζίνας :

Δυο φορές το χρόνο χρησιμοποιείστε ένα καθαριστικό μη διαλυτικό και ένα βερνίκι σχεδιασμένο και για τα ντουλάπια αλλά και για τις φινιρισμένες επιφάνειες.

Για τον καθαρισμό των ντουλαπιών και των πάγκων χρησιμοποιείτε καθαρά πανιά και για το πλύσιμο και για το στέγνωμα, μαζί με ένα απαλό καθαριστικό και νερό.

Μην αφήνετε σταγόνες και σημάδια νερού. Φροντίζετε τα ντουλάπια και οι πάγκοι να είναι πάντα στεγνοί.

Μην χρησιμοποιείτε σύρματα, σκληρά σφουγγάρια, λειαντικά καθαριστικά ή διαλυτικά υλικά. Ακατάλληλα είναι επίσης και τα καθαριστικά φούρνων.

Ιδιαίτερη προσοχή στις περιοχές δίπλα στο νεροχύτη και στο πλυντήριο πιάτων που έχουν περισσότερο υγρασία.

Να θυμάστε ότι είναι φυσιολογικό να παρουσιαστούν αλλαγές στο ξύλο και στο βερνίκι με το πέρασμα του χρόνου. Το ξύλο είναι ένα ζωντανό υλικό που ζει μαζί μας και με την κατάλληλη φροντίδα θα αντέξει για πολλά χρόνια.

ΓΥΑΛΙΣΤΙΚΑ ΞΥΛΙΝΩΝ ΕΠΙΠΛΩΝ

Λάδι και κρύο τσάι: Το γυάλισμα των επίπλων συνίσταται στην απορρόφηση του λαδιού από το ξύλο. Τα λάδια που όλοι έχουμε στην κουζίνα μας είναι ιδανικά για την περίπτωση. Χρησιμοποιήστε το ελαφρύ λάδι λαχανικών ή ανακατέψτε 2 μέρη ελαιόλαδο και 1 μέρος λεμονιού. Απλώστε σε ένα μαλακό καθαρό πανί και γυαλίστε την ξύλινη επιφάνεια που, εκτός του ότι θα λάμψει, θα μυρίζει και όμορφα. Επίσης, η γυαλάδα των επίπλων εξασφαλίζει και το τρίψιμό τους με ένα ύφασμα βουτηγμένο σε κρύο τσάι.. Μαγιονέζα: Οι γρατσουνιές επάνω στα ξύλινα έπιπλα θα απαλύνουν αν τις περάσετε με ένα μαλακό πανί με λίγη μαγιονέζα....

ΞΥΛΙΝΑ ΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΦΟΥΣΚΩΜΑ

Για να μην φουσκώσουν από το πλύσιμο και καταστραφούν γρήγορα τα ξύλινα σκεύη της κουζίνας σας, πριν τα χρησιμοποιήσετε για πρώτη φορά, περάστε τα με ένα βουρτσάκι βουτηγμένο σε λίγο λάδι. Σκουπίστε τα απαλά με χαρτί κουζίνας και αφήστε τα έτσι για 24 ώρες. Κάθε φορά που το ξύλο σάς φαίνεται στεγνό, επαναλαμβάνετε αυτή τη διαδικασία. ΞΥΛΙΝΑ ΣΚΕΥΗ ΚΟΥΖΙΝΑΣ Μην βάζετε ποτέ στο πλυντήριο πιάτων τα ξύλινα σκεύη της κουζίνας σας ( κουτάλες μπολ, γουδιά, σανίδες για το κόψιμο κλπ.). Οι υψηλές θερμοκρασίες θα κάνουν το ξύλο να "σκάσει " πολύ πιο γρήγορα.

ΣΗΜΑΔΙΑ ΣΤΑ ΕΠΙΠΛΑ

Αλλάξατε θέση στα έπιπλά σας; Πως θα σβήσετε τα σημάδια που έχουν αφήσει τα πόδια του τραπεζιού στη μοκέτα; Αφήνοντας απλώς τον ατμό από το σίδερό σας σε απόσταση 5 εκ. από τα σημάδια και τρίβοντας μετά με δύναμη το σημείο που έχει πατηθεί.

Προσέξτε τα ξύλινα έπιπλα σας

Το ξύλο παραμένει πάντα βασικό υλικό για τη δημιουργία επίπλων. Είναι γνωστό ότι ξύλινα έπιπλα μπορούμε να βρούμε σε πολύ απλές φόρμες και κοινές χρήσεις μέχρι αληθινά έργα τέχνης. Σε κάθε περίπτωση τα ξύλινα έπιπλά μας έχουν την δική τους αξία. Μια αξία που θα κρατήσει περισσότερο αν τα εκτιμήσουμε και τα συντηρήσουμε σωστά.

Ξυλεία: 
Για να κατανοήσετε συνολικά την αξία των επίπλων σας, είναι σημαντικό να τα αντιμετωπίσετε σαν ξεχωριστά κομμάτια, που κανένα δεν είναι ίδιο με το άλλο. Υπάρχει διαφορά στο χρώμα και στα "νερά" κάθε ξύλου, που ποικίλει από δέντρο σε δέντρο. Οι παράγοντες της κληρονομικότητας και του περιβάλλοντος παίζουν σημαντικό ρόλο στα δέντρα πριν υλοτομηθούν, επηρεάζοντας τη διάρθρωση των "νερών", την πυκνότητα, το σχήμα, κ.λπ. Ακόμα και όταν γίνεται επιμελής διαχωρισμός της ξυλείας, ανάλογα με το είδος των γραμμώσεων κάθε κορμού, αυτές οι παραλλαγές θα υπάρχου και θα είναι εμφανείς στα έπιπλά σας σε διαφορετικό βαθμό. Είναι εκείνο το κομμάτι που προσδίδει τη χαρακτηριστική μοναδικότητα κάθε μασίφ (ατόφιου-συμπαγούς) ξύλινου επίπλου και πρέπει να είναι αναμενόμενη. Υπάρχουν τεχνίτες που κάνουν το καλύτερο δυνατό για να διατηρήσουν τη μορφή του ξύλου αδιάκοπα αμετάβλητη σε ένα ολόκληρο κομμάτι επίπλου, αλλά είναι ενδεχόμενο να υπάρχουν παραλλαγές από σανίδα σε σανίδα. Προσπαθούν επίσης να κρατήσουν την πυκνότητα και το σχήμα των γραμμών σταθερά, αλλά μπορούν να το κάνουν μόνο μέχρι κάποιο σημείο.

Ξύλο κερασιάς: 
Η κερασιά διαθέτει ένα μοναδικό και όμορφο είδος σκληρού ξύλου. Οι πιο πρόσφατα κομμένες κερασιές έχουν πιο φωτεινό χρώμα. Αλλά εξαιτίας της φυσική διαδικασίας της φωτοσύνθεσης που προκαλείται από το φυσικό φως του ήλιου και την οξείδωση, το ξύλο της κερασιάς θα σκουραίνει καθώς γερνά. Μετά από μια χρονική περίοδο θα αποκτήσει ένα "ζεστό" κοκκινωπό χρώμα με στιλπνή επιφάνεια και καστανόχρωμη χροιά. Ο μέγιστος βαθμός χρωματισμού της θα ποικίλλει από δέντρο σε δέντρο. Το ξύλο της κερασιάς κυμαίνεται μεταξύ του απαλού κίτρινου και του φωτεινού κόκκινου-καφέ χρώματος με σκουρότερες τις περιοχές των ρόζων, που προσθέτουν χαρακτηριστικό στιλ και κοντράστ στο ξύλο της. Αυτές οι περιοχές των ρόζων και των γραμμώσεων δεν αποτελούν ατέλεια, αλλά είναι το φυσικό χαρακτηριστικό του ξύλου της κερασιάς. Είναι ένα αρκετά σκληρό ξύλο, όμως όχι τόσο σκληρό όπως η βελανιδιά ή ο σφένδαμος και τραυματίζεται με γραντζουνιές και βαθουλώματα, αν το κακομεταχειριστείτε. Χάρη σ' αυτήν τη μοναδική ικανότητά του να χρωματίζεται φυσικά, θα καλύψει γραντζουνιές και βαθουλώματα για να τα εναρμονίσει με το περιβάλλον ξύλο και να τα συνδυάσει με απόλυτα ευχάριστο τρόπο. Αν αποκτήσετε ένα έπιπλο από φρέσκια, φυσική κερασιά, είναι καλό να περιστρέφετε κατά χρονικά διαστήματα τους λαμπτήρες ή το φωτιστικό, γιατί η περιοχή που καλύπτεται από το λαμπτήρα δεν θα σκουραίνει τόσο γρήγορα όσο το εκτεθειμένο ξύλο. Εάν αυτό συμβεί, αφαιρέστε τον τεχνητό φωτισμό και τοποθετήστε το έπιπλο κοντά σε ένα ηλιόλουστο παράθυρο, όπου η ανοιχτόχρωμη περιοχή θα εξαφανιστεί γρήγορα. 

Βελανιδιά & φλαμουριά: 
Το ξύλο και των δύο δέντρων έχει φυσικό χρώμα αρκετά ξανθό, που καθώς γερνά θα γίνεται όλο και πιο "ζεστή" η χρωματική χροιά του, αλλά σαφώς δεν πρόκειται ποτέ να μοιάσει με το χρώμα της κερασιάς. Και τα δύο αυτά είδη έχουν σκληρό ξύλο και αρκετά ελαστικό, αλλά με την κακή χρήση θα αποκτήσει σίγουρα γραντζουνιές. Μια γρατσουνιά στη φλαμουριά ή τη βελανιδιά δεν θα καλυφθεί με φυσικό χρωματισμό όπως γίνεται μια τις γρατσουνιές στο ξύλο της κερασιάς. Και τα δύο έχουν "νερά" που σχηματίζουν διάφορα σχέδια και μπορούν να βαφτούν, αλλά ακόμη και τότε θα μπορεί κάποιος να δει τις απαλές γραμμές τους μέσα από το βαμμένο χρώμα. Η φλαμουριά είναι γενικά πολύ οικονομική και αποδοτική στη χρήση, ενώ συγχρόνως πολύ σκληρή. Η φλαμουριά, παρά τη σκληρότητα της, είναι αρκετά ευλύγιστη. Μπορεί να κάμπτεται σε διάφορα σχήματα, όπως και σχήμα τόξου. Μ' αυτή τη μορφή χρησιμοποιείται συχνά για πλάτη σε καρέκλες.

Σφένδαμος:
Έχει συνήθως πιο σκουρόχρωμες ραβδώσεις, οι οποίες είναι φυσικό χαρακτηριστικό τού σφένδαμου και όχι κάποιο ελάττωμα του ξύλου. Ο σφένδαμος έχει από τη φύση του πολύ ξανθό χρώμα, που όμως θα ωριμάσει και θα αποκτήσει γλυκύτητα, ειδικά όταν εκτεθεί άμεσα στο ηλιακό φως. Το ξύλο του είναι επίσης πολύ σκληρό, αλλά όχι ανίκητο. Αν εκτεθεί σε δοκιμασίες, θα αποκτήσει χαρακιές και λακκούβες. Μια χαρακιά στον σφένδαμο δεν θα χρωματιστεί όπως μια χαρακιά στο ξύλο της κερασιάς. Επειδή τα "νερά" αυτού του ξύλου είναι επίπεδα, το ξύλο του συνήθως βάφεται. Ένα χρωματικό τελείωμα στο σφένδαμο δεν επιτρέπει στα "νερά" του να φαίνονται, όπως γίνεται με την βελανιδιά και τη φλαμουριά. Η σημύδα είναι επίσης ένα από τα σκληρά ξύλα, που μοιάζει πάρα πολύ με τον σφένδαμο και είναι πιο επωφελής στην απόδοση.

Πεύκο:
Είναι οικονομικά ένα πολύ αποδοτικό ξύλο, μαλακό και με πολλά χαρακτηριστικά. Έχει σταθερούς ρόζους, ρωγμές, και σκουρότερες ραβδώσεις. Το ξύλο του έχει μια φυσική τάση να ωριμάζει και να σκουραίνει με το χρόνο. Η διαδικασία σκούρηνσης δεν είναι τόσο ακραία όσο της κερασιάς, αλλά το παλιό πεύκο διαθέτει ένα πλούσιο, κεχριμπαρένιο χρώμα που τα πιο πρόσφατα κομμένα δέντρα θα το αποκτήσουν μόνο με το χρόνο. Το πεύκο είναι πολύ μαλακό και επιρρεπές σε γρατσουνιές και ζουλίγματα. Μια γρατσουνιά ή ένα ζούλιγμα στο πεύκο δεν πρόκειται να καλυφθεί όπως μια γρατσουνιά στο ξύλο της κερασιάς.

Θερμοκρασία, υγρασία και ηλιακό φως: 
Όλα τα κομψά και ντελικάτα έπιπλα, είτε είναι ολοκαίνουργια είτε αντίκες, πρέπει να έχουν όσο το δυνατόν πιο σταθερό περιβάλλον. Πρέπει να διατηρούνται σε χώρο με αρκετά σταθερή θερμοκρασία και επίπεδα υγρασίας. Αυτό μπορει να πραγματοποιηθεί με τη χρησιμοποίηση ενός υγραντήρα τους χειμωνιάτικους μήνες και ενός αποξηραντή το καλοκαίρι. Η υγρασία αναγκάζει το ξύλο να υποστεί διαστολή ή συστολή. Ακόμα κι αν τα έπιπλά μας φτιάχνονται για να προσαρμόζονται σε τέτοιες μεταβολές, σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί σε μια συστολή ή διαστολή να μην επανέλθει κάποια επιφάνεια στην αναμενόμενη, αρχική της θέση.

Η έντονη, άμεση και παρατεταμένη έκθεση στο φως του ήλιου μπορεί να γίνει αιτία να στεγνώσουν τα έπιπλά σας και να εξασθενίσουν κατά τη διάρκεια του χρόνου. Πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή σ' αυτό, καθώς δεν υπάρχει καμμία επικάλυψη που να μπορεί ολοκληρωτικά να καταστείλει τις ακτίνες UV του ήλιου.

Φροντίδα:
Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί βιοτέχνες και εταιρείες που χρησιμοποιούν διαφορετικά υλικά επικάλυψης και φινιρίσματος στα έπιπλα. Παρ' όλα αυτά, σε καμιά ξύλινη επιφάνεια μην αφήνετε ποτέ στεκούμενο νερό, ανεξάρτητα από το προϊόν που χρησιμοποιήθηκε για το φινίρισμά τους. Οι τάβλες των τραπεζιών που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν σε τραπεζαρίες, επεξεργάζονται με ιδιαίτερο τρόπο. Καλύπτονται με πολλαπλά στρώματα ανθεκτικής στο νερό λάκκας ή πολυουρεθάνης. Επίσης αποφεύγετε όσο μπορείτε, να κάνετε χρήση διάφορων γυαλιστικών και προϊόντων καθαρισμού των επίπλων, γιατί η παρατεταμένη χρήση τους θ' αφήσει επάνω στα έπιπλα ένα παχύ στρώμα από λάδι και κερί.

Γενικά, το στεγνό ξεσκόνισμα είναι επαρκές για τα λουστραρισμένα με λάκκα κομμάτια. Τα έπιπλα που η τελευταία επικάλυψή τους γίνεται με λάδι περασμένο με το χέρι, χρειάζονται ανανέωση λαδιού δύο φορές το χρόνο. Και ιδιαίτερα όσα βρίσκονται μέσα σε σπίτια με στεγνή ατμόσφαιρα εξαιτίας της θέρμανσης, θα διαπιστώσετε ότι αυτό πρέπει να γίνεται συχνότερα. Εξαιτίας των πολλαπλών επιλογών σε φινιρίσματα και λούστρα, το καλύτερο είναι να ζητάτε πληροφορίες και οδηγίες για τη φροντίδα κάθε ιδιαίτερου κομματιού που αγοράζετε, από τους ειδικούς ή τον κατασκευαστή του επίπλου.

Η σωστή και μετρημένη όμως χρήση μπορεί να κάνει αυτά τα προϊόντα σύμμαχους. Τα γυαλιστικά αυτού του τύπου αποτελούνται συνήθως από συνθετικά λάδια που δεν προκαλούν αντίδραση και δεν καταστρέφουν τις περισσότερες επιφάνειες. Ίσως μάλιστα προσφέρουν και κάποια αντίσταση στις γρατσουνιές, ενώ δίνουν στο ξύλο ένα βαθύτερο, πλουσιότερο χρώμα.

Μερικά από τα πιο κοινά προβλήματα των επίπλων και οι αιτίες που τα προκαλούν:

-Τα λούστρα γίνονται πιο εύθραυστα και ραγίζουν, με το πέρασμα του χρόνου λόγω γήρανσης, μια διαδικασία που επιταχύνεται συχνά από την υπερβολική θερμότητα και την έκθεση στον ήλιο ή σε κάποια άλλη πηγή φωτός.

-Επίσης το λούστρο μαλακώνει και αποκτά κολλώδη υφή, όταν έρθει σε επαφή με τα οξέα από τον ιδρώτα του σώματος και τα αλκάλια των σαπουνιών ή άλλων προϊόντων καθαρισμού.

-Οι γρατσουνιές προκαλούνται από τραχιά αντικείμενα που τρίβονται επάνω στις ξύλινες επιφάνειες.

-Οι ρωγμές στο ξύλο είναι αποτέλεσμα της υπερβολικής ξηρότητάς του.

Οδηγιές για βαφή ξύλινων επιφανειών επίπλων

Η ΒΑΦΗ ΤΟΥ ΞΥΛΟΥ
Η βαφή του ξύλου είναι μια αρχαιότατη πρακτική, που χρησιμεύει για την αλλαγή του χρώματος του ξύλου, χωρίς όμως να αλλάξουν τα χαρακτηριστικά του,όπως τα νερά του,ο προσανατολισμός των ινών κ,λ,π.

Γενικά η βαφή του ξύλου, χρησιμοποιείται για την ομογενοποίηση του χρώματος του,για τον συνδυασμό ξύλων διαφορετικού τόνου,για το κρύψιμο επιφανειακών ελαττωμάτων, για την αξιοποίηση ξύλων χαμηλής ποιότητας,και απλή αλλαγή του χρώματος του ξύλου σύμφωνα με την επιθυμία του πελάτη. Το ράψιμο του ξύλου δεν αφορά όλο τον όγκο,αλλά ένα πολύ επιφανειακό μόνο στρώμα, και για τον λόγο αυτό, μετά το πέρασμα της βαφής η επιφάνεια μπορεί να λειανθεί, μόνο αφού περαστεί ένα χέρι βερνικιού. Το βάψιμο του ξύλου γίνεται με βαφές και χρωστικά. Οι βαφές είναι διαφανείς (ζωντανές)τα δε χρωστικά τείνουν να καλύψουν τα νερά του ξύλου.
Υπάρχουν όμως χρωστικά υψηλής διαφάνειας που έχουν ένα αποτέλεσμα όμοιο με των βαφών. Χρησιμοποιώντας τις βαφές επιτυγχάνουμε διαφάνεια και ζωηρότητα, καλύτερη σχετικά με τα χρωστικά, τα οποία ομοιογενοποιούν πολύ περισσότερο το ξύλο και αντέχουν στο φως. Η χρήση των χρωστικών είναι απαραίτητη στην περίπτωση που πρέπει να γίνουν παστέλ χρώματα που δεν επιτυγχάνονται μόνο με βαφές εξ* αιτίας της διαφάνειας τους. Οι βαφές των ξύλων μπορεί να είναι με διαλύτη ή νερό. Οι πρώτες χαρακτηρίζονται από γρήγορο στέγνωμα και μπορούν να δεχθούν υποστρώματα σχεδόν αμέσως, αλλά σε σύγκριση με του νερού παρουσιάζουν δυσκολίες στην ομοιογένεια του χρώματος. Με τις βαφές νερού επιτυγχάνουμε πιο έντονα χρώματα, αλλά απαιτούν μακρύτερους χρόνους στεγνώματος και τείνουν να διογκώνουν το χνούδι του ξύλου.
Η επιλογή του τύπου βαφής λοιπόν πρέπει να γίνεται ανάλογα με την εργασία που επιθυμούμε, την επιφάνεια του ξύλου, τον τύπο του ξύλου και της τεχνικής που θα εφαρμοσθεί. Σε κάθε περίπτωση είναι βασικό να λαμβάνουμε υπ'όψη την σταθερότητα στο φως της βαφής, για να αποφεύγουμε την αλλαγή του τόνου με τον χρόνο.

Πράγματι ανάλογα με την βαφή έχουμε μικρότερη ή μεγαλύτερη σταθερότητα στο φως. Οι υπεριώδες ακτίνες εκτός της βαφής επηρεάζουν και το ίδιο το ξύλο, αλλάζοντας το φυσικό του χρώμα. Άλλο σημείο πολύ σημαντικό για την επιλογή βαφής είναι η ικανότητα διείσδυσης στο ξύλο, ιδιότητα που εξαρτάται από τις διαστάσεις των μορίων της βαφής. Μικρότερα μόρια μεγαλύτερη διεισδυτικότητα. Η υψηλή διεισδυτικότητα(υψηλότερη με οργανικούς διαλύτες παρά με νερό) δεν είναι πάντα επιθυμητή διότι μπορεί να τονίζει κάποια ελαττώματα του ξύλου( μικροπόρους ή ρόζους).
ΤΕΧΝΙΚΗ ΠΕΡΑΣΜΑΤΟΣ

Όπως αναφέραμε είναι σημαντική η τεχνική που εφαρμόζουμε για το πέρασμα των επιλεγμένων βαφών. Κανονικά η βαφή περνιέται με πινέλο, πιστόλι, κύλινδρο, σφουγγάρι και ηλεκτροστατικά. Το πέρασμα με πινέλο, που έχει σχεδόν καταργηθεί σε βιομηχανικό επίπεδο εφαρμόζεται ακόμη σε περιπτώσεις ανώμαλων επιφανειών, διότι ο ψεκασμός δημιουργεί ζώνες σκιάς, κοντά στις γωνίες, ενώ επιτυγχάνεται καλύτερη ομοιογένεια με το πινέλο.

Τα πινέλα πρέπει να είναι απαλά και η βαφή πρέπει να περνιέται σε μεγάλες ποσότητες και ομοιογενώς σε όλη την επιφάνεια, πάντα σύμφωνα με τα νερά του ξύλου για να αποφεύγονται πινελιές επιπλέον στο πέρασμα με πινέλο είναι απαραίτητη η χρήση αργών διαλυτών, για να επιτύχουμε πιο ομοιογενές χρώμα έχοντας όμως υπ* όψη ότι επιμηκύνονται οι χρόνοι εργασίας)· Για όλα όσα λέχθηκαν ως εδώ οι βαφές νερού ενδείκνυνται περισσότερο για πέρασμα με πινέλο. Για τον ψεκασμό (χειρωνακτικά ή μηχανικά)χρησιμοποιούνται κανονικά πιστόλια που τροφοδο­τούνται από αντλίες αέρος airless,ή πιο απλά από κοινά πιστόλια με δοχείο. Μ'αυτό τον τρόπο επιτυγχάνεται μεγαλύτερη παραγωγικότητα,αλλά ταυτόχρονα και μεγάλη κατανάλωση οφειλόμενη στον υπερψεκασμό.Τα μπεκ που χρησιμοποιούνται είναι 1.2 ως 1.5 χιλ. για παραδοσιακά πιστόλια και 0.5 ως 0.7 χιλ. για συστήματα υψηλής πίεσης τόπου airless Ένας έμπειρος βαφέας,με πιστόλι καταφέρνει να κατανέμει το προϊόν σε όλη την επιφάνεια του ξύλου, επιτυγχάνοντας έναν ομοιογενή χρωματισμό ακόμη και στα σημεία μεγάλης απορροφητικότητας που με το πινέλο θα γινόταν πιο σκούρα.

Αν πρέπει να ράψουμε επιφάνειες με γωνίες, πρέπει να χρησιμοποιούμε βαφή με αργό διαλύτη και χαμηλότερη πίεση αέρος.
Η εφαρμογή με εμβάπτιση, χρησιμοποιείται κυρίως για προϊόντα τόρνου όπως καρέκλες κ.λπ. Στην περίπτωση αυτή ο διαλύτης πρέπει να είναι αργός, για να επιτρέπει στη βαφή να απλώνεται σ'όλη την επιφάνεια χωρίς ν'αφήνει κηλίδες ή σταγόνες.
Για την τεχνική αυτή χρησιμοποιούνται πολύ οι βαφές νερού, ειδικά παρασκευασμένες, που επιτυγχάνουν επιφάνειες πολύ ομοιογενείς χωρίς κατάλοιπα από σταγόνες. Το πέρασμα με μηχανές κυλίνδρων, χρησιμοποιείται για επίπεδες επιφάνειες. Η βαφή είναι ειδικά παρασκευασμένη ώστε να μένει στον κύλινδρο και να κατανέμεται ομοιογενώς σ'όλη την επιφάνεια επιτυγχάνοντας έτσι μεγαλύτερη παραγωγικότητα.
Χρειάζεται μεγάλη προσοχή στο μέτρημα του ιξώδους της βαφής στον κύλινδρο, τα  οποίο επιτυγχάνεται με την προσθήκη του ανάλογου διαλύτη.
Μία άλλη τεχνική που χρησιμοποιείται κυρίως στον τομέα παραγωγής επίπλων αναπαλαίωσης είναι το σκούπισμα με πανί. Η βαφή περνιέται αρχικά με πιστόλι ή πινέλο και μετά, αφού περάσουν λίγα λεπτά, σκουπίζουμε με πανί βαμβακερό. Επιτυγχάνεται έτσι καλή ομοιογένεια, αλλά τονίζονται οι πόροι επειδή το πανί οδηγεί το χρώμα υποχρεωτικά εκεί. Για τον λόγο αυτό είναι καλό να χρησιμοποιούνται αργοί διαλύτες. Τέλος, μία άλλη τεχνική που γίνεται με ειδικά μηχανήματα είναι ο ηλεκτροστατικός ψεκασμός. Η αρχή λειτουργίας του, επιτρέπει το βάψιμο ταυτοχρόνως και της εμπρόσθιας και της οπίσθιας επιφάνειας.
Γενικά χρησιμοποιείται για αντικείμενα καμπύλα, η προϊόντα τόρνου, δύσκολα κομμάτια δηλαδή για βαφή με κανονικό ψεκασμό. Η τεχνική αυτή έχει σχεδόν ολοκληρωτικά αντικατασταθεί από την τεχνική της εμβάπτισης.
ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΩΣΤΟ ΒΑΨΙΜΟ
Το σωστό βάψιμο είναι βασικό διότι τα λάθη, ειδικά σε ανώμαλες επιφάνειες δύσκολα διορθώνονται, ενώ το λακάρισμα επιτρέπει κάποιες διορθώσεις χάρις στο γιαλοχαρτάρισμα και το πέρασμα ενός άλλου χεριού. Να λοιπόν μερικές χρήσιμες οδηγίες:
1. Επιλέξτε το ξύλο προσεκτικά αποφεύγοντας τα γαλαζωμένα ξύλα, τα πορώδη και τα κηλιδωμένα.
2. Όταν βάφουμε καπλαμάδες, προσοχή στην κόλλα που δημιουργεί πρόβλημα βγαίνοντας από τους πόρους ειδικά όταν χρησιμοποιούμε βαφές νερού.
3. Γιαλοχαρτάρετε την επιφάνεια καλά στην διεύθυνση της ίνας με γυαλόχαρτο Νο 180-220
4. Γιαλοχαρτάρετε το ξύλο στα σόκορα που είναι πιο απορροφητικά με λεπτότερο νούμερο.
5. Καθαρίστε την σκόνη απ΄το τρίψιμο για ν'αποφύγετε κηλίδες απορρόφησης.
6. Ετοιμάστε την σωστή πάντα ποσότητα βαφής ώστε να μπορείτε να τελειώσετε την δουλειά, για να αποφεύγετε νέες ετοιμασίες βαφής με κίνδυνο την ομοιογένεια.
7. Αν χρησιμοποιήσετε παστέλ βαφή , καλοπτική ή ημικαλυπτική (με βαριά μόρια) χρειάζεται ανακάτεμα, πριν και κατά την διάρκεια της βαφής. ( ΤΟ ΑΝΑΚΑΤΕΜΑ ΤΗΣ ΒΑΦΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ).
8. Όταν βάφουμε, η εργασία πρέπει να εκτελείται απ'το ίδιο άτομο, διότι αν αλλάξει χέρι και (συνεπώς η ταχύτητα περάσματος) το αποτέλεσμα δεν θα είναι ομοιογενές.
9. Όταν βάφουμε μεγάλα κομμάτια με πιστόλι, περνάμε την βαφή σταυρωτά για καλύτερη ομοιομορφία.
10. Πριν απ' την έναρξη της εργασίας, να κάνετε μια δοκιμή, διότι ανάλογα με το χρησιμοποιούμενο ξύλο και την ποσότητα βαφής μπορεί να έχουμε διαφορετικά αποτελέσματα από το επιθυμητό

Hugo Alvar Henrik Aalto

Hugo Alvar Henrik Aalto (3 Φεβρουαρίου, 1898 — 11 Μαΐου, 1976) ήταν Φινλανδικός αρχιτέκτονας και σχεδιαστής, αποκαλούμενος μερικές φορές «πατέρα του μοντερνισμού» Σκανδιναβικές χώρες. Η εργασία του περιλαμβάνει αρχιτεκτονική,έπιπλα, κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα και γυαλικά.

Το Alvar Aalto γεννήθηκε μέσα Kuortane, Φινλανδία. Μελέτησε την αρχιτεκτονικήΠανεπιστήμιο του Ελσίνκι της τεχνολογίας από 1916 1921. Επέστρεψε Jyväskylä, όπου άνοιξε το πρώτο αρχιτεκτονικό γραφείο του μέσα 1923. Το επόμενο έτος πάντρεψε τον αρχιτέκτονα Aino Marsio. Το ταξίδι μήνα του μέλιτος τους Ιταλία σφράγισε έναν διανοητικό δεσμό με τον πολιτισμό Μεσογειακός περιοχή που επρόκειτο να παραμείνει σημαντική σε Aalto για το υπόλοιπο της ζωής του. Το Aalto κίνησε το γραφείο του προςΤουρκού το 1927, και την αρχισμένη συνεργασία με τον αρχιτέκτονα Erik Bryggman. Το γραφείο κινήθηκε πάλι το 1933, προς το Ελσίνκι. Το Aaltos σχεδίασε και έχτισε ένα κοινό σπίτι-γραφείο (1935-36) για τους σε Munkkiniemi, Ελσίνκι, αλλά αργότερα (1954-55) έχτισε ένα κατασκευασμένο επί τούτου γραφείο στην ίδια γειτονιά. Το Aino Aalto πέθανε το 1949 και το 1952 πάντρεψε τον αρχιτέκτονα Elissa Mäkiniemi (πεθαμένος 1994). Το 1957 σχεδίασαν και είχαν χτίσει ένα θερινό εξοχικό σπίτι, το αποκαλούμενο πειραματικό σπίτι, για τους σε Muuratsalo, όπου πέρασαν τα καλοκαίρια τους. Το Alvar Aalto πέθανε στις 11 Μαΐου 1976, μέσαΕλσίνκι.^[1]

Σταδιοδρομία

Αν και θεωρείται μερικές φορές όπως μεταξύ των πρώτων και περισσότερων επιδρόντων αρχιτεκτόνων σκανδιναβικού μοντερνισμός, μια πιό προσεκτική εξέταση των ιστορικών γεγονότων αποκαλύπτει ότι Aalto (ενώ ένας πρωτοπόρος στη Φινλανδία) πολύ ακολούθησε και είχε τις προσωπικές επαφές με άλλους πρωτοπόρους στη Σουηδία, και ιδιαίτερα Gunnar Asplund και Sven Markelius. Ποιοι αυτοί και πολλές άλλες εκείνης της γενεάς στις σκανδιναβικές χώρες είχαν από κοινού ήταν ότι άρχισαν από μια κλασσική εκπαίδευση και σχεδίαζαν αρχικά στον αποκαλούμενο Σκανδιναβικό Classicism ύφος πρίν κινείται, προς το τέλος της δεκαετίας του '20, προς το μοντερνισμό.

Σε περίπτωση Aalto αυτό συνοψίζεται από Βιβλιοθήκη Viipuri (1927-35), το οποίο επέρασε από έναν μετασχηματισμό από μια αρχικά κλασσική πρόταση εισόδων ανταγωνισμού στο ολοκληρωμένο υψηλός-νεωτεριστικό κτήριο. Η ανθρωπιστική προσέγγισή του είναι στα πλήρη στοιχεία εκεί: το εσωτερικό επιδεικνύει τα φυσικά υλικά, τα θερμά χρώματα, και τις κυματιστές γραμμές. Το πρόγραμμα βιβλιοθήκης Viipuri διάρκεσε οκτώ έτη, και κατά τη διάρκεια εκείνου του ίδιου χρόνου σχεδίασε επίσης το κτήριο Turun Sanomat (1929-30) και το σανατόριο Paimio (1929-33). Κατά συνέπεια, η Turun Sanomat ανακοινωμένη Aalto κίνηση οικοδόμησης πρώτου προς το μοντερνισμό, και αυτό μεταφέρθηκε έπειτα και στο σανατόριο Paimio και στο τρέχον σχέδιο για τη βιβλιοθήκη. Αν και το κτήριο Turun Sanomat και το σανατόριο Paimio είναι συγκριτικά καθαρές νεωτεριστικές εργασίες, ακόμη και έφεραν τους σπόρους του θέματός του μιας τέτοιας προσέγγισης και μιας κίνησης προς να τολμήσουν, συνθετική τοποθέτηση.

Το Aalto ήταν μέλος d'Architecture Moderne Internationaux Congres, στο δεύτερο συνέδριο στη Φρανκφούρτη το 1929 και το τέταρτο συνέδριο στην Αθήνα το 1933. Ήταν όχι πριν από την ολοκλήρωση του σανατορίου Paimio (1929) και της βιβλιοθήκης Viipuri (1935) ότι επέτυχε αρχικά την παγκόσμια προσοχή στην αρχιτεκτονική. Η φήμη του αυξήθηκε στις ΗΠΑ μετά από την κρίσιμη υποδοχή του σχεδίου του για το φινλανδικό περίπτερο 1939 παγκόσμια έκθεση της Νέας Υόρκης, περιγραμμένος κοντά Frank Lloyd Wright σαν «εργασία της μεγαλοφυίας».

Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι η φήμη Aalto σφραγίστηκε με το συνυπολογισμό του στη δεύτερη έκδοση Sigfried Giedion«επιδρόν βιβλίο του s στη νεωτεριστική αρχιτεκτονική, Διάστημα, χρόνος και αρχιτεκτονική: Η αύξηση μιας νέας παράδοσης (1949), στο οποίο Aalto έλαβε περισσότερη προσοχή από οποιοδήποτε άλλοδήποτε νεωτεριστικό αρχιτέκτονα, συμπερίληψη LE Corbusier. Στην ανάλυση Aalto του, Giedion έδωσε την πρωτοκαθεδρία στις ιδιότητες που αναχωρούν από την άμεση λειτουργία, όπως η διάθεση, ατμόσφαιρα, ένταση της ζωής και ακόμα και «εθνικά χαρακτηριστικά», δηλώνοντας ότι «η Φινλανδία είναι με Aalto οπουδήποτε πηγαίνει».

Τα βραβεία του Aalto περιέλαβαν το βασιλικό χρυσό μετάλλιο για την αρχιτεκτονική από Βασιλικό ίδρυμα βρετανικών αρχιτεκτόνων(1957) και το χρυσό μετάλλιο από Αμερικανικό ίδρυμα αρχιτεκτόνων (1963).

Εργασίες

Ευρύς τομέας Aalto της δραστηριότητας που κυμαίνεται από έπιπλα και γυαλικά σχέδια αρχιτεκτονική και ζωγραφική. Vase του τα σχέδια είναι παγκοσμίως διάσημα. Έφηυρε μια νέα μορφή τοποθετημένων σε στρώματα επίπλων κλίση-κοντραπλακέ μέσα 1932. Τα έπιπλα Aalto κατασκευάζονται κοντά Artek, μια επιχείρηση Aalto ομο-που ιδρύεται με τη σύζυγό του Aino Aalto, Maire Gullichsen (Ahlström - οικογένεια Gullichsen) και nils-Gustav Hahl. Τα γυαλικά Aalto (Aino καθώς επίσης και Alvar) κατασκευάζονται κοντάIittala. Η σταδιοδρομία του Aalto εκτείνεται τις αλλαγές στο ύφος από τον προ-μοντερνισμό (Σκανδιναβικό Classicism) στον καθαρολόγο Διεθνές ύφος Μοντερνισμός σε μια συνθετικότερη και ιδιοσυγκρασιακή προσέγγιση.

Πηγές :http://www.worldlingo.com/ma/enwiki/el/Alvar_Aalto#Biography

Απομακρύνοντας λεκέδες από τις ξύλινες επιφάνειες.

Φτιάχτο μόνος σου: Ξύλινες επιφάνειες.

Απομακρύνοντας λεκέδες από τις ξύλινες επιφάνειες.

1. Περάστε αδιάλυτο λευκαντικό επάνω στον λεκέ και περιμένετε περίπου 20 λεπτά. Βάζοντας το έπιπλο να κοιτάζει προς τον ήλιο βοηθάει στην επιτάχυνση της διαδικασίας. Ξεπλύνετε την επιφάνεια και αν χρειαστεί επαναλάβατε.
2. Αν η επιφάνεια έχει ανώμαλα χρωματικά σημάδια που έχουν προκληθεί από σημάδια ξασπρίσματος η κατάλοιπα βαφής , απλώστε επάνω ενώ μείγμα από 1 μέρος νερό και 1 μέρος σπιτικό λευκαντικό και αφήστε το για 20 λεπτά. Μετά σκουπίστε το.
3. Η ασπρίλα της επιφάνειας θα εξακολουθήσει να αλλάζει το χρώμα της επιφάνειας μέχρι να την ουδετεροποιήσουμε . Χρησιμοποιήστε λευκό ξύδι και σκουπίστε μετά με νερό.
   
   
   

Πηγές : Τεχνικά περιοδικά και η πείρα μου σαν ελαιοχρωματιστής και οικοδόμος γενικότερα. Παρακαλώ σεβαστείτε τον κόπο της επίπονης διαδικασίας σύνταξης των άρθρων και αν αντιγράψετε μέρος ή όλο το άρθρο, επισυνάψτε ένα σύνδεσμο προς τη σελίδα μας. 

Ξύλινες επιφάνειες :Αξιολόγηση της επιφάνειας 2.

Διακρίνοντας το χρώμα βαφής της επιφάνειας.

Μπογιά : Η μπογιά είναι εύκολο να αναγνωριστεί. Μπογιές λαδιού ή latex απομακρύνονται με καμινέτο, χημικά σκευάσματα, ξύνωντας ή με γυαλόχαρτο.

Εποξικές μπογιές : Οι εποξικές μπογιές είναι χοντρές και δεν μπορούν να απομακρυνθούν. Δεν υπάρχει εύκολος τρόπος για να απομακρυνθεί αυτό το ισχυρό χρώμα πάρα μόνο με επίπονη και κουραστική προσπάθεια και σε συνδυασμό με όλα τα παραπάνω.

Πολυουρεθάνη: Ένα remover πολυουρεθάνης είναι ο καλύτερος τρόπος για να απομακρύνεται το στρώμα της μπογιάς. Αυτή η επιφάνεια δεν μπορεί να ξαναβαφτεί ή να επισκευαστεί αλλά πρέπει να απομακρυνθούν όλα τα στρώματα μπογιάς τελείως.

Φινιρίσματα λαδιού: Τα τελειώματα λαδιού έχουν μια φυσική εμφάνιση και είναι ελαφρώς βαμμένα. Συνήθως μεταλλικά διαλυτικά θα διαλύσουν το λάδι αλλά όποια ελαφρά απόχρωση έχει μείνει πρέπει να απομακρυνθεί με γυαλόχαρτο.

Γομολάκα : Για την ιστορία η γομολάκα φτιάχνεται από εκκρίσεις εντόμων και χρησιμοποιούνταν μέχρι τη δεκαετία του 30 και μερικές φορές χρησιμοποιείται και σήμερα. Όταν παλιώνει τείνει να παίρνει την απόχρωση και το φολιδωτό του κροκόδειλου. Για να δοκιμάσετε την επιφάνεια βάλτε μετουσιωμένο οινόπνευμα σε ένα κομμάτι πανί και σκουπίστε την επιφάνεια. Αν διαλύεται τότε έχετε γομολάκα.

Λάκα : Το υλικό αυτό είναι δύσκαμπτο και σπάει όταν εκτεθεί σε κρύο. Μπορείς να δοκιμάσεις την επιφάνεια με ένα μικρό πανί αλειμμένο με διαλυτικό λάκας. Αν δεις υπόλοιπο λάκας στο πανί σου τότε έχεις λάκα στο έπιπλο.

Πηγές : Τεχνικά περιοδικά και η πείρα μου σαν οικοδόμος. Παρακαλώ σεβαστείτε τον κόπο της επίπονης διαδικασίας σύνταξης των άρθρων και αν αντιγράψετε μέρος ή όλο το άρθρο, επισυνάψτε ένα σύνδεσμο προς τη σελίδα μας. 

Γρήγορη και εύκολη μετατροπή γυναικείας τουαλέτας.

 Φτίαχτο μόνος σου : Γρήγορη και εύκολη μετατροπή γυναικείας τουαλέτας.

Γυναικεία τουαλέτα.

Εργαλεία και υλικά:

Γυναικείος μπουφές :

Κατσαβίδι:

Πλαστικό σφυρί:

Σφραγιστικό ξύλων:

Λεπτό γυαλόχαρτο:

Πινέλα βαψίματος :

Μαχαίρι :

Πίνακα φελλού :

Συγκολλητικό spay:

Φτίαχτο μόνος σου. Στάδια εφαρμογής.

Χρησιμοποίησε το κατσαβίδι για να απομακρύνεις το πλαίσιο του καθρέφτη. Απομάκρυνε τον καθρέφτη από το πλαίσιο.

Απομάκρυνε τα συρτάρια και τις ράγες των συρταριών.

Γέμισε όλες τις ατέλειες με στόκο ξύλου. Όταν ξεραθεί τρίψτε ελαφρά και απομακρύνετε τα υπολείμματα και τις σκόνες.

Αστάρωσε τα κομμάτια και άφησε να ξεραθούν.

Βάψε τα κομμάτια στο χρώμα που θέλεις.

Βάψε τα κομμάτια του κομματιού του φελλού και μετά κόψε ένα κομμάτι να ταιριάζει στο πλαίσιο του καθρέφτη και με κόλλα προσαρμόστε το στο πλαίσιο του καθρέφτη. Αφήστε να στεγνώσει.

Προσαρμόστε το πλαίσιο στο μέρος που ήταν ο καθρέφτης με τις παλιές σας βίδες. Τώρα είστε έτοιμοι να καρφιτσώσετε επάνω στο νέο πλαίσιο, φωτογραφίες και ότι άλλο θέλετε.

Πηγές : Το παρόν άρθρο γίνεται να αντιγραφεί . Παρακαλώ όμως σεβαστείτε τον κόπο μας( έρευνα στον Ιστό, Τεχνικά φυλλάδια και περιοδικά, η πείρα μου σαν ελαιοχρωματιστής και σε ορισμένες περιπτώσεις μετάφραση ξένων σελίδων) και τοποθετήστε έναν σύνδεσμο της σελίδας μας.