Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Οικολογία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 19 Μαρτίου 2014
Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2014
Η αναγκαιότητα της οικολογικής δόμησης
Εισαγωγή: Η αναγκαιότητα της οικολογικής δόμησης
Ακούμε συχνά πως «ζούμε στον αιώνα των πόλεων», αλλά νιώθουμε καθημερινά τις πόλεις μας να «ψήνονται» και γνωρίζουμε πως ο κτιριακός τομέας είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνος γι’ αυτό. Η οικοδομική δραστηριότητα, εδώ και δεκαετίες και με διαφορετικούς ρυθμούς σε κάθε περιοχή, καταβροχθίζει τα παράλια της Μεσογείου και εκτείνεται, αστικοποιώντας ραγδαία τις αγροτικές εκτάσεις, στην ενδοχώρα.
Το πολύ ενδιαφέρον άρθρο καθώς και την συνέχεια του μπορείτε να διαβάσετε στην παρακάτω σελίδα.
Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου 2013
Εγκαίνια της 13ης Οικολογικής Γιορτής
Πραγματοποιήθηκαν το βράδυ τα εγκαίνια της 13ης Οικολογικής
Γιορτής Καρδίτσας, στο άλσος του Παυσιλύπου όπου λειτουργεί
η Εκθεσιακή Αγορά Βιολογικών Προϊόντων, Χειροτεχνίας και
Οικολογικών Δραστηριοτήτων.
Στην οικολογική αρχιτεκτονική και το αστικό πράσινο είναι
αφιερωμένη η 13η Οικολογική Γιορτή Καρδίτσας που
πραγματοποιεί η ΟικόΣφαιρα Καρδίτσας (Κίνηση για τον άνθρωπο,
το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής), το τετραήμερο από 19 μέχρι
22 Σεπτέμβρη 2013, με συνδιοργανωτές την
Περιφέρεια Θεσσαλίας - Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας,
το Δήμο Καρδίτσας, αλλά και σε συνεργασία με αρκετούς ακόμη
φορείς της περιοχής. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει αρκετές
ομιλίες-συζητήσεις, όπως επίσης και εργαστήρια, οικολογικά
και θεατρικά δρώμενα, προβολές ταινιών, αλλά και εκδηλώσεις για τα παιδιά
Γιορτής Καρδίτσας, στο άλσος του Παυσιλύπου όπου λειτουργεί
η Εκθεσιακή Αγορά Βιολογικών Προϊόντων, Χειροτεχνίας και
Οικολογικών Δραστηριοτήτων.
Στην οικολογική αρχιτεκτονική και το αστικό πράσινο είναι
αφιερωμένη η 13η Οικολογική Γιορτή Καρδίτσας που
πραγματοποιεί η ΟικόΣφαιρα Καρδίτσας (Κίνηση για τον άνθρωπο,
το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής), το τετραήμερο από 19 μέχρι
22 Σεπτέμβρη 2013, με συνδιοργανωτές την
Περιφέρεια Θεσσαλίας - Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας,
το Δήμο Καρδίτσας, αλλά και σε συνεργασία με αρκετούς ακόμη
φορείς της περιοχής. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει αρκετές
ομιλίες-συζητήσεις, όπως επίσης και εργαστήρια, οικολογικά
και θεατρικά δρώμενα, προβολές ταινιών, αλλά και εκδηλώσεις για τα παιδιά
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε τον παρακάτω σύνδεσμο.
Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2013
ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΔΟΜΗΣΗ ΚΑΙ ΥΛΙΚΑ ΦΙΛΙΚΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Ξεκινώντας από τα πρώτα ήδη χρόνια της δεκαετίας του 70, με την περίφημη έκθεση "Τα όρια της ανάπτυξης" που δημοσιεύθηκε από το Κλαμπ της Ρώμης, η διεθνής επιστημονική κοινότητα είχε προγραμματίσει το ασυμβίβαστο των τάσεων για ανάπτυξη της σύγχρονης κοινωνίας με τις περιορισμένες δυνατότητες των φυσικών πηγών που υπάρχουν στη Γη.
Επρόκειτο τότε, για ένα πρώτο σήμα κινδύνου μιας οικολογικής συνείδησης που αντιδρούσε στη χωρίς διάκριση εκθετική αύξηση της βιομηχανικής παραγωγής και των δραστηριοτήτων του χωροταξικού μετασχηματισμού που χαρακτήριζε τις δεκαετίες του 50 και του 60.
Η μείωση της περιβαλλοντικής επίπτωσης από την εξάπλωση της ανθρωποκεντρικής μεταμόρφωσης του πλανήτη, έχοντας υπόψη ότι η Γη αποτελεί ένα κλειστό σύστημα, έγινε έτσι το αναγνωριστικό σύνθημα του ποικιλόχρωμου οικολογικού "γαλαξία", ο οποίος όχι τυχαία, έχει στρέψει μεγάλο μέρος της προσοχής του στις επιδράσεις που προέρχονται από τον τομέα αυτόν
Το παρόν άρθρο ανιχνεύσαμε στον Ιστότοπο http://www.buildings.gr/greek/eksoplismos/oikologika_ilika/ylika_filika_pros_to_perivallon.htm
όπου θα μπορέσετε να διαβάσετε και την συνέχεια του πολύ ενδιαφέροντος κειμένου.
Παρασκευή 19 Απριλίου 2013
Οικονομία και περιβάλλον
Για τους αναγνώστες του Φτιάχτο Μόνος σου βρήκαμε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο με τίτλο Οικονομία και Περιβάλλον στην σελίδα http://www.prismanews.gr/index.php/world2/peribalon/item/43496-ekswterikh-thermomonwsh-ktiriwn
από όπου και παραθέτουμε ένα μικρό απόσπασμα .
Το πρωτόκολλο του Κιότο, το αποτέλεσμα μιας σύμβασης στα πλαίσια του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή, δεσμεύει τα κράτη μέλη με νομικά δεσμευτικούς όρους σε μια δραστική μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου που ευθύνονται για την υπερθέρμανση του πλανήτη. Συγκεκριμένα, στην 35η σύνοδο κορυφής των G8 (L 'Aquila, Ιούλιος 2009), η τελευταία για το θέμα αυτό, οι συμμετέχουσες χώρες δεσμεύτηκαν για την επίτευξη μείωσης κατά 80% των εκπομπών Cο2 μέχρι το 2050, σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990.
Πέμπτη 7 Φεβρουαρίου 2013
Σάββατο 19 Ιανουαρίου 2013
Χτίζοντας με φυσικά υλικά.
Η ομάδα πηλΟίκο δημιουργήθηκε το καλοκαίρι του 2008 από άτομα που εξειδικεύονται στον τομέα της κατασκευής με κοινό ενδιαφέρον τη δόμηση με φυσικά υλικά και τη βιοκλιματική αρχιτεκτονική.
Είναι μια ομάδα χωρίς κερδοσκοπικό χαρακτήρα και με στόχο την επαναφορά παλαιών τεχνικών, την αναζήτηση καινούριων μεθόδων δόμησης με φυσικά και ανακυκλώσιμα υλικά και τη διάδοσή τους στο ευρύτερο κοινό.
Πηγή άρθρου και για περισσότερα από αυτήν την θαυμάσια σελίδα θα βρείτε εδώ.
Σάββατο 12 Ιανουαρίου 2013
Θέρμανση με τζάκι: πώς να αυξήσετε την αποδοτικότητα
Το τζάκι έχει επιστρέψει ως βασική πηγή θέρμανσης τους τελευταίους μήνες στη χώρα μας εξαιτίας της πολύ μεγάλης αύξησης της τιμής στο πετρέλαιο θέρμανσης, αλλά και στο ηλεκτρικό ρεύμα.
Όταν χρησιμοποιηθεί με τρόπο αποδοτικό, το τζάκι μπορεί να αποτελέσει μια πολύ καλή εναλλακτική λύση στο πετρέλαιο θέρμανσης, το ηλεκτρικό ρεύμα και το φυσικό αέριο, παρότι η μαζική χρήση του κατηγορείται για την πρόκληση αιθαλομίχλης στις μεγάλες πόλεις.
Αλιεύσαμε το πολύ χρήσιμο αυτό άρθρο από την σελίδα .
http://www.econews.gr/2013/01/10/tzaki-thermansi-94336/
και για όποιον θέλει την συνέχεια του πολύ χρήσιμου αυτού άρθρου.
Τρίτη 27 Νοεμβρίου 2012
Εξαιρετική πρωτοβουλία πολιτών στην Σπάρτη.
Οι Λάκωνες δίνουν το παράδειγμα.
Καθαρή Σπάρτη!
Ιδρύθηκε η «Λακωνική Βιοενεργειάκη Α.Ε» από 30 Σπαρτιάτες πολίτες με στόχο την διαχείριση των απορριμμάτων τους. Οχι 300, μόνο 30 Σπαρτιάτες αρκούν για να κάνουν τη διαφορά.
Η «Λακωνική» είναι μία εταιρία λαϊκής βάσης (διαχειριζόμενη από τους κατοίκους της περιοχής) με «έξυπνες» ιδέες για την «αξιοποίηση» των αποβλήτων.
Η «Λακωνική Βιοενεργειακή Α.Ε.» χρησιμοποιώντας τα σκουπίδια ως βάση για την παραγωγή νέων προϊόντων καινοτομεί για τα ελληνικά δεδομένα, προσφέροντας στην κοινωνία της Λακωνίας μία πιο γόνιμη και οικολογική πρόταση, σε ένα ζήτημα που απασχολεί χρόνια την τοπική κοινωνία.
Πηγή άρθρου και την συνέχεια του θα βρείτε εδώ .
http://goodnews.gr/Articles/Oi-Lakones-dinoun-to-paradigma_874.html
Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2012
Με τριπλό ενδιαφέρον η 3η «DOMICATEC – Δόμηση & Ανακαίνιση»
Η σημερινή ανάρτηση του Φτιάχτο Μόνος σου θα παραπέμψει τους αγαπητούς αναγνώστες σε Ιστοσελίδα που αναφέρεται Οικολογικά Νέα και ως εκ τούτου στην αναφορά της σε Έκθεση Οικολογικής Δόμησης και Διακόσμησης.
Πηγή άρθρου. http://www.econews.gr/2012/11/11/domicatec-2013/ και για περισσότερα.
Μέσα σε περιβάλλον ιδιαίτερα θετικό για την προσέλκυση περισσοτέρων επισκεπτών, θα πραγματοποιηθεί από την Πέμπτη 18 έως και την Κυριακή 21 Απριλίου 2013 η 3η διοργάνωση της διεθνούς έκθεσης «DOMICATEC – Δόμηση & Ανακαίνιση» στο «Metropolitan Expo», στο διεθνέ ς αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος», η οποία αυτή τη φορά θα έχει «πράσινη» απόχρωση εστιάζοντας στην οικολογική δόμηση.
Δευτέρα 12 Νοεμβρίου 2012
Βιο… Θέρμανση, Όφελος από τη φύση
Μια ενδιαφέρουσα ανάρτηση στο Φτιάχτο Μόνος σου που αφορά την Βίο Θέρμανση . Παρακάτω παραθέτουμε απόσπασμα της ενδιαφέρουσας ανάρτησης και τον σύνδεσμο που οδηγεί στην ολοκληρωμένη δημοσίευση και κατά συνέπειαν και στους δημιουργούς του συγκεκριμένου άρθρου.
Βιο… Θέρμανση, Όφελος από τη φύση
Γεώργιος Σακελλαρίου · 3 Ιουλίου 2012
Σήμερα πολλά είδη καλλιεργειών έχουν αναπτυχθεί για την παραγωγή βιομάζας ενώ χρησιμοποιούνται πολλά υπολείμματα και απορρίμματα της βιομηχανίας ξύλου. Με τη βελτίωση των ιδιοτήτων της βιομάζας αυξάνεται η πυκνότητα των παραγώγων της με αποτέλεσμα την ενεργειακή τους αναβάθμιση και χρήση τους στην παραγωγή θερμότητας, ηλεκτρικής ενέργειας κ.α.
Βιομάζα είναι κάθε οργανικό υλικό προερχόμενο απο την φύση, απο το οποίο παράγονται οικοδομικά υλικά, ενέργεια, χημικά προϊόντα, υλικά υφαντουργίας και πλήθος άλλα υλικά τα οποία συναντάμε στην καθημερινότητά μας. Οι εφαρμογές για την παραγωγή ενέργειας κατά τη διάρκεια της ιστορίας του ανθρώπου είναι πολλές με την αρχή να έχει γίνει πριν από πολλά εκατομμύρια χρόνια οπότε και με την καύση του ξύλου παραγόταν θερμότητα για θέρμανση των πρώτων κατοικιών ή για την ετοιμασία φαγητού.
Πηγή άρθρου : http://buildinggreen.gr/articles/%CE%AC%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%B1/%CE%B2%CE%B9%CE%BF-%CE%B8%CE%AD%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%83%CE%B7-%CF%8C%CF%86%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7-%CF%86%CF%8D%CF%83%CE%B7/
Βιο… Θέρμανση, Όφελος από τη φύση
Γεώργιος Σακελλαρίου · 3 Ιουλίου 2012
Σήμερα πολλά είδη καλλιεργειών έχουν αναπτυχθεί για την παραγωγή βιομάζας ενώ χρησιμοποιούνται πολλά υπολείμματα και απορρίμματα της βιομηχανίας ξύλου. Με τη βελτίωση των ιδιοτήτων της βιομάζας αυξάνεται η πυκνότητα των παραγώγων της με αποτέλεσμα την ενεργειακή τους αναβάθμιση και χρήση τους στην παραγωγή θερμότητας, ηλεκτρικής ενέργειας κ.α.
Βιομάζα είναι κάθε οργανικό υλικό προερχόμενο απο την φύση, απο το οποίο παράγονται οικοδομικά υλικά, ενέργεια, χημικά προϊόντα, υλικά υφαντουργίας και πλήθος άλλα υλικά τα οποία συναντάμε στην καθημερινότητά μας. Οι εφαρμογές για την παραγωγή ενέργειας κατά τη διάρκεια της ιστορίας του ανθρώπου είναι πολλές με την αρχή να έχει γίνει πριν από πολλά εκατομμύρια χρόνια οπότε και με την καύση του ξύλου παραγόταν θερμότητα για θέρμανση των πρώτων κατοικιών ή για την ετοιμασία φαγητού.
Πηγή άρθρου : http://buildinggreen.gr/articles/%CE%AC%CF%81%CE%B8%CF%81%CE%B1/%CE%B2%CE%B9%CE%BF-%CE%B8%CE%AD%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%83%CE%B7-%CF%8C%CF%86%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B7-%CF%86%CF%8D%CF%83%CE%B7/
Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2012
Σπίτι Ο μεγαλύτερος ταρατσόκηπος στην Ελλάδα
Το Φτιάχτο Μόνος σου στα πλαίσια της διάδοσης της οικολογικής δόμησης και διακόσμησης χώρων αλίευσε από το διαδίκτυο την παρακάτω πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση .
Φυσικά για λόγους αποφυγής παρεξηγήσεων καθότι το άρθρο θα παρουσιαστεί αυτούσιου με σκοπό την διάδοση του μέσω των όσο το δυνατόν περισσότερων πηγών , γίνεται και πλήρης αναφορά στις πηγές , συγγραφείς , δημιουργούς κλπ του συγκεκριμένου άρθρου και ελπίζουμε όπως αναφέρω και παραπάνω να μην παρεξηγηθεί η καλή μας πρόθεση που πηγάζει από την διάδοση της οικολογικής δόμησης και οικολογικής αρχιτεκτονικής χώρου. Ευχαριστώ.
Βρίσκεται στο Κρανίδι, θεωρείται το μεγαλύτερο green roofing στη χώρα και ίσως το μεγαλύτερο στα Βαλκάνια. Η έκταση που καλύπτεται με πράσινο, φτάνει τα 12 στρέμματα. Δείτε φωτό…
Στο συγκεκριμένο έργο, χρησιμοποιήθηκαν μόνο ελληνικά φυτά.
Το πιο σημαντικό είναι η μεταφύτευση και επαναφύτευση εκατοντάδων ελιών και χαρουπιών, όλα αιωνόβια...Ακόμα και σε φυτεμένα δώματα όπως τα τέσσερα ελαιόδεντρα στην κύρια πισίνα.
Ο «ταρατσόκηπος» ανήκει στο ξενοδοχείο Aman Resort, και κατασκευάστηκε σε ένα από τα συγκροτήματα, το Seascape Hills Resort.
Στόχος της δημιουργίας του φυτεμένου δώματος είναι μια σειρά από πλεονεκτήματα με περιβαλλοντικά, ενεργειακά και τεχνοοικονομικά οφέλη.
Κατασκευαστής του έργου στο Κρανίδι της Αργολίδας υλοποίησε η εταιρεία Δομοτεχνικη Landscape Κ/Ξ ΤΟΜΗ-ΤΟΠΙΟΔΟΜΗ, Φυτεμενα δωματα ΤΟΠΙΟΔΟΜΗ.
Η σύγχρονη τάση σύμφωνα με τις αρχές της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής είναι η εγκατάσταση βλάστησης στα κτίρια.
Η οικολογική δόμηση τα τελευταία χρόνια έχει καταστεί από τις πιο σημαντικές μεθόδους για τη αναβάθμιση του περιβάλλοντος που ζούμε και εργαζόμαστε.
Τι πετυχαίνουμε
Με την αύξηση του ποσοστού της βλάστησης στον αστικό ιστό και δημιουργία νέων υπαίθριων χώρων πρασίνου πετυχαίνουμε.
Από την μείωση του φαινομένου της «θερμικής νησίδας», την μείωση της ηχορύπανσης και της μόλυνσης του αέρα στον αστικό ιστό, μέχρι την διατήρηση των φυτικών ειδών προς εξαφάνιση από τη χλωρίδα περιοχών που προστατεύονται σε αστικά ανεπτυγμένες περιοχές.
Οι ενεργειακοί στόχοι επίσης είναι εξίσου σημαντικοί.
Με την εφαρμογή φυτεμένων δωμάτων/στεγών στις οροφές των κτιρίων δημιουργείται μια πρόσθετη ζώνη προστασίας του κελύφους του κτιρίου και ενισχύεται η θερμομόνωση του.
Επιτυγχάνεται η εξοικονόμηση ενέργειας που προκύπτει από την βελτίωση της θερμομόνωσης του κτιρίου τόσο κατά τη διάρκεια της χειμερινής περιόδου όσο και κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.
Τα οφέλη δεν περιορίζονται μόνον σε αυτά, π.χ ενισχύει τη δυνατότητα συγκράτησης νερού από βροχοπτώσεις ακόμα και την προστασία από πιθανότητα πυρκαγιάς.
Τετάρτη 18 Απριλίου 2012
Καλημέρα και Χριστός Ανέστη. Βρήκα αυτήν την πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση σχετικά με την οικολογική δόμηση και την αναδημοσιεύω για όσους ενδιαφέρονται για αυτήν .
Πηγή άρθρου : http://www.spitia.gr/greek/eksoplismos/oikologika_ilika/ylika_filika_pros_to_perivallon.htm
ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΔΟΜΗΣΗ ΚΑΙ ΥΛΙΚΑ ΦΙΛΙΚΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Ξεκινώντας από τα πρώτα ήδη χρόνια της δεκαετίας του 70, με την περίφημη έκθεση "Τα όρια της ανάπτυξης" που δημοσιεύθηκε από το Κλαμπ της Ρώμης, η διεθνής επιστημονική κοινότητα είχε προγραμματίσει το ασυμβίβαστο των τάσεων για ανάπτυξη της σύγχρονης κοινωνίας με τις περιορισμένες δυνατότητες των φυσικών πηγών που υπάρχουν στη Γη.
Επρόκειτο τότε, για ένα πρώτο σήμα κινδύνου μιας οικολογικής συνείδησης που αντιδρούσε στη χωρίς διάκριση εκθετική αύξηση της βιομηχανικής παραγωγής και των δραστηριοτήτων του χωροταξικού μετασχηματισμού που χαρακτήριζε τις δεκαετίες του 50 και του 60.
Η μείωση της περιβαλλοντικής επίπτωσης από την εξάπλωση της ανθρωποκεντρικής μεταμόρφωσης του πλανήτη, έχοντας υπόψη ότι η Γη αποτελεί ένα κλειστό σύστημα, έγινε έτσι το αναγνωριστικό σύνθημα του ποικιλόχρωμου οικολογικού "γαλαξία", ο οποίος όχι τυχαία, έχει στρέψει μεγάλο μέρος της προσοχής του στις επιδράσεις που προέρχονται από τον τομέα αυτόν
Αυτός, πράγματι, μαζί με τις πιο φανερές αλλοιώσεις του φυσικού περιβάλλοντος που πάντα συνδέονται με οποιαδήποτε οικοδομική δραστηριότητα και είναι σχετικές με τις αλλαγές στον τόπο της εγκατάστασης, προκαλεί επίσης και άλλες συνέπειες, πριν και μετά την εκτέλεση του έργου, που είναι δύσκολο να εκτιμηθούν, όπως είναι η κατανάλωση πρώτων υλών και ενέργειας (αναγκαίας για τις διάφορες κατεργασίες) και η παραγωγή στερεών απορριμάτων (που παράγονται από τις ίδιες κατεργασίες).
Μια σειρά λοιπόν από ζητήματα κάθε μορφής που αφορούν την κατασκευή η οποία, από την πετρελαϊκή κρίση του 1973, ακολουθεί ένα ρεύμα από έρευνες στον χώρο της τεχνικής φυσικής, που έχουν σκοπό να ετοιμάσουν μοντέλα μικροκλιματικού ελέγχου των εσωτερικών χώρων των κτιρίων ώστε να είναι σε θέση να ελαχιστοποιήσουν τις ποσότητες ενέργειας οι οποίες είναι απαραίτητες για την επίτευξη συνθηκών άνεσης.
Υπάρχει έτσι μια εμπλοκή του θέματος της κατοικίας στη συζήτηση για τη σπατάλη των ενεργειακών πηγών και μια τακτοποίηση στη συνέχεια των επιστημονικών εννοιών που αφορούν τη βιοκλιματική σφαίρα.
Τώρα λοιπόν αρχίζουμε να μιλάμε για κόστος life - cycle, για το κόστος διαχείρισης και τη διάρκεια της ωφέλιμης ζωής των έργων, εισάγοντας μια χρονική διάσταση στις οικονομικές εκτιμήσεις των επεμβάσεων που μέχρι τώρα προορίζονταν σταθερά στη φάση του προγραμματισμού των εργασιών και του εργοτάξιου.
Σήμερα, που η τιμή της αγοράς πετρελαίου βρίσκεται υπό έλεγχο και η προμήθειά του δεν αποτελεί πλέον πρόβλημα, το σύνολο των σκέψεων και των μελετών, των σχετικών με την επιλεκτική-συντηρητική αρχιτεκτονική, κατάλληλα ενημερωμένο, διατηρεί αναλλοίωτη την ισχύ του σε σχέση με τις περιβαλλοντικές ανάγκες.
Πρώτα απ' όλα το φαινόμενο του θερμοκηπίου, το οποίο προέρχεται από τις υψηλές εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα που οφείλονται ακριβώς στη διαδικασία παραγωγής ενέργειας την οποία πρέπει να αντιμετωπίσει η διεθνής κοινότητα.
Αλλά, για να προσδιορίσουμε τις συνθήκες άνεσης ενός πιθανού χρήση μιας οποιασδήποτε μονάδας κατοικίας, οι παράμετροι της περιβαλλοντικής φυσικής είναι μόνον ένα μέρος των παραγόντων που πρέπει να λάβουμε υπόψη.
Γίνεται όλο και περισσότερο εμφανής η επίδραση της ενόχλησης, ακόμα και όταν δεν είναι ιδιαίτερα επιβλαβής, που προκαλούν στους χρήστες των κατασκευαζόμενων χώρων ορισμένα από τα λεγόμενα προηγμένα υλικά και προϊόντα (κόλλες, ρητίνες, βερνίκια, μονωτικά υλικά ...) των οποίων γίνεται ευρεία χρήση στις σημερινές οικοδομές κάτω από την πίεση της επιτακτικής ανάγκης να σμικρυνθούν οι χρόνοι τοποθέτησης και το ανάλογο εργατικό κόστος.
Η εξάπλωση του γνωστού sick building syndrome (σύνδρομο των άρρωστων κτηρίων) και η διαπίστωση της σχέσης που υπάρχει ανάμεσα στην παρουσία υλικών πιθανώς βλαβερών για την υγεία του ανθρώπου στους χώρους κατοικίας και στην εμφάνιση παθολογικών καταστάσεων στους εργαζομένους, (αναφέρουμε την περίπτωση του αμιάντου για τον οποίο διαπιστώθηκε πλήρως ότι είναι καρκινογόνος), είναι το καμπανάκι του κινδύνου για μια κατασκευαστική τεχνολογία η οποία έσκυψε περισσότερο στα ζητήματα της παραγωγής, ξεχνώντας τον τελικό σκοπό των εργασιών της, την ανθρώπινη άνεση.
Για την επαναφορά αυτού του στόχου, αρχικά στη Γερμανία και στη συνέχεια σιγά - σιγά στον υπόλοιπο δυτικό κόσμο, ενισχύεται και παγιώνεται μια "βιοοικολογική" προσέγγιση στην οικοδομική, που έχει σκοπό να καταγγέλει τις στρεβλώσεις μιας μελέτης εξαιρετικά στραμμένης προς την κοινωνία της κατανάλωσης και του εύκολου κέρδους, market - oriented και να προτείνει εναλλακτικές οδούς και γι αυτές της "ανανέωσης για την ανανέωση".
Από την ανάγκη να δοθεί μια συνθετική απάντηση (αναγκαστικά διεπιστημονική) στα διάφορα προβλήματα που περιληπτικά παρουσιάστηκαν, γεννήθηκε η βιο-οικοδομική, ακριβώς σαν πεδίο σύγκρισης και πειραματισμού από τεχνικούς, μελετητές και τον κόσμο της παραγωγής, οι οποίοι ενεργοποιούνται στους διάφορους τομείς, ερευνώντας για μια καλύτερη ποιότητα στην κατασκευή.
Οι αρχικές αιτίες ενός μεγάλου μέρους των παθολογικών φαινομένων (αλλεργικές εκδηλώσεις, πονοκέφαλοι, δυσχέρεια συγκέντρωσης, εκνευρισμός κ.λ.π.) που προσβάλλουν τους χρήστες του σύγχρονου κτηρίου, υπάρχουν πράγματι στα ίδια τα υλικά κατασκευής, είτε λόγω της εσωτερικής τους σύνθεσης είτε λόγω των διαδικασιών παραγωγής τους είτε λόγω της τελικής επεξεργασίας (φινιρίσματα) στην οποία υποβάλλονται.
Μια μελέτη συνειδητά βιοοικολογική πρέπει λοιπόν να ξεκινά εξετάζοντας κατά προτεραιότητα θέματα σχετικά με τη "φυσικότητα" της κατασκευής, τόσο στην περίπτωση ενός νέου κτηρίου όσο και σε εκείνη μιας ανακατασκευής.
Στην τελευταία περίπτωση πρέπει στην πρώτη θέση να βάλουμε την εργασία αναγνώρισης της υλικής σύστασης του έργου στο οποίο πρόκειται να γίνει η επέμβαση, ώστε να προβλεφθεί η αντικατάσταση των στοιχείων εκείνων που είναι ενδεχομένως επιβλαβή για την υγεία των ενοίκων (και είναι άφθονα τα κτίσματα των δεκαετιών του 60 και του 70 με προϊόντα αβλαβή και αν είναι δυνατόν υγιεινά.
Αναγράφουμε λοιπόν στη συνέχεια έναν κατάλογο από δέκα προϊόντα που οι ειδικοί θεωρούν σαν εγγυημένα "πράσινα":
Ωστενιτικός χάλυβας: Ο κανονικός δομικός χάλυβας, προκαλεί μια μεταβολή του γήινου ηλεκτρομαγνητικού πεδίου, όπως μπορεί εύκολα να διαπιστωθεί μετακινώντας μια μαγνητική πυξίδα κατά μήκος μιας ράβδου του σιδηροπλισμού. Χωρίς να υπερβάλλουμε τονίζοντας τις πιθανές επιδράσεις αυτής της μεταβολής στον ανθρώπινο οργανισμό (κάτι που είναι πραγματικά δύσκολο να εκτιμηθεί), παραμένει το γεγονός ότι πολλές κατασκευές από οπλισμένο σκυρόδεμα γερνούν πρόωρα λόγω της διαδικασίας της ενανθράκωσης και της επακόλουθης οξείδωσης των εκτεθειμένων ράβδων του σιδηροπλισμού.
Ο ωστενιτικός χάλυβας, λόγω της χαρακτηριστικής του σύνθεσης, είναι αμαγνητικός και ανοξείδωτος, περιορίζοντας έτσι τα προβλήματα που μόλις αναφέραμε. Μοναδικό μειονέκτημα το υψηλό του κόστους.
Ωμή άργιλος: Η ωμή άργιλος κατάλληλα σχηματισμένη με τη μορφή ωμοπλίνθων ή χυτή σε καλούπια που μοιάζουν με αυτά του σκυροδέματος, αποκαλύπτεται ότι είναι ένα άριστο δομικό υλικό, όσον αφορά τη μηχανική ανοχή, τη θερμική μόνωση και τη δυνατότητα "αναπνοής" των εξωτερικών τοίχων. Εξάλλου, σε ολόκληρη την περιοχή της Μεσογείου υπάρχει μακρά παράδοση στη χρήση αυτού του υλικού.
Ένα σπίτι από ωμοπλίνθους μπορεί επίσης να χρησιμοποιήσει το ίδιο σκάμμα για την θεμελίωση της ανωδομής, περιορίζοντας την επίπτωση των οικοδομικών εργασιών στο περιβάλλον.
Ασβέστης: Ο ασβέστης είναι ένα προϊόν που προτείνεται από τους υποστηρικτές της βιοοικοδομικής για κάθε τύπο επιφανειακών τελειωμάτων των τοίχων, επειδή "αναπνέει", επιτρέποντας έτσι μια σταθερή ανταλλαγή αέρα μεταξύ εσωτερικού χώρου και εξωτερικού περιβάλλοντος, ενώ, εξάλλου, είναι εύκολη η συντήρηση και η ανακατασκευή του στις ζώνες που υφίσταται φθορές με τον χρόνο.
Κόλλα από καουτσούκ: Οι κόλλες από συνθετικές ρητίνες μπορούν να γίνουν πηγές επιβλαβών αναθυμιάσεων για τον άνθρωπο. Αντίθετα, η κόλλα από καουτσούκ είναι φυσικό προϊόν, ατοξικό, αρκετά σταθερή, που διατηρεί τις συγκολλητικές της ιδιότητες στον χρόνο.
Κέτσες από καρύδα: Συνίσταται από το εξειδικευμένο Ινστιτούτο Οικοδομικής Βιολογίας (Institut fur Baubiologie) του Ρόχενχάϊμ (Γερμανία), σαν ένα από τα "πράσινα" υλικά. Ο κετσές από καρύδα έχει πολλά πλεονεκτήματα σαν ηχομονωτικό υλικό σε επενδύσεις οροφών, όπου συμβάλλει σημαντικά στην απόσβεση των ταλαντώσεων και στην εξασθένιση της μετάδοσης των θορύβων.
Κείμενο του Κ. Σ. Τσίπηρα
Κυριακή 11 Μαρτίου 2012
Ξεκινώντας τη δική σας βιοκλιματική κατοικία.
μαζί.
Το άρθρο αντιγράψαμε από την πολύ ενδιαφέρουσα σελίδα :http://www.buildings.gr/greek/meleti_efarmogi/bioclimate/symvoules.htm
Δευτέρα 23 Ιανουαρίου 2012
Βιώσιμη οικο-κοινότητα στα βουνά της Εύβοιας
Στην ορεινή Εύβοια, στο βουνό Τελέθριο δημιουργείται η πρώτη ομώνυμη βιώσιμη οικοκοινότητα στην Ελλάδα.
Ο στόχος του εγχειρήματος είναι η δημιουργία μιας πρότυπης, αυτάρκους, κυκλικής κοινότητα που θα μοιράζεται τους πόρους, θα βασίζεται στην οικονομία της προσφοράς και θα σέβεται όλα τα αναφαίρετα ανθρώπινα δικαιώματα. Ο σχεδιασμός περιλαμβάνει κοινόχρηστους και ιδιωτικούς χώρους που θα συνδέονται μεταξύ τους με μονοπάτια και υδάτινα στοιχεία και θα είναι τοποθετημένοι σε κυκλική διάταξη. Στο κέντρο της κοινότητας θα υπάρχουν 5 αλληλοσυνδεόμενοι γεωδαιτικοί θόλοι, καθένας εκ των οποίων θα φιλοξενεί και μια δραστηριότητας (για παράδειγμα: τέχνες, εκπαίδευση, εργαστήρια, ιατρείο, κλπ.). Προχωρώντας προς την περιφέρεια, 3 Yurt ενότητες, αποτελούμενες από 6 αλληλοσυνδεόμενα ατομικά Yurt, θα τοποθετηθούν ομοιόμορφα γύρω από το κέντρο της κοινότητας και θα χρησιμοποιηθούν για κατοικίες.
Όλη η κοινότητα θα βρίσκεται μέσα σε έναν δασόκηπο που θα δημιουργηθεί με τη μέθοδο της φυσικής καλλιέργειας και εκτός από τα αυτοφυή είδη θα φυτευτούν καρποφόρα και οπωροκηπευτικά τα οποία θα καλύπτουν μεγάλο μέρος των αναγκών σε τρόφιμα. Φυσικά, ολος ο κήπος θα καλλιεργείται με βιολογικές μεθόδους, ενώ θα υπάρχει και ολοκληρωμένο σύστημα κομποστοποίησης.
Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για αυτή την προσπάθεια ή αν θέλετε να συμμετάσχετε με οποιονδήποτε τρόπο, τότε επισκευθείτε την ιστοσελίδα του telaithrion
Δευτέρα 16 Ιανουαρίου 2012
Θερμομόνωση
|
Νομάδες
στη αρχή, χωρικοί - καλλιεργητές στη συνέχεια, αστοί ιδιοκτήτες διαμερισμάτων
πιο μετά,
μέχρι τις αρχές του αιώνα μας, οι άνθρωποι ακολουθούσαν την εξής
στρατηγική για το ξεπέρασμα
του κρύου, στα σπίτια - κελύφη που κατασκεύαζαν:
Θέρμαιναν
μόνο ένα χώρο, μι μια σόμπα ή ένα τζάκι. Εκεί περνούσαν τις περισσότερες ώρες
τους
και όταν ερχόταν η ώρα του ύπνου, όσοι δεν χωρούσαν να κοιμηθούν κοντά
στην εστία ζέστης,
χρησιμοποιούσαν διπλανά και μη θερμαινόμενα δωμάτια, στα
οποία καλύπτονταν με βαριά
μάλλινα ή δερμάτινα παπλώματα.
|
|
Οι αγρότες
είχαν και μια συμπληρωματική στρατηγική. Ενσωμάτωναν, συνήθως
στη βορινή
κάτοψη του σπιτιού τους, μια αποθήκη ή ένα στάβλο και έτσι δημιουργούσαν
ένα
χώρο
ανάσχεσης σε επαφή με τον κύριο χώρο κατοικίας, που βοηθούσε στην
επίτευξη
καλύτερων
συνθηκών θερμικής άνεσης. Οι τοίχοι των κτηρίων αυτών
είχαν δε ικανοποιητικό
πάχος
(πολύ μεγαλύτερο των σημερινών), οπότε ο
συντελεστής χρονικής υστέρησής τους,
ήταν
σαφώς καλύτερος από τους
σημερινούς.
Σ' ένα
τοίχο πέτρινο των 60 και 80 εκατ. η ζέστη ή το κρύο, αντίστοιχα,
"έμπαιναν"
χοντρικά
σε διπλάσιο ή τριπλάσιο χρόνο, σε σχέση με έναν
σημερινό των 10 ή των 20 εκατ
. τοίχο
από τούβλα, με ελαφριά μόνωση!
Η τακτική
αντιμετώπισης της ζέστης ήταν περίπου αντίστοιχη και επιτυγχάνετο
και με τη
χρήση ιδιοκατασκευών (αιολικές καμινάδες, κάλαφ, σκίαστρα, στέγαστρα,
πέργκολες κ.λ.π.)
Όλα όμως
ανατράπηκαν, πρώτα μετά το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, που οδήγησε
εκατομμύρια
ανθρώπους να συρρεύσουν στα μεγάλα αστικά κέντρα (για λόγους ασφαλείας)
και
να
αναζητήσουν στέγη σε πολυώροφα (και συχνά κακοκτισμένα κτήρια!) και μετά,
αμέσως
μετά την πετρελαϊκή κρίση του 1973, που έβαλε, για πρώτη φορά στην
αμέριμνη
ανθρωπότητα, τα διλήμματα σχετικά με την εξοικονόμηση ενέργειας και
την
εξάντληση
των πλουτοπαραγωγικών πόρων της γης.
Στα 1974
εμφανίζονται, λοιπόν και οι πρώτοι κανονισμοί θερμομόνωσης στις
Ευρωπαϊκές
χώρες (Γαλλία, Γερμανία) με στόχο μέσα από την σωστή θερμομόνωση κτηρίων
την εξοικονόμησης ενέργειας. Στην Ελλάδα, η συζήτηση ξεκινάει το 1979 (χρονική
υστέρηση 5 χρόνων, άρα καλά σχετικά!) και στις 04/07/1979 (ΦΕΚ 362)
επιβάλλεται η θερμομόνωση όλων των νέων κτηρίων. Σταδιακά όμως, στα μέσα
της
δεκαετίας του 80, η Ευρώπη ανακαλύπτει, (μαζικά!!) και μια άλλη συνιστώσα
πέρα από την θερμομόνωση, που είναι η Βιοκλιματική Αρχιτεκτονική.
Αυτή μας
διδάσκει, όχι μόνο να θερμομονώνουμε τα σπίτια, αλλά και να τα
προσανατολίζουμε σωστά σε σχέση με τον ήλιο (χειμωνιάτικο και καλοκαιρινό)
αλλά και με τους επικρατούντες ανέμους. Τέλος στα τέλη της δεκαετίας του 80,
η Ευρώπη, βάζει και μιαν άλλη τελευταία
συνιστώσα, που δεν είναι άλλη από την
οικολογική δόμηση, που με απλά λόγια μας λέει,
ότι: "τι νόημα έχει να
εξοικονομήσουμε ενέργεια, όταν τα υλικά (θερμομονωτικά π.χ.)
που χρησιμοποιούμε
είναι καρκινογόνα για τους κατοίκους χρήστες ενός κτηρίου.
Βρήκαμε αυτό το πολύ ενδιαφέρον άρθρο στη σελίδα : http://www.buildings.gr/greek/eksoplismos/oikologika_ilika/thermomonosi.htm
για περισσότερες πληροφορίες αλλά και για να διαβάσετε την συνέχεια του
άρθρου επισκεφτείτε την. .
|
Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2011
Θερμομόνωση
Οι ανεξέλεγκτες και απρόοπτες κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν τόσο στην χώρα μας όσο και στον ευρύτερο ευρωπαϊκό χώρο, είναι γνωστές.
Με θερμοκρασίες υψηλότερες το καλοκαίρι λόγω της διόγκωσης του φαινομένου του θερμοκηπίου καθώς και χειμώνες με ακραία καιρικά φαινόμενα, σε συνδυασμό με την συνεχώς αυξανόμενη άνοδο του πετρελαίου κάνει επιτακτική πλέον την θερμομόνωση των κτιρίων & κυρίως των αμόνωτων.
Στην χώρα μας, όπου επικρατεί η άναρχη δόμηση , η έλλειψη ελέγχου της εφαρμογής του κανονισμού θερμομόνωσης κτιρίων- ο οποίος κλείνει 25 χρόνια ζωής έχει σαν αποτέλεσμα την ανέγερση πλήθος κτιρίων τα οποία στερούνται θερμομόνωσης.
Η ανάγκη αυτή δεν πρέπει να οδηγεί σε σπασμωδικές κινήσεις υποτυπώδους θερμομόνωσης, με αβέβαιο μέλλον λόγω χαμηλού κόστους, αλλά σε νέα τεχνολογικά ανεπτυγμένα συστήματα, με υλικά υψηλής τεχνολογίας, πιστοποιημένα και εφαρμοσμένα από εξειδικευμένα συνεργεία τοποθέτησης, ώστε να δίνουν εγγυημένες μακροπρόθεσμες λύσεις.
Το κεφάλαιο θερμομόνωση είναι αρκετά σημαντικό, ώστε να δίνουμε την πρέπουσα προσοχή γιατί αφορά το χώρο που διαμένουμε και εργαζόμαστε , πόσο μάλλον όταν έχουμε τα υψηλότερα ποσοστά ιδιόκτητων κατοικιών στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Με την εφαρμογή ενός συστήματος εξωτερικής ανακαίνισης και θερμομόνωσης, η κατοικία μας σαν χώρος τόσο σημαντικός για εμάς και την οικογένεια μας, αποκτά & μία νέα αισθητική όψη, πέρα των απτών οικονομικών ωφελειών που θα έχουμε από ένα τέτοιο σύστημα.
Για να φτάσει κανείς βέβαια στο σημείο να επιλέξει ένα τέτοιο σύστημα, θα πρέπει να του διατίθεται σε μια οικονομική τιμή και να του προσφέρει αποδεδειγμένα ένα σύντομο χρόνο απόσβεσης.
Τι είναι τελικά αυτό που επιζητά ο τελικός καταναλωτής;
Η διεθνώς συνεχιζόμενη κρίση του πετρελαίου , που δυστυχώς επηρεάζει και την χώρα μας, σπρώχνει τον καταναλωτή σε εύρεση λύσεων, έτσι ώστε να μειώσει τις δαπάνες του τόσο το χειμώνα λόγω θέρμανσης , όσο και το καλοκαίρι μειώνοντας το ρεύμα για το κλιματιστικό του.
Με την τοποθέτηση ενός συστήματος εξωτερικής θερμομόνωσης επιτυγχάνεται εξοικονόμηση ενέργειας λόγω χαμηλότερης κατανάλωσης, με σύντομο χρονικό διάστημα απόσβεσης του κόστους του.
Αν προσθέσουμε και το αισθητικό όφελος από την άμεση ανακαίνιση της όψης των κτιρίων καθώς και το κέρδος που θα έχει μετά την απόσβεση της αρχικής του επένδυσης, τότε σίγουρα υπερκαλύπτουμε τις απαιτήσεις ακόμη και του πιο απαιτητικού καταναλωτή.
Ας δούμε τώρα ποια είναι τα βασικά συστατικά της εξωτερικής θερμομόνωσης
Πρώτα απ' όλα χρειάζεται μια δυνατή και ινοπλισμένη κόλλα η οποία να εγγυάται την ασφαλή στερέωση των θερμομονωτικών πλακών, ακόμα και σε ήδη σοβατισμένη τοιχοποιία. Στην περίπτωση μάλιστα που αυτή είναι ενισχυμένη με ρητίνες και προσφέρει ελαστικότητα και αντοχή στην υγρασία, θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σαν υπόστρωμα για το τελικό επίχρισμα στην εξωτερική πλευρά του μονωτικού. Βέβαια, για να ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο το υπόστρωμα, να αυξήσουμε την
αντοχή του και να αποφύγουμε τις ρηγματώσεις, θα πρέπει να το οπλίσουμε και με ένα κατάλληλο υαλόπλεγμα, που αποδεδειγμένα χρησιμοποιείται σε συστήματα εξωτερικής θερμομόνωσης και υπερκαλύπτει τις απαιτήσεις των κανονισμών.
Επίσης, δεν θα πρέπει να ξεχάσουμε και τις ειδικές περιπτώσεις κουφωμάτων, όπου οι κίνδυνοι ρηγματώσεων είναι ακόμα πιο επίφοβες. Για το λόγο αυτό, το πλέγμα θα πρέπει να διαμορφώνεται έτσι ώστε να εξαλείφονται τέτοιες περιπτώσεις. Όσον αφορά τη στήριξη των πλακών, απαραίτητη είναι σίγουρα και η βοηθητική μηχανική στερέωσή τους από βύσματα που είναι κατασκευασμένα ειδικά για τέτοιες περιπτώσεις και μαζί με την κόλλα, αποτελούν τα απαραίτητα συστατικά για την ασφαλή στερέωση τους στην υφιστάμενη τοιχοποιία.
Για το εξωτερικό επίχρισμα είναι απαραίτητη η παρουσία ενός σοβά ο οποίος όχι μόνο θα μας δίνει την τελική επιφάνεια που θέλουμε, λεία ή αδρή, αλλά θα μπορεί και να μείνει σαν τελική επίστρωση χωρίς επιπλέον βάψιμο. Εκτός από τα παραπάνω, θα πρέπει και αυτός φυσικά να είναι ενισχυμένος με ρητίνες, όπως και να απωθεί νερό και υγρασία, διατηρώντας έτσι σταθερή και ανεπηρέαστη την κατάστασή του, ακόμα και στις πιο δύσκολες και απαιτητικές καιρικές συνθήκες.
Όσον αφορά το θερμομονωτικό υλικό η επιλογή μας θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτική. Πρώτα απ’όλα θα πρέπει να επιλέξουμε ένα υλικό που το ποσοστό απορρόφησης υγρασίας με τα χρόνια είναι σχεδόν μηδαμινό, διατηρώντας όχι μόνο το συντελεστή θερμικής αγωγιμότητας σταθερό καθ’όλη τη διάρκεια ζωής του έργου, αλλά και το ίδιο το υλικό ουσιαστικά στην ίδια κατάσταση με αυτή της αρχικής εφαρμογής του, παρόλα τα χρόνια χρήσης του σας μέρος του συστήματος. Επίσης, το θερμομονωτικό θα πρέπει να είναι ένα υλικό που σε συνδυασμό με τα προαναφερθέντα υλικά, ανταποκρίνεται πλήρως στην ανάγκες ενός συστήματος εξωτερικής θερμομόνωσης και ανακαίνισης, προσδίδοντας εξοικονόμηση ενέργειας στον χρήση και τελικά εξοικονομώντας του χρήματα.
Η επένδυση για ένα τέτοιο σύστημα εξωτερικής θερμομόνωσης σίγουρα δεν είναι αμελητέα και πρέπει να ληφθεί υπόψη, πέρα από το οικονομικό, και η πιστοποίηση του από διαπιστευμένους φορείς, τόσο των υλικών που το απαρτίζουν όσο και σαν βιώσιμο σύνολο διότι αυτό που επιζητούμε όλοι είναι η εγγύηση και η αντοχή στον χρόνο.
Πού μπορεί να εφαρμοστεί το σύστημα;
Σε οικοδομές χωρίς ή με ελλιπή θερμομόνωση.
Σε κτίρια όπου υπάρχει ενδιαφέρον για εξωτερική ανακαίνιση.
Πλεονεκτήματα συστήματος
Θερμική άνεση όλο το χρόνο, διατηρώντας κατά το δυνατόν σταθερή θερμοκρασία στο εσωτερικό του κτιρίου.
Εξοικονόμηση ενέργειας μέχρι 49% με λιγότερα έξοδα για θέρμανση το χειμώνα και δροσιά το καλοκαίρι.
Προστασία του κτιριακού κελύφους από τις καιρικές καταπονήσεις.
Αποφυγή σχηματισμού θερμικών γεφυρών, συμπύκνωσης υδρατμών, δημιουργίας μούχλας καθώς και επιφανειακών βλαβών στα δομικά στοιχεία.
Μηδενική όχληση των ενοίκων, οι οποίοι διαμένουν στο χώρο τους καθ όλη τη διάρκεια τοποθέτησης του συστήματος.
Διατήρηση του ωφέλιμου χώρου του κτιρίου.
Οικονομική και γρήγορη ανακαίνιση των κτιρίων.
Σύντομη απόσβεση.
THERMO THORAX xps ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΘΕΡΜΟΜΟΝΩΣΗΣ ΓΡΗΓΟΡΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ!
Η γενικότερη ανάγκη για εξοικονόμηση ενέργειας καθώς και η έλλειψη αποτελεσματικής μόνωσης σε παλαιότερα κτίρια, απαιτεί μια νέα Ολοκληρωμένη Λύση στη Θερμομόνωση των κτιρίων, που να συνδυάζει χαμηλό κόστος και ευκολία εφαρμογής.
Σε οικοδομές χωρίς ή με ελλιπή θερμομόνωση.
Σε κτίρια όπου υπάρχει ενδιαφέρον για εξωτερική ανακαίνιση.
Πλεονεκτήματα συστήματος
Θερμική άνεση όλο το χρόνο, διατηρώντας κατά το δυνατόν σταθερή θερμοκρασία στο εσωτερικό του κτιρίου.
Εξοικονόμηση ενέργειας μέχρι 49% με λιγότερα έξοδα για θέρμανση το χειμώνα και δροσιά το καλοκαίρι.
Προστασία του κτιριακού κελύφους από τις καιρικές καταπονήσεις.
Αποφυγή σχηματισμού θερμικών γεφυρών, συμπύκνωσης υδρατμών, δημιουργίας μούχλας καθώς και επιφανειακών βλαβών στα δομικά στοιχεία.
Μηδενική όχληση των ενοίκων, οι οποίοι διαμένουν στο χώρο τους καθ όλη τη διάρκεια τοποθέτησης του συστήματος.
Διατήρηση του ωφέλιμου χώρου του κτιρίου.
Οικονομική και γρήγορη ανακαίνιση των κτιρίων.
Σύντομη απόσβεση.
THERMO THORAX xps ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΘΕΡΜΟΜΟΝΩΣΗΣ ΓΡΗΓΟΡΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ!
Η γενικότερη ανάγκη για εξοικονόμηση ενέργειας καθώς και η έλλειψη αποτελεσματικής μόνωσης σε παλαιότερα κτίρια, απαιτεί μια νέα Ολοκληρωμένη Λύση στη Θερμομόνωση των κτιρίων, που να συνδυάζει χαμηλό κόστος και ευκολία εφαρμογής.
Η FIBROTERMICA HELLAS, θέλοντας να ενισχύσει την καινοτόμο πορεία της στο χώρο της θερμομόνωσης, προχωρά στην παραγωγή ενός νέου, πρωτοποριακού προϊόντος, της προκατασκευασμένης θερμομονωτικής πλάκας THERMO THORAX. Ιδανική για ανακαίνιση και θερμική μόνωση προσόψεων κτιρίων. H Νέα Προκατασκευασμένη Πλάκα εξηλασμένης πολυστερίνης THERMO THORAX, μαζί με το κονίαμα εξομάλυνσης και τον προσαρμοσμένο οπλισμό από υαλόπλεγμα αποτελεί την Καινοτόμο Πρόταση Θερμομόνωσης για νέες και υπάρχουσες κατασκευές εξοικονομώντας ενέργεια, χρόνο, χρήμα! .
Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2011
Το «πετρέλαιο του μέλλοντος»
Θα υπάρχει αρκετό για όλους ή όντως οι επόμενοι πόλεμοι θα γίνουν για το νερό, που ήδη θεωρείται «αγαθό στρατηγικής σημασίας»; Με παγκόσμιο πληθυσμό που αγγίζει ήδη τα 7 δισ. και αναμένεται να φτάσει τα 9 δισ. στα μέσα του αιώνα, αυξάνονται οι επιστήμονες που υποστηρίζουν ότι το καθαρό νερό αναδεικνύεται στο «πετρέλαιο του μέλλοντος».
Αριθμοί «φρίκης»
Το θέμα φέρνει για άλλη μία φορά στο προσκήνιο το Παγκόσμιο Ινστιτούτο Φυσικών Πόρων (WRI) με έκθεσή του στην οποία υποστηρίζεται ότι η χρήση του νερού αναμένεται να αυξηθεί κατά 50% στις αναπτυσσόμενες χώρες και κατά 18% στις αναπτυγμένες από το 2007 έως το 2025. Εκτιμάται επίσης ότι μέσα στα επόμενα 20 χρόνια η ποσότητα νερού που αναλογεί σε κάθε άνθρωπο θα μειωθεί κατά 30%.
Σύμφωνα με το πόρισμα του αμερικανικού ινστιτούτου, σήμερα τουλάχιστον 1 δισ. άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό, 2 δισ. δεν διαθέτουν νερό ακόμη και για την υποτυπώδη υγιεινή, ενώ 5 εκατ. άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από ασθένειες που σχετίζονται με την κατανάλωση μολυσμένου νερού ή με ξηρασία. «Αντιμετωπίζουμε μια σοβαρή πρόκληση» λέει η Κίρστι Τζένκινσον του WRI, υποστηρίζοντας για άλλη μία φορά ότι στο μέλλον θα επιδεινωθεί η κατάσταση των πληθυσμών που ήδη αντιμετωπίζουν τα μεγαλύτερα προβλήματα.
(Πηγές: Reuters, www.wri.org)
http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=321028
Πηγή άρθρου :
Τρίτη 11 Οκτωβρίου 2011
ΠΑΘΗΤΙΚΑ ΚΤΙΡΙΑ Η ΝΕΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Δυόμιση και πλέον χρόνια μετά την καταδίκη της Ελλάδας από το ευρωπαϊκό δικαστήριο, λόγω μη συμμόρφωσής της με την Κοινοτική Οδηγία για την Ενεργειακή Αποδοτικότητα των Κτιρίων, εφαρμόζεται στην Ελλάδα ο ΚΕΝΑΚ (Κανονισμός Ενεργειακής Απόδοσης Κτιρίων).
Το γεγονός αυτό φέρνει μηχανικούς, κατασκευαστές, καταναλωτές αλλά και την αγορά δομικών υλικών και ηλεκτρομηχανολογικών συστημάτων αντιμέτωπους με μία νέα πραγματικότητα. Στόχος της νέας νομοθεσίας είναι να μειώσει την κατανάλωση ενέργειας των υφιστάμενων και νεόδμητων κτιρίων καθώς και τις συνεπαγόμενες εκπομπές CO2.
Σύμφωνα με την αναθεωρημένη Κοινοτική Οδηγία του 2009, όπως και σε όλα τα κράτη μέλη, έτσι και στην Ελλάδα, από το 2020 όλα τα νέα κτίρια που κατασκευάζονται θα πρέπει να καταναλώνουν σχεδόν μηδενική ενέργεια, η οποία στο μεγαλύτερο ποσοστό της θα πρέπει να παράγεται από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.
Προς αυτή την κατεύθυνση, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ‘90, εδραιώθηκε η έννοια του παθητικού κτιρίου (Passivhaus), που στοχεύει στην ελάχιστη δυνατή κατανάλωση ενέργειας, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στις βέλτιστες συνθήκες εσωτερικού περιβάλλοντος. Η ιδέα του παθητικού κτιρίου, ξεκίνησε από την πόλη Ντάρμστατ της Γερμανίας το 1990 και οι προδιαγραφές του ενσωματώθηκαν στη Γερμανική νομοθεσία που αφορά την ενεργειακή συμπεριφορά των κτιρίων. Πιο συγκεκριμένα, ένα παθητικό κτίριο εκμεταλλεύεται στο μέγιστο δυνατό τα εσωτερικά θερμικά κέρδη, τα οποία προέρχονται από τη θερμότητα που ακτινοβολούν οι άνθρωποι, ο τεχνητός φωτισμός και οι ηλεκτρικές συσκευές, καθώς και τα κέρδη από την άμεση και έμμεση ηλιακή ακτινοβολία.
Καθώς όμως οι απώλειες θερμότητας ενός κτιρίου συντελούνται κατά κύριο λόγο μέσω του κελύφους και του αερισμού, πρωταρχικός στόχος ενός παθητικού κτιρίου είναι να μειώσει τις απώλειες αυτές, εστιάζοντας στα εξής:
• Άρτια θερμομονωμένο κέλυφος
• Εξάλειψη θερμογεφυρών
• Υψηλή αεροστεγανότητα κελύφους
• Χρήση παθητικών συστημάτων – βιοκλιματική σχεδίαση
• Μηχανικό σύστημα αερισμού με ανάκτηση θερμότητας, που διασφαλίζει άριστες συνθήκες εσωτερικού περιβάλλοντος
Τοποθετείται δηλαδή θερμομόνωση σε όλα τα δομικά στοιχεία του κελύφους, αποφεύγοντας τη δημιουργία θερμογεφυρών (ασυνέχειες στη θερμομονωτική στρώση, διαφορές πάχους και υλικού) και χρησιμοποιούνται κουφώματα και υαλοπίνακες με υψηλές προδιαγραφές, διασφαλίζοντας ένα αεροστεγές κτίριο. Επιπρόσθετα, για να μειωθούν οι απώλειες λόγω αερισμού, εγκαθίσταται ένα μηχανικό σύστημα αερισμού με σύστημα ανάκτησης θερμότητας. Σύμφωνα με τις Γερμανικές προδιαγραφές ένα τέτοιο κτίριο θα πρέπει να έχει ετήσια κατανάλωση για θέρμανση που δεν ξεπερνά τις 15kWh/m2 ετησίως, βάσει των Γερμανικών κλιματικών συνθηκών, κάτι που υιοθετείται από τις περισσότερες βορειοευρωπαϊκές χώρες. Στην Ελλάδα και λόγω ηπιότερων κλιματικών συνθηκών, μπορεί να επιτευχθεί χαμηλότερη κατανάλωση για θέρμανση, ενώ παράλληλα θα πρέπει να διασφαλιστεί η ελαχιστοποίηση των αναγκών για ψύξη το καλοκαίρι.
Παραδείγματα τέτοιων κτιρίων υπάρχουν πολλά στην Ευρώπη και ανά τον κόσμο. Οι αρχές του παθητικού κτιρίου μπορούν να εφαρμοστούν σε μια πληθώρα τυπολογιών νεόδμητων κτιρίων. Επιπρόσθετα, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις, όπου υφιστάμενα κτίρια έχουν αναβαθμιστεί ενεργειακά και μετατραπεί σε παθητικά κτίρια.
Το πρώτο παθητικό κτίριο κατασκευάστηκε το 1991 στην περιοχή Κράνιχστάιν στην Πόλη Ντάρμστατ της Γερμανίας, από το Ινστιτούτο Passivhaus. Έκτοτε η ιδέα του παθητικού κτιρίου, εξαπλώνεται ραγδαία στην Ευρώπη. Δειλά έγιναν και τα πρώτα βήματα προς αυτή την κατεύθυνση και στις χώρες της Βαλτικής. Εκεί, το 2008 σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε το πρώτο Passivhaus στην Gipka της Λεττονίας Εικόνα 1.
Καθώς, όπως η Ελλάδα έτσι και η Λεττονία, δεν έχουν θεσπίσει ακόμη συγκεκριμένες προδιαγραφές για αυτόν τον τύπο κτιρίου, οι μελετητές βασίστηκαν στο πρότυπο Passivhaus της Γερμανικής Νομοθεσίας.
Το κτίριο έχει συνολική επιφάνεια 240m² εκ των οποίων 178m2 θερμαινόμενη και περιλαμβάνει 3 υπνοδωμάτια, ένα μπάνιο και ένα WC, κουζίνα, σαλόνι και αποθήκη. Το κέλυφος του κτιρίου διαθέτει ισχυρό πάχος θερμομόνωσης, ώστε να μπορεί να ανταπεξέλθει ενεργειακά στο βαρύ λετονικό χειμώνα (Εικόνα 2).
Τα ανοίγματα του κτιρίου σχεδιάστηκαν κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να εκμεταλλεύεται τα ηλιακά κέρδη στο μέγιστο βαθμό και να ελαχιστοποιείται η ανάγκη για τεχνητό φωτισμό (Εικόνα 3).
Επιπρόσθετα, το κτίριο λειτουργεί χωρίς μηχανικό σύστημα θέρμανσης, καθώς επαρκούν τα εσωτερικά θερμικά και ηλιακά κέρδη για τη θέρμανσή του Εικόνα 4. Συν τοις άλλοις, ο ζεστός αέρας που παράγεται στην κουζίνα λόγω του μαγειρέματος και στο μπάνιο λόγω των υδρατμών, απορροφάται από το μηχανικό σύστημα αερισμού, φιλτράρεται και στη συνέχεια απελευθερώνεται και πάλι στο κτίριο.
Στα δύο χρόνια λειτουργίας του κτιρίου οι κάτοικοι είναι απόλυτα ικανοποιημένοι, τόσο από την ενεργειακή συμπεριφορά του κτιρίου, όσο και από την ποιότητα εσωτερικού περιβάλλοντος. Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως το 2009 οι Λετονοί βίωσαν το σφοδρότερο χειμώνα των τελευταίων τριάντα ετών και ότι το κτίριο λειτούργησε άψογα παρά τις αντίξοες κλιματικές συνθήκες. Ως εκ τούτου το κτίριο είχε σημαντική απήχηση και γνώρισε μεγάλη προβολή, εισάγοντας την έννοια του παθητικού κτιρίου στη λετονική πραγματικότητα. Ευελπιστεί δε κανείς πως όλο και περισσότερος κόσμος θα στρέφεται προς τα παθητικά κτίρια, καθώς αποδεικνύεται ότι μπορούν να ανταπεξέλθουν ακόμη και σε ακραίες κλιματικές συνθήκες.
Σε ότι αφορά την ελληνική πραγματικότητα, η εισαγωγή του Κανονισμού Ενεργειακής Απόδοσης Κτιρίων, θα αναγκάσει τους μελετητές και το καταναλωτικό κοινό να στραφεί προς πιο αποδοτικά ενεργειακά κτίρια.
Η έννοια όμως του παθητικού κτιρίου, είναι αρκετά καινούρια και σαφώς εγείρει ερωτήματα.
Τα βασικότερα από αυτά είναι:
1. Ποιο είναι το επιπλέον κόστος κατασκευής ενός παθητικού κτιρίου σε σχέση με μια συμβατική κατασκευή;
Το επιπλέον κόστος κυμαίνεται συνήθως στο 7% - 10%, ανάλογα με τις κλιματικές συνθήκες και τον τύπο του κτιρίου, ενώ σχετίζεται κυρίως με το αυξημένο πάχος θερμομόνωσης και την ποιότητα των ανοιγμάτων. Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως στις περισσότερες βορειοευρωπαϊκές χώρες, τα παθητικά κτίρια επιδοτούνται. Είναι δε σημαντικό πως στα παθητικά κτίρια δε τοποθετούνται μηχανικά συστήματα θέρμανσης και ψύξης, οπότε δεν επιβαρύνεται το συνολικό κόστος κατασκευής από τέτοιου είδους εγκαταστάσεις.
2. Ποιος είναι ο χρόνος απόσβεσης;
Κατά μέσο όρο ο χρόνος απόσβεσης κυμαίνεται στα 8-10 χρόνια, ανάλογα με την τιμολογιακή πολιτική των πηγών ενέργειας στην εκάστοτε χώρα.
3. Μπορεί ένα τέτοιο κτίριο να κατασκευαστεί και στην Ελλάδα;
Ασφαλώς και μπορεί. Σε μια τέτοια περίπτωση θα δινόταν ιδιαίτερη βαρύτητα στα παθητικά συστήματα θέρμανσης και δροσισμού ώστε να μειωθούν όχι μόνο τα θερμικά, αλλά και τα ψυκτικά φορτία. Το Ινστιτούτο Passivhaus έχει εκπονήσει αντίστοιχες μελέτες και έχει μελετήσει παθητικά κτίρια στην περιοχή της Μεσογείου, αποδεικνύοντας την άριστη ενεργειακή συμπεριφορά τους ακόμη και σε πιο θερμά κλίματα.
4. Τα παθητικά κτίρια είναι βαρετά και ακαλαίσθητα;
Παρά τους πολλούς περιορισμούς και τις υψηλές προδιαγραφές που πρέπει να πληροί ένα κτίριο τύπου Passivhaus το αισθητικό αποτέλεσμα στην πλειονότητα των παραδειγμάτων είναι υψηλό. Ένα παθητικό κτίριο δε στερείται σε καμία περίπτωση design υψηλού επιπέδου. Εάν ο μελετητής διαθέτει την απαραίτητη εξοικείωση με τον ενεργειακό σχεδιασμό κτιρίων, την αντίστοιχη τεχνογνωσία και το σωστό υπόβαθρο, τότε το αισθητικό αποτέλεσμα είναι με βεβαιότητα άριστο.
5. Μπορούν όλα τα κτίρια να κατασκευαστούν ως παθητικά;
Κατά βάση ναι, αλλά θα πρέπει πάντοτε να σχεδιάζονται σύμφωνα με τις ελάχιστες προδιαγραφές του Passivhaus. Ένα κτίριο με καθαρούς όγκους και συμπαγή σχεδίαση είναι μία από αυτές. Επιπρόσθετα, ανάλογα με την τεχνοτροπία της περιοχής και τα ντόπια υλικά, το παθητικό κτίριο μπορεί να είναι πετρόχτιστο, ξύλινο ή οτιδήποτε άλλο προστάζει η αρχιτεκτονική.
6. Είναι αλήθεια πως στη χώρα μας δεν έχουν θεσπιστεί ακόμη συγκεκριμένοι ενεργειακοί τύποι κτιρίων γεγονός που συχνά οδηγεί σε ασάφειες;
Είναι γεγονός πως στην Ελλάδα δεν έχουν θεσπιστεί συγκεκριμένες προδιαγραφές για τα παθητικά κτίρια αλλά και για άλλους αντίστοιχους τύπους κτιρίων. Το γεγονός αυτό οδηγεί συχνά σε ασάφειες ως προς τον προσδιορισμό της ενεργειακής συμπεριφοράς ενός κτιρίου. Για το λόγο αυτό επιβάλλεται η σωστή ενημέρωση από την πλευρά του καταναλωτή και η υπευθυνότητα από πλευράς μελετητή.
7. Τα παθητικά κτίρια είναι περίπλοκες hight-tech κατασκευές;
Σε καμία περίπτωση! Το παθητικό κτίριο είναι ένα απλό, εύχρηστο και εργονομικό κτίριο. Το σύστημα μηχανικού αερισμού έχει λιγότερα κουμπιά από ότι ένα τηλεχειριστήριο τηλεόρασης και η αλλαγή των φίλτρων μπορεί να γίνει απλά και εύκολα από τους ενοίκους, χωρίς να χρειάζεται η επίσκεψη ειδικού συντηρητή.
8. Επιτρέπεται να ανοίγει κανείς τα παράθυρα σε ένα παθητικό κτίριο;
Ασφαλώς και επιτρέπεται, απλώς δεν επιβάλλεται, καθώς η λογική του Passivhaus είναι να παρέχει στο κτίριο τον απαραίτητο φρέσκο αέρα αυτόματα. Ο αέρας φιλτράρεται από το σύστημα, ώστε να απορρίπτεται η σκόνη και η βρωμιά, σε αντίθεση με το φυσικό αερισμό. Με τον τρόπο αυτό η ποιότητα του αέρα μέσα στους χώρους είναι πάντοτε υψηλή.
Σύμφωνα με την αναθεωρημένη Κοινοτική Οδηγία του 2009, όπως και σε όλα τα κράτη μέλη, έτσι και στην Ελλάδα, από το 2020 όλα τα νέα κτίρια που κατασκευάζονται θα πρέπει να καταναλώνουν σχεδόν μηδενική ενέργεια, η οποία στο μεγαλύτερο ποσοστό της θα πρέπει να παράγεται από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.
Προς αυτή την κατεύθυνση, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ‘90, εδραιώθηκε η έννοια του παθητικού κτιρίου (Passivhaus), που στοχεύει στην ελάχιστη δυνατή κατανάλωση ενέργειας, δίνοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στις βέλτιστες συνθήκες εσωτερικού περιβάλλοντος. Η ιδέα του παθητικού κτιρίου, ξεκίνησε από την πόλη Ντάρμστατ της Γερμανίας το 1990 και οι προδιαγραφές του ενσωματώθηκαν στη Γερμανική νομοθεσία που αφορά την ενεργειακή συμπεριφορά των κτιρίων. Πιο συγκεκριμένα, ένα παθητικό κτίριο εκμεταλλεύεται στο μέγιστο δυνατό τα εσωτερικά θερμικά κέρδη, τα οποία προέρχονται από τη θερμότητα που ακτινοβολούν οι άνθρωποι, ο τεχνητός φωτισμός και οι ηλεκτρικές συσκευές, καθώς και τα κέρδη από την άμεση και έμμεση ηλιακή ακτινοβολία.
Καθώς όμως οι απώλειες θερμότητας ενός κτιρίου συντελούνται κατά κύριο λόγο μέσω του κελύφους και του αερισμού, πρωταρχικός στόχος ενός παθητικού κτιρίου είναι να μειώσει τις απώλειες αυτές, εστιάζοντας στα εξής:
• Άρτια θερμομονωμένο κέλυφος
• Εξάλειψη θερμογεφυρών
• Υψηλή αεροστεγανότητα κελύφους
• Χρήση παθητικών συστημάτων – βιοκλιματική σχεδίαση
• Μηχανικό σύστημα αερισμού με ανάκτηση θερμότητας, που διασφαλίζει άριστες συνθήκες εσωτερικού περιβάλλοντος
Τοποθετείται δηλαδή θερμομόνωση σε όλα τα δομικά στοιχεία του κελύφους, αποφεύγοντας τη δημιουργία θερμογεφυρών (ασυνέχειες στη θερμομονωτική στρώση, διαφορές πάχους και υλικού) και χρησιμοποιούνται κουφώματα και υαλοπίνακες με υψηλές προδιαγραφές, διασφαλίζοντας ένα αεροστεγές κτίριο. Επιπρόσθετα, για να μειωθούν οι απώλειες λόγω αερισμού, εγκαθίσταται ένα μηχανικό σύστημα αερισμού με σύστημα ανάκτησης θερμότητας. Σύμφωνα με τις Γερμανικές προδιαγραφές ένα τέτοιο κτίριο θα πρέπει να έχει ετήσια κατανάλωση για θέρμανση που δεν ξεπερνά τις 15kWh/m2 ετησίως, βάσει των Γερμανικών κλιματικών συνθηκών, κάτι που υιοθετείται από τις περισσότερες βορειοευρωπαϊκές χώρες. Στην Ελλάδα και λόγω ηπιότερων κλιματικών συνθηκών, μπορεί να επιτευχθεί χαμηλότερη κατανάλωση για θέρμανση, ενώ παράλληλα θα πρέπει να διασφαλιστεί η ελαχιστοποίηση των αναγκών για ψύξη το καλοκαίρι.
Παραδείγματα τέτοιων κτιρίων υπάρχουν πολλά στην Ευρώπη και ανά τον κόσμο. Οι αρχές του παθητικού κτιρίου μπορούν να εφαρμοστούν σε μια πληθώρα τυπολογιών νεόδμητων κτιρίων. Επιπρόσθετα, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις, όπου υφιστάμενα κτίρια έχουν αναβαθμιστεί ενεργειακά και μετατραπεί σε παθητικά κτίρια.
Το πρώτο παθητικό κτίριο κατασκευάστηκε το 1991 στην περιοχή Κράνιχστάιν στην Πόλη Ντάρμστατ της Γερμανίας, από το Ινστιτούτο Passivhaus. Έκτοτε η ιδέα του παθητικού κτιρίου, εξαπλώνεται ραγδαία στην Ευρώπη. Δειλά έγιναν και τα πρώτα βήματα προς αυτή την κατεύθυνση και στις χώρες της Βαλτικής. Εκεί, το 2008 σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε το πρώτο Passivhaus στην Gipka της Λεττονίας Εικόνα 1.
Καθώς, όπως η Ελλάδα έτσι και η Λεττονία, δεν έχουν θεσπίσει ακόμη συγκεκριμένες προδιαγραφές για αυτόν τον τύπο κτιρίου, οι μελετητές βασίστηκαν στο πρότυπο Passivhaus της Γερμανικής Νομοθεσίας.
Το κτίριο έχει συνολική επιφάνεια 240m² εκ των οποίων 178m2 θερμαινόμενη και περιλαμβάνει 3 υπνοδωμάτια, ένα μπάνιο και ένα WC, κουζίνα, σαλόνι και αποθήκη. Το κέλυφος του κτιρίου διαθέτει ισχυρό πάχος θερμομόνωσης, ώστε να μπορεί να ανταπεξέλθει ενεργειακά στο βαρύ λετονικό χειμώνα (Εικόνα 2).
Τα ανοίγματα του κτιρίου σχεδιάστηκαν κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να εκμεταλλεύεται τα ηλιακά κέρδη στο μέγιστο βαθμό και να ελαχιστοποιείται η ανάγκη για τεχνητό φωτισμό (Εικόνα 3).
Επιπρόσθετα, το κτίριο λειτουργεί χωρίς μηχανικό σύστημα θέρμανσης, καθώς επαρκούν τα εσωτερικά θερμικά και ηλιακά κέρδη για τη θέρμανσή του Εικόνα 4. Συν τοις άλλοις, ο ζεστός αέρας που παράγεται στην κουζίνα λόγω του μαγειρέματος και στο μπάνιο λόγω των υδρατμών, απορροφάται από το μηχανικό σύστημα αερισμού, φιλτράρεται και στη συνέχεια απελευθερώνεται και πάλι στο κτίριο.
Στα δύο χρόνια λειτουργίας του κτιρίου οι κάτοικοι είναι απόλυτα ικανοποιημένοι, τόσο από την ενεργειακή συμπεριφορά του κτιρίου, όσο και από την ποιότητα εσωτερικού περιβάλλοντος. Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως το 2009 οι Λετονοί βίωσαν το σφοδρότερο χειμώνα των τελευταίων τριάντα ετών και ότι το κτίριο λειτούργησε άψογα παρά τις αντίξοες κλιματικές συνθήκες. Ως εκ τούτου το κτίριο είχε σημαντική απήχηση και γνώρισε μεγάλη προβολή, εισάγοντας την έννοια του παθητικού κτιρίου στη λετονική πραγματικότητα. Ευελπιστεί δε κανείς πως όλο και περισσότερος κόσμος θα στρέφεται προς τα παθητικά κτίρια, καθώς αποδεικνύεται ότι μπορούν να ανταπεξέλθουν ακόμη και σε ακραίες κλιματικές συνθήκες.
Σε ότι αφορά την ελληνική πραγματικότητα, η εισαγωγή του Κανονισμού Ενεργειακής Απόδοσης Κτιρίων, θα αναγκάσει τους μελετητές και το καταναλωτικό κοινό να στραφεί προς πιο αποδοτικά ενεργειακά κτίρια.
Η έννοια όμως του παθητικού κτιρίου, είναι αρκετά καινούρια και σαφώς εγείρει ερωτήματα.
Τα βασικότερα από αυτά είναι:
1. Ποιο είναι το επιπλέον κόστος κατασκευής ενός παθητικού κτιρίου σε σχέση με μια συμβατική κατασκευή;
Το επιπλέον κόστος κυμαίνεται συνήθως στο 7% - 10%, ανάλογα με τις κλιματικές συνθήκες και τον τύπο του κτιρίου, ενώ σχετίζεται κυρίως με το αυξημένο πάχος θερμομόνωσης και την ποιότητα των ανοιγμάτων. Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως στις περισσότερες βορειοευρωπαϊκές χώρες, τα παθητικά κτίρια επιδοτούνται. Είναι δε σημαντικό πως στα παθητικά κτίρια δε τοποθετούνται μηχανικά συστήματα θέρμανσης και ψύξης, οπότε δεν επιβαρύνεται το συνολικό κόστος κατασκευής από τέτοιου είδους εγκαταστάσεις.
2. Ποιος είναι ο χρόνος απόσβεσης;
Κατά μέσο όρο ο χρόνος απόσβεσης κυμαίνεται στα 8-10 χρόνια, ανάλογα με την τιμολογιακή πολιτική των πηγών ενέργειας στην εκάστοτε χώρα.
3. Μπορεί ένα τέτοιο κτίριο να κατασκευαστεί και στην Ελλάδα;
Ασφαλώς και μπορεί. Σε μια τέτοια περίπτωση θα δινόταν ιδιαίτερη βαρύτητα στα παθητικά συστήματα θέρμανσης και δροσισμού ώστε να μειωθούν όχι μόνο τα θερμικά, αλλά και τα ψυκτικά φορτία. Το Ινστιτούτο Passivhaus έχει εκπονήσει αντίστοιχες μελέτες και έχει μελετήσει παθητικά κτίρια στην περιοχή της Μεσογείου, αποδεικνύοντας την άριστη ενεργειακή συμπεριφορά τους ακόμη και σε πιο θερμά κλίματα.
4. Τα παθητικά κτίρια είναι βαρετά και ακαλαίσθητα;
Παρά τους πολλούς περιορισμούς και τις υψηλές προδιαγραφές που πρέπει να πληροί ένα κτίριο τύπου Passivhaus το αισθητικό αποτέλεσμα στην πλειονότητα των παραδειγμάτων είναι υψηλό. Ένα παθητικό κτίριο δε στερείται σε καμία περίπτωση design υψηλού επιπέδου. Εάν ο μελετητής διαθέτει την απαραίτητη εξοικείωση με τον ενεργειακό σχεδιασμό κτιρίων, την αντίστοιχη τεχνογνωσία και το σωστό υπόβαθρο, τότε το αισθητικό αποτέλεσμα είναι με βεβαιότητα άριστο.
5. Μπορούν όλα τα κτίρια να κατασκευαστούν ως παθητικά;
Κατά βάση ναι, αλλά θα πρέπει πάντοτε να σχεδιάζονται σύμφωνα με τις ελάχιστες προδιαγραφές του Passivhaus. Ένα κτίριο με καθαρούς όγκους και συμπαγή σχεδίαση είναι μία από αυτές. Επιπρόσθετα, ανάλογα με την τεχνοτροπία της περιοχής και τα ντόπια υλικά, το παθητικό κτίριο μπορεί να είναι πετρόχτιστο, ξύλινο ή οτιδήποτε άλλο προστάζει η αρχιτεκτονική.
6. Είναι αλήθεια πως στη χώρα μας δεν έχουν θεσπιστεί ακόμη συγκεκριμένοι ενεργειακοί τύποι κτιρίων γεγονός που συχνά οδηγεί σε ασάφειες;
Είναι γεγονός πως στην Ελλάδα δεν έχουν θεσπιστεί συγκεκριμένες προδιαγραφές για τα παθητικά κτίρια αλλά και για άλλους αντίστοιχους τύπους κτιρίων. Το γεγονός αυτό οδηγεί συχνά σε ασάφειες ως προς τον προσδιορισμό της ενεργειακής συμπεριφοράς ενός κτιρίου. Για το λόγο αυτό επιβάλλεται η σωστή ενημέρωση από την πλευρά του καταναλωτή και η υπευθυνότητα από πλευράς μελετητή.
7. Τα παθητικά κτίρια είναι περίπλοκες hight-tech κατασκευές;
Σε καμία περίπτωση! Το παθητικό κτίριο είναι ένα απλό, εύχρηστο και εργονομικό κτίριο. Το σύστημα μηχανικού αερισμού έχει λιγότερα κουμπιά από ότι ένα τηλεχειριστήριο τηλεόρασης και η αλλαγή των φίλτρων μπορεί να γίνει απλά και εύκολα από τους ενοίκους, χωρίς να χρειάζεται η επίσκεψη ειδικού συντηρητή.
8. Επιτρέπεται να ανοίγει κανείς τα παράθυρα σε ένα παθητικό κτίριο;
Ασφαλώς και επιτρέπεται, απλώς δεν επιβάλλεται, καθώς η λογική του Passivhaus είναι να παρέχει στο κτίριο τον απαραίτητο φρέσκο αέρα αυτόματα. Ο αέρας φιλτράρεται από το σύστημα, ώστε να απορρίπτεται η σκόνη και η βρωμιά, σε αντίθεση με το φυσικό αερισμό. Με τον τρόπο αυτό η ποιότητα του αέρα μέσα στους χώρους είναι πάντοτε υψηλή.
Πηγή άρθρου :
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)