Θερμομόνωση

Οι ανεξέλεγκτες και απρόοπτες κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν τόσο στην χώρα μας όσο και στον ευρύτερο ευρωπαϊκό χώρο, είναι γνωστές.

Με θερμοκρασίες υψηλότερες το καλοκαίρι λόγω της διόγκωσης του φαινομένου του θερμοκηπίου καθώς και χειμώνες με ακραία καιρικά φαινόμενα, σε συνδυασμό με την συνεχώς αυξανόμενη άνοδο του πετρελαίου κάνει επιτακτική πλέον την θερμομόνωση των κτιρίων & κυρίως των αμόνωτων.

Στην χώρα μας, όπου επικρατεί η άναρχη δόμηση , η έλλειψη ελέγχου της εφαρμογής του κανονισμού θερμομόνωσης κτιρίων- ο οποίος κλείνει 25 χρόνια ζωής  έχει σαν αποτέλεσμα την ανέγερση πλήθος κτιρίων τα οποία στερούνται θερμομόνωσης.

Η ανάγκη αυτή δεν πρέπει να οδηγεί σε σπασμωδικές κινήσεις υποτυπώδους θερμομόνωσης, με αβέβαιο μέλλον λόγω χαμηλού κόστους, αλλά σε νέα τεχνολογικά ανεπτυγμένα συστήματα, με υλικά υψηλής τεχνολογίας, πιστοποιημένα και εφαρμοσμένα από εξειδικευμένα συνεργεία τοποθέτησης, ώστε να δίνουν εγγυημένες μακροπρόθεσμες λύσεις.
Το κεφάλαιο θερμομόνωση είναι αρκετά σημαντικό, ώστε να δίνουμε την πρέπουσα προσοχή γιατί αφορά το χώρο που διαμένουμε και εργαζόμαστε , πόσο μάλλον όταν έχουμε τα υψηλότερα ποσοστά ιδιόκτητων κατοικιών στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Με την εφαρμογή ενός συστήματος εξωτερικής ανακαίνισης και θερμομόνωσης, η κατοικία μας σαν χώρος τόσο σημαντικός για εμάς και την οικογένεια μας, αποκτά & μία νέα αισθητική όψη, πέρα των απτών οικονομικών ωφελειών που θα έχουμε από ένα τέτοιο σύστημα.

Για να φτάσει κανείς βέβαια στο σημείο να επιλέξει ένα τέτοιο σύστημα, θα πρέπει να του διατίθεται σε μια οικονομική τιμή και να του προσφέρει αποδεδειγμένα ένα σύντομο χρόνο απόσβεσης.

Τι είναι τελικά αυτό που επιζητά ο τελικός καταναλωτής;

Η διεθνώς συνεχιζόμενη κρίση του πετρελαίου , που δυστυχώς επηρεάζει και την χώρα μας, σπρώχνει τον καταναλωτή σε εύρεση λύσεων, έτσι ώστε να μειώσει τις δαπάνες του τόσο το χειμώνα λόγω θέρμανσης , όσο και το καλοκαίρι μειώνοντας το ρεύμα για το κλιματιστικό του.
Με την τοποθέτηση ενός συστήματος εξωτερικής θερμομόνωσης επιτυγχάνεται εξοικονόμηση ενέργειας λόγω χαμηλότερης κατανάλωσης, με σύντομο χρονικό διάστημα απόσβεσης του κόστους του.

Αν προσθέσουμε και το αισθητικό όφελος από την άμεση ανακαίνιση της όψης των κτιρίων καθώς και το κέρδος που θα έχει μετά την απόσβεση της αρχικής του επένδυσης, τότε σίγουρα υπερκαλύπτουμε τις απαιτήσεις ακόμη και του πιο απαιτητικού καταναλωτή.

Ας δούμε τώρα ποια είναι τα βασικά συστατικά της εξωτερικής θερμομόνωσης

Πρώτα απ' όλα χρειάζεται μια δυνατή και ινοπλισμένη κόλλα η οποία να εγγυάται την ασφαλή στερέωση των θερμομονωτικών πλακών, ακόμα και σε ήδη σοβατισμένη τοιχοποιία. Στην περίπτωση μάλιστα που αυτή είναι ενισχυμένη με ρητίνες και προσφέρει ελαστικότητα και αντοχή στην υγρασία, θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σαν υπόστρωμα για το τελικό επίχρισμα στην εξωτερική πλευρά του μονωτικού. Βέβαια, για να ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο το υπόστρωμα, να αυξήσουμε την
αντοχή του και να αποφύγουμε τις ρηγματώσεις, θα πρέπει να το οπλίσουμε και με ένα κατάλληλο υαλόπλεγμα, που αποδεδειγμένα χρησιμοποιείται σε συστήματα εξωτερικής θερμομόνωσης και υπερκαλύπτει τις απαιτήσεις των κανονισμών.
Επίσης, δεν θα πρέπει να ξεχάσουμε και τις ειδικές περιπτώσεις κουφωμάτων, όπου οι κίνδυνοι ρηγματώσεων είναι ακόμα πιο επίφοβες. Για το λόγο αυτό, το πλέγμα θα πρέπει να διαμορφώνεται έτσι ώστε να εξαλείφονται τέτοιες περιπτώσεις. Όσον αφορά τη στήριξη των πλακών, απαραίτητη είναι σίγουρα και η βοηθητική μηχανική στερέωσή τους από βύσματα που είναι κατασκευασμένα ειδικά για τέτοιες περιπτώσεις και μαζί με την κόλλα, αποτελούν τα απαραίτητα συστατικά για την ασφαλή στερέωση τους στην υφιστάμενη τοιχοποιία.
Για το εξωτερικό επίχρισμα είναι απαραίτητη η παρουσία ενός σοβά ο οποίος όχι μόνο θα μας δίνει την τελική επιφάνεια που θέλουμε, λεία ή αδρή, αλλά θα μπορεί και να μείνει σαν τελική επίστρωση χωρίς επιπλέον βάψιμο. Εκτός από τα παραπάνω, θα πρέπει και αυτός φυσικά να είναι ενισχυμένος με ρητίνες, όπως και να απωθεί νερό και υγρασία, διατηρώντας έτσι σταθερή και ανεπηρέαστη την κατάστασή του, ακόμα και στις πιο δύσκολες και απαιτητικές καιρικές συνθήκες.
Όσον αφορά το θερμομονωτικό υλικό η επιλογή μας θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτική. Πρώτα απ’όλα θα πρέπει να επιλέξουμε ένα υλικό που το ποσοστό απορρόφησης υγρασίας με τα χρόνια είναι σχεδόν μηδαμινό, διατηρώντας όχι μόνο το συντελεστή θερμικής αγωγιμότητας σταθερό καθ’όλη τη διάρκεια ζωής του έργου, αλλά και το ίδιο το υλικό ουσιαστικά στην ίδια κατάσταση με αυτή της αρχικής εφαρμογής του, παρόλα τα χρόνια χρήσης του σας μέρος του συστήματος. Επίσης, το θερμομονωτικό θα πρέπει να είναι ένα υλικό που σε συνδυασμό με τα προαναφερθέντα υλικά, ανταποκρίνεται πλήρως στην ανάγκες ενός συστήματος εξωτερικής θερμομόνωσης και ανακαίνισης, προσδίδοντας εξοικονόμηση ενέργειας στον χρήση και τελικά εξοικονομώντας του χρήματα.
Η επένδυση για ένα τέτοιο σύστημα εξωτερικής θερμομόνωσης σίγουρα δεν είναι αμελητέα και πρέπει να ληφθεί υπόψη, πέρα από το οικονομικό, και η πιστοποίηση του από διαπιστευμένους φορείς, τόσο των υλικών που το απαρτίζουν όσο και σαν βιώσιμο σύνολο διότι αυτό που επιζητούμε όλοι είναι η εγγύηση και η αντοχή στον χρόνο.

Πού μπορεί να εφαρμοστεί το σύστημα; 

Σε οικοδομές χωρίς ή με ελλιπή θερμομόνωση.
Σε κτίρια όπου υπάρχει ενδιαφέρον για εξωτερική ανακαίνιση.

Πλεονεκτήματα συστήματος 

Θερμική άνεση όλο το χρόνο, διατηρώντας κατά το δυνατόν σταθερή θερμοκρασία στο εσωτερικό του κτιρίου.
Εξοικονόμηση ενέργειας μέχρι 49% με λιγότερα έξοδα για θέρμανση το χειμώνα και δροσιά το καλοκαίρι.
Προστασία του κτιριακού κελύφους από τις καιρικές καταπονήσεις.
Αποφυγή σχηματισμού θερμικών γεφυρών, συμπύκνωσης υδρατμών, δημιουργίας μούχλας καθώς και επιφανειακών βλαβών στα δομικά στοιχεία.
Μηδενική όχληση των ενοίκων, οι οποίοι διαμένουν στο χώρο τους καθ όλη τη διάρκεια τοποθέτησης του συστήματος.
Διατήρηση του ωφέλιμου χώρου του κτιρίου.
Οικονομική και γρήγορη ανακαίνιση των κτιρίων.
Σύντομη απόσβεση.

THERMO THORAX xps ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΘΕΡΜΟΜΟΝΩΣΗΣ ΓΡΗΓΟΡΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ! 

Η γενικότερη ανάγκη για εξοικονόμηση ενέργειας καθώς και η έλλειψη αποτελεσματικής μόνωσης σε παλαιότερα κτίρια, απαιτεί μια νέα Ολοκληρωμένη Λύση στη Θερμομόνωση των κτιρίων, που να συνδυάζει χαμηλό κόστος και ευκολία εφαρμογής.

Η FIBROTERMICA HELLAS, θέλοντας να ενισχύσει την καινοτόμο πορεία της στο χώρο της θερμομόνωσης, προχωρά στην παραγωγή ενός νέου, πρωτοποριακού προϊόντος, της προκατασκευασμένης θερμομονωτικής πλάκας THERMO THORAX. Ιδανική για ανακαίνιση και θερμική μόνωση προσόψεων κτιρίων. H Νέα Προκατασκευασμένη Πλάκα εξηλασμένης πολυστερίνης THERMO THORAX, μαζί με το κονίαμα εξομάλυνσης και τον προσαρμοσμένο οπλισμό από υαλόπλεγμα αποτελεί την Καινοτόμο Πρόταση Θερμομόνωσης για νέες και υπάρχουσες κατασκευές εξοικονομώντας ενέργεια, χρόνο, χρήμα! .

Συντελεστής Θερμοπερατότητας.

ΠΩΣ ΥΠΟΛΟΓΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗ ΘΕΡΜΟΠΕΡΑΤΟΤΗΤΑΣ (U) ΕΝΟΣ ΔΩΜΑΤΟΣ Ή ΕΝΟΣ ΤΟΙΧΟΥ --- Σειρά Πράσινα Κτίρια

Δευτέρα, 05 Σεπτέμβριος 2011 12:31

Ο όρος θερμοπερατότητα U προσδιορίζει πόσο εύκολα διαπερνά η θερμότητα (μετρούμενη σε Watt), μέσα σε μία ώρα, ένα υλικό είτε στρώσεις ίδιων ή διαφορετικών υλικών ορισμένου πάχους d και εμβαδού ενός τετραγωνικού μέτρου. Προσδιορίζει δηλαδή ως όρος το ακριβώς αντίστροφο από τη θερμική αντίσταση R, η οποία αποτυπώνει πόσο δύσκολα διαπερνά η θερμότητα ένα υλικό (την αντίσταση δηλαδή που παρουσιάζει σε αυτήν) είτε στρώσεις ίδιων ή διαφορετικών υλικών ορισμένου πάχους. Μαθηματικά αυτή η αντίστροφη σχέση εκφράζεται με τον τύπο U= 1/R. [Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι η ροή της θερμότητας παρουσιάζει πάντα την κατεύθυνση από το θερμότερο προς το πιο ψυχρό.] Η θερμική αντίσταση ενός υλικού εξαρτάται από δύο παράγοντες: από το πάχος του υλικού d και το συντελεστή θερμικής αγωγιμότητας λ. Μαθηματικά η σχέση αυτή εκφράζεται από τον τύπο R= d/λ.Ο τύπος αυτός μας λέει ουσιαστικά ότι για να προσδιορίσουμε την αντίσταση που παρουσιάζει ένας δομικό υλικό (για παράδειγμα) πρέπει να διαιρέσουμε το πάχος του υλικού (εκφραζόμενο σε μέτρα) με το συντελεστή θερμικής αγωγιμότητάς του. Ο συντελεστής θερμικής αγωγιμότητας δίνει το ποσό των  Watt  που διέρχεται μέσα από ένα υλικό εμβαδού επιφανείας ενός τετραγωνικού μέτρου και πάχους υλικού ενός μέτρου, όταν μεταξύ των δύο παρειών  του υλικού (προς την κατεύθυνση ροής της θερμότητας) υπάρχει διαφορά ενός βαθμού Κέλβιν, σε κατάσταση ισορροπίας. Κάθε υλικό συνεπώς έχει έναν συγκεκριμένο συντελεστή θερμικής αγωγιμότητας που μας επιτρέπει τη χρήση του για τον ορισμό της θερμικής αντίστασης κάποιου υλικού με ορισμένο πάχος. Οι παραδεδεγμένοι – επίσημοι συντελεστές θερμικής αγωγιμότητας των υλικών αναγράφονται στον ΤΟΤΕΕ του ΤΕΕ (Ιούλιος 2010) και αποτελούν στοιχείο του ΚΕΝΑΚ (κανονισμού ενεργειακής απόδοσης κτηρίων)  με βάση τον οποίο γίνεται η ενεργειακή βαθμονόμηση ενός κτηρίου. Σε έναν τοίχο ή σε ένα δώμα έχουμε αρκετές στρώσεις δομικών υλικών διαφορετικού πάχους. Για να μπορέσουμε λοιπόν να προσδιορίσουμε το συνολικό U Value (τιμή θερμοπερατότητας δηλαδή) πρέπει να βρούμε αρχικά τη θερμική αντίσταση κάθε στρώσης υλικού να τις προσθέσουμε και αυτό που θα βρεθεί να μπει ως παρονομαστής σε κλάσμα με αριθμητή τον αριθμό 1. Παράδειγμα: Ζητάμε να προσδιορίσουμε το U value του δώματος ενός κτηρίου στην κλιματική ζώνη Β με τα κάτωθι χαρακτηριστικά: 1) πλάκα σκυροδέματος 12 εκατοστά πάχους 2) Διογκωμένη πολυστερίνη πάχους 5 εκατοστών 3) Αφρομπετόν κλίσεων μέσου πάχους 10 εκατοστών και 4) Ασφαλτικής μεμβράνης πάχους 5 χιλιοστών. Προσδιορισμός του συνολικού U value: 1) Εύρεση θερμομονωτικής αντίστασης  πλάκας σκυροδέματος: R1= d/λ σκυρ.= 0,12 /2,3= 0,05[m2K/W] 2) Εύρεση θερμομονωτικής αντίστασης  διογκωμένης πολυστερίνης: R2= d/λ δ. π.= 0,05/0.036=1,39 [m2K/W] 3) Εύρεση θερμομονωτικής αντίστασης  αφρομπετόν: R3= d/λ αφρ.= 0,10 /0,2= 0,50 [m2K/W] 4) Εύρεση θερμομονωτικής αντίστασης  ασφαλτικής μεμβράνης: R1= d/λ ασφ.= 0,005/0,23= 0,02[m2K/W] Σύνολο θερμικής αντίστασης των στρώσεων: ΣR= R1+R2+R3+R4= 2,5  [m2K/W] Συνολικό U Value του δώματος: U = 1/R= 1/2,5 = 0,51 [W/(m2K)] Διαπιστώνουμε συνεπώς πως το πιο πάνω δώμα δεν καταφέρνει να πιάσει την κατώτατη τιμή του ΚΕΝΑΚ για την κλιματική ζώνη Β που βρίσκεται το κτήριο του παραδείγματός μας και που είναι κάτω από 0,45 W/(m2.K). Μια πολύ απλή επέμβαση κατά την κατασκευή με την αντικατάσταση της πολυστερίνης με γραφιτούχο αντίστοιχη και με ένα εκατοστό παραπάνω ελαφρομπετόν θα έπιανε το στόχο του να έχουμε U Value κάτω από 0,45 W/(m2.K) . Σε περίπτωση που θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε ή έχουμε χρησιμοποιήσει θερμοανακλαστικό υλικό λαμβάνουμε την τιμή της θερμικής του αντίστασης από τα πιστοποιητικά(από ανεξάρτητα πιστοποιημένα εργαστήρια) του παρασκευαστή. Τέλος σε περίπτωση που έχουμε διάκενα με ακίνητο αέρα που δεν επικοινωνούν με το περιβάλλον, τότε αυτά λαμβάνονται υπόψη στους υπολογισμούς που κάνουμε για τη συνολική θερμική αντίσταση του τμήματος του κελύφους που εξετάζουμε. Αν υπάρχουν κενά που επικοινωνούν με το περιβάλλον τότε υπεισέρχονται μειωτικοί συντελεστές στους υπολογισμούς μας που περιγράφονται από τον ΤΟΤΕΕ. Το παρόν άρθρο είναι αναδημοσίευση από την εξαιρετική Ιστοσελίδα  http://www.solon.org.gr/index.php/2008-07-16-12-47-53/2008-07-16-12-51-20/84-2008-07-15-14-56-29/2911-thermatoperatotita-domatos-toixou.html και η δημοσίευση ανήκει στον εξαιρετικό κατά την γνώμη μας επιστήμονα , το όνομα του οποίου βλέπετε να ακολουθεί. Γιώργος Μαυρουλέας, Πολιτικός Επιστήμονας, Μέλος της Μ.Κ.Ο. Σόλων gmavrouleas@solon.org.gr

ΘΕΡΜΟΜΟΝΩΣΗ ΠΑΛΑΙΟΥ ΟΡΙΖΟΝΤΙΟΥ ΔΩΜΑΤΟΣ-ΤΑΡΑΤΣΑΣ

Πώς επιλέγουμε ένα θερμομονωτικό υλικό και τι πρέπει να προσέχουμε. Ως θερμομονωτικά υλικά θεωρούνται εκείνα τα υλικά που περιέχουν εγκλωβισμένο ακίνητο αέρα στη μάζα τους και για το λόγο αυτό επιτυγχάνουν ένα πολύ χαμηλό λ (συντελεστή θερμικής αγωγιμότητας). Η θερμική αντίσταση που επιτυγχάνουν εξαρτάται όμως εκτός από το λ και από το πάχος τους αλλά κατά περίπτωση και από τον τρόπο εφαρμογής ή το περιβάλλον του. Η πληθώρα των θερμομονωτικών υλικών από τη μία δίνει λύσεις ακόμη και σε πολύ εξειδικευμένες περιπτώσεις, από την άλλη καθιστά δύσκολη την επιλογή του καταλληλότερου σε οποιαδήποτε εφαρμογή. Παράμετροι που επηρεάζουν την επιλογή ενός θερμομονωτικού υλικού: 1) Η κλιματική ζώνη που βρίσκεται το κτήριο 2) Ο συντελεστής θερμικής αγωγιμότητας λ του υλικού 3) Το πάχος του υλικού που απαιτείται για την επίτευξη του επιθυμητού U value 4) Το συνολικό πάχος του συστήματος μόνωσης του δώματος που απαιτείται εξαιτίας της επιλογής ενός συγκεκριμένου θερμομονωτικού υλικού 5) Ο λόγος κόστους προς όφελος από την χρήση ενός συγκεκριμένου υλικού και η σύγκρισή του με άλλα αντίστοιχα αλλά και το κόστος εφαρμογής του, που έχει να κάνει με την εργατική δαπάνη και όχι με την αξία αγοράς του ίδιου του υλικού. 6) Η φιλικότητά του προς το περιβάλλον τόσο στην ενσωματωμένη ενέργεια κατά την κατασκευή του όσο και αν προέρχεται από ανακυκλωμένα υλικά ή αν μπορεί το ίδιο να ανακυκλωθεί ή ακόμη και αν έχει κατασκευασθεί από υλικά πολύ φιλικά (φυσικά κυρίως) στο περιβάλλον. 7) Η μορφή του. Αν βρίσκεται δηλαδή υπό μορφή πλακών (άκαμπτων ή μη), αν υπάρχει δυνατότητα ψεκασμού του ή βρίσκεται υπό μορφή κονιάματος. (Η συγκεκριμένη παράμετρος παίζει σημαντικό ρόλο αν επιζητούμε να θερμομονώσουμε επιφάνεια δώματος με πλήθος από εμπόδια ή σωλήνες ή ανώμαλη επιφάνεια, χωρίς θερμογέφυρες) 8) Το βάρος του συστήματος μόνωσης που απαιτείται (και όχι του θερμομονωτικού υλικού καθαυτό). Αυτό έχει να κάνει με τη στατική επάρκεια του κτηρίου, καθώς δεν πρέπει να λησμονούμε πως έχουμε να κάνουμε με παλαιά δώματα. 9) Η αντίσταση του θερμομονωτικού υλικού στο νερό και στην υγρασία. 10) Η σταθερότητα του υλικού στο χρόνο 11) Η δυνατότητα επικόλλησης στεγανοποιητικών υλικών ή μεμβρανών πάνω στη μάζα του 12) Η διασφαλισμένη ποιότητα από τα πιστοποιητικά που επιβεβαιώνουν τα τεχνικά χαρακτηριστικά που διαφημίζει το προϊόν. 13) Η ευκολία ή δυσκολία εφαρμογής του και οι αποθετικές βλάβες που ενδεχομένως μπορούν να δημιουργηθούν από την εφαρμογή ενός θερμομονωτικού υλικού 14) Η αντοχές του σε συμπίεση 15) Αν μπορεί να επιλεγεί για ανεστραμμένο τύπο μόνωσης (αν υπάρχει μόνο αυτός ως επιλογή) 16) Αν η επιφάνεια που θα παραδοθεί είναι βατή ή μη βατή. 17) Αν αντέχει σε υψηλές θερμοκρασίες, αν μεταδίδει τη φλόγα ή ακόμη και αν είναι πυράντοχο. 18) Αν στο παλαιό δώμα υπάρχουν κλίσεις για την απορροή των ομβρίων ή όχι. 19) Η αντοχή του σε διάφορα χημικά προϊόντα (πολύ εξειδικευμένη και σπάνια περίπτωση) 20) Η συμβατότητα του θερμομονωτικού υλικού με τις επιστρώσεις του. 21) Η πλαστικότητά του (αν μπορεί δηλαδή να παρακολουθήσει ή όχι κοίλες ή ανώμαλες επιφάνειες) Τύποι μόνωσης στα οριζόντια δώματα: Έχουμε δύο τύπους μόνωσης: τη συμβατική και την ανεστραμμένη μόνωση. Στη συμβατική μόνωση το θερμομονωτικό υλικό βρίσκεται κάτω από την στεγανωτική στρώση ενώ στην ανεστραμμένη βρίσκεται πάνω από αυτήν και συνεπώς δε βρίσκεται σε αδιάβροχο περιβάλλον. Προτιμάται η συμβατική μόνωση καθώς στην ανεστραμμένη η θερμική αντίσταση του συστήματος επηρεάζεται από την ύπαρξη του νερού. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου η ανεστραμμένη μέθοδος είναι η μόνη επιλογή που έχουμε για να θερμομονώσουμε ένα δώμα. (πχ με περιορισμό από το ύψος των στηθαίων). Σημαντική παράμετρος για την επιλογή του θερμομονωτικού υλικού που θα επιλεγεί είναι το κατά πόσον είναι αδιάβροχο. Βασικοί κανόνες: 1) Το στεγανοποιητικό υλικό πρέπει να τοποθετείται πάνω από το υλικό κλίσεων. Αυτό είναι βασικός κανόνας αλλά εμφανίζονται και περιπτώσεις που οι συνθήκες αποκλείουν την εφαρμογή του. 2) Το φράγμα υδρατμών πρέπει να επιλέγεται ανάλογα με την εφαρμογή και σύμφωνα με το αντίστοιχο ΠΕΤΕΠ που ορίζει πότε πρέπει να τοποθετείται και πότε όχι. 3) Ελέγχουμε τα στατικά φορτία που μπορεί να αντέξει το κτήριο λαμβάνοντας υπόψη και την παλαιότητά του. Η επιλογή της μόνωσης μπορεί να σημαίνει και αποξήλωση των παλαιών στρώσεων αν κρίνεται ότι το κτήριο δεν επιδέχεται επιπλέον φορτία. 4) Ένα δώμα πρέπει να είναι στεγανοποιημένο σε όλη την επιφάνειά του και να μην παρουσιάζει ασυνέχειες στη στεγανωτική του στρώση. Απαιτεί τη στεγανοποίηση ολόκληρης της επιφάνειά του έστω και αν χρειάζεται να θερμομονωθεί μόνο ένα τμήμα του. 5) Στοιχεία του δώματος που δεν μπορούν να θερμομονωθούν θα λειτουργούν ως θερμογέφυρες. 6) Κατασκευές που έχουν προστεθεί στο δώμα μπορεί να αποκλείουν τη δυνατότητα ορθής εφαρμογής της μόνωσης χωρίς επιδιορθωτικές κινήσεις (πχ ανέβασμα των ηλιακών θερμοσιφώνων) ή ακόμη και η ανυπαρξία στοιχείων (πχ στηθαίων) με επαρκές ύψος για τον εγκιβωτισμό της μόνωσης. Βατό, περιορισμένης βατότητας ή μη βατό δώμα: Αν η τελική επιφάνεια που επιζητούμε να έχουμε στο δώμα θέλουμε να είναι βατή τότε αυτομάτως αυξάνουμε σημαντικά το συνολικό βάρος της μόνωσης. Συνήθως το μεγαλύτερο βάρος της οφείλεται στη στρώση βατότητας (πλάκες, πλακίδια, βιομηχανικό δάπεδο ή μωσαϊκό κλπ) Αν θέλουμε να αποφύγουμε βάρος τότε επιλέγουμε λύση που δεν είναι βατή ή εξασφαλίζει περιορισμένη βατότητα. Κλίσεις για την απορροή των ομβρίων: Στα παλαιά κτήρια συστήνεται η χρήση ελαφρών κονιαμάτων για τη δημιουργία κλίσεων. Αν το κτήριο έχει ήδη διαμορφωμένες κλίσεις και δεν υπεισέρχεται ζήτημα στατικής επάρκειάς του, μπορούμε να χρησιμοποιηθεί η υπάρχουσα κατασκευή ως υποδομή για επι-θέσεις των υλικών της καινούριας μόνωσης. (Προσοχή: στην εφαρμογή αυτή πρέπει να εξασφαλίζεται ο αερισμός τη μόνωσης) Τα πλέον συνήθη στεγανωτικά υλικά: Ασφαλτικές μεμβράνες (ασφαλτόπανα), μεμβράνες άλλου τύπου (PVC, TPO, EPDM, κλπ), επαλειφόμενα στεγανωτικά υλικά, κατά προτίμηση οπλισμένα ( πολυουρεθανικά στεγανωτικά υλικά, ελαστικά στεγανωτικά τσιμεντοειδούς βάσεως υλικά) Πολύ ελαφρές λύσεις: Τέτοιες επιτυγχάνονται (επάνω σε ήδη υπάρχουσες κλίσεις) με τοποθέτηση θερμομονωτικών πλακών (με ή χωρίς επικαλύψεις) που είτε επικολλούνται στεγανωτικές μεμβράνες είτε στερεώνονται μηχανικά, είτε επαλείφονται στεγανωτικά ελαστικά επαλειφόμενα υλικά ή με τον ψεκασμό πολυουρεθάνης, επιπέδωσή της και στεγανοποίησή της, είτε με χρήση θερμομονωτικών κονιαμάτων και στεγανοποίηση επί αυτών. ΠΡΟΣΟΧΗ: η τελική επιφάνεια σ’ αυτές τις περιπτώσεις θεωρείται ως μη βατή ή έστω επιτρέπει μόνο το βάδισμα και αυτό κάτω από συγκεκριμένο φάσμα θερμοκρασίας για κάποιες εφαρμογές. Τι πρέπει να προσέχουμε στη μόνωση ενός παλαιού δώματος. 1) Το συνεργείο εφαρμογής να είναι αξιόπιστο και να έχει τουλάχιστον κάποια πιστοποιητικά που θα αποδεικνύουν την αξιοπιστία του. 2) Την επιλογή της στεγανωτικής στρώσης. Επειδή ο χρόνος ζωής μιας μόνωσης εξαρτάται από τη στεγανότητά της, δώστε βάρος στην επιλογή διπλών ή και περισσοτέρων στεγανωτικών μεμβρανών και μάλιστα υψηλών προδιαγραφών. 3) Τα ευπαθή σημεία. Ως ευπαθές θεωρείται κάθε σημείο από το οποίο μπορεί να εισχωρήσουν νερά παρακάμπτοντας τη στεγανωτική στρώση (υδρογέφυρες). Πρέπει να εντοπισθούν ένα προς ένα και να γίνει μελέτη της στεγανοποίησής τους. 4) Το συνολικό βάρος της μόνωσης , ώστε να μη καταπονηθεί στατικά το κτήριο που θέλουμε να μονώσουμε. Ένα παλαιό κτήριο κτίσθηκε κάτω από απαιτήσεις ενός υποδεέστερου αντισεισμικού κανονισμού. Αυτό σημαίνει ότι ήδη υπολείπεται των αντοχών ενός πιο σύγχρονου κτηρίου. Από την άλλη ήδη έχει καταπονηθεί από σεισμούς και άρα έχει καταστεί πιο ευπαθές. Τέλος ο ίδιος ο χρόνος, η καταπόνηση των δομικών στατικών στοιχείων από υγρασίες, η βιομηχανική μόλυνση ή άλλες αιτίες μειώνουν τις στατικές τους αντοχές. 5) Αν έχουμε δεξαμενή πετρελαίου στο δώμα και δεν υπάρχει δυνατότητα μεταφοράς της στο υπόγειο ή το ισόγειο του κτηρίου, υπάρχει κίνδυνος από χυμένα πετρέλαια να καταστραφεί τοπικά η θερμομονωτική στρώση ( κυρίως αν είναι από πολυστερίνη) και ακόμη χειρότερα η στεγανωτική στρώση. Τα υλικά αυτά συνήθως είναι διαλυτά από το πετρέλαιο. Η ύπαρξη προστατευτικής στρώσης από πλάκες ή πλακίδια ή ακόμη και από μπετόν δεν εξασφαλίζει 100% από τη μη διείσδυση του πετρελαίου και την κατά συνέπεια καταστροφή της μόνωσης. 6) Την αποφυγή θερμογεφυρών. Θερμογέφυρα θεωρείται κάθε σημείο του κελύφους του κτηρίου που δεν είναι θερμομονωμένο ή καλύτερα επαρκώς θερμομονωμένο ώστε να μην έχουμε ενεργειακές απώλειες. Είναι ένα ευπαθές σημείο της θερμομόνωσης. 18 Ιανουαρίου 2011 Γιώργος Μαυρουλέας, Πτυχιούχος τεχνικός μονώσεων κατά DIN, Πολιτικός Επιστήμονας, Μέλος της μ.κ.ο. Σόλων gmavrouleas@solon.org.gr
 Πηγή άρθρου:http://www.solon.org.gr/index.php/2008-07-16-12-47-53/2008-07-16-12-51-20/84-2008-07-15-14-56-29/2303-thermomonwsi-palaiou-orizontiou-dwmatos.html

Μόνωση με αυτοκόλλητα ασφαλτόπανα.

Τα αυτοκόλλητα ασφαλτόπανα συνδυάζουν την αξιοπιστία των στεγανωτικών μεμβρανών – σε σχέση με επαλειφόμενα υλικά – με την ευκολία στην εφαρμογή: μπορεί κανείς να τα τοποθετήσει μόνος του, είναι δηλαδή υλικά που απευθύνονται στην αγορά do-it-yourself.


ΕΙΔΗ ΑΥΤΟΚΟΛΛΗΤΩΝ ΑΣΦΑΛΤΟΠΑΝΩΝ

Ασφαλτόπανα χωρίς επικάλυψη (μαύρα)
(Ενδεικτικός τύπος Colphene black)

Φέρουν επιφανειακά αντιριζική μεμβράνη και προορίζονται για εργασίες που έχουν σχέση με τη γη. Πρέπει να καλύπτονται, να μην μένουν δηλαδή εκτεθειμένα στον ήλιο. Πάχη: 1-3mm.

ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

Στεγανοποίηση τοιχείων υπογείων
Στεγανοποίηση σε ζαρντινιέρες
Στεγανοποίηση δωματόκηπων
Προστασία μεταλλικών κατασκευών, σωλήνων κλπ. που μένουν μόνιμα κάτω από τη γη
Στεγανοποίηση στεγών κάτω από ασφαλτικά κεραμίδια

Ασφαλτόπανα με επικάλυψη ψηφίδα
(Ενδεικτικός τύπος Colphene 2090)

Έχουν σαν τελική επικάλυψη ψηφίδα σε διάφορα χρώματα για αισθητικούς λόγους. Πάχη 3-4 mm.

ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

Στεγανοποίηση μικρών δωμάτων
Στεγανοποίηση κεκλιμένων στεγών

Ασφαλτόπανα με επικάλυψη φιλμ αλουμινίου (Διάφορα πλάτη)
(Ενδεικτικός τύπος Soprasolin)

Χρησιμοποιούνται για στεγανοποίηση:
Δωμάτων
Αυλάκων απορροής
Ρωγμών
Συναρμογών
Απολήξεων σε στέγες ή δώματα

Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ

Το μεγάλο πλεονέκτημα των αυτοκόλλητων ασφαλτοπάνων είναι η εύκολη εφαρμογή τους.

Καθαρίζουμε το υπόστρωμα.
Περνάμε ένα χέρι το αστάρι (Ενδεικτικός τύπος Elastocol 600.)
Όταν στεγνώσει το αστάρι, ξετυλίγουμε το ρολό, το τοποθετούμε στην επιθυμητή θέση και το κόβουμε στις επιθυμητές διαστάσεις.
Τυλίγουμε ξανά το ρολό και αφαιρούμε με προσοχή περίπου 10 εκ. από το αυτοκόλλητο φιλμ.
Πιέζουμε με προσοχή αυτό το εκτεθειμένο μέρος στο υπόστρωμα. Έτσι έχουμε μια βάση για ν’ αρχίσουμε την εφαρμογή.
Κολλάμε το υπόλοιπο ρολό ξετυλίγοντάς το σιγά – σιγά. Προσέχουμε ώστε ν’ αποφύγουμε τον έγκλειστο αέρα.
Επικουρικά μπορούμε να πιέσουμε το ασφαλτόπανο με ειδικό ρολό.

Τα αυτοκόλλητα ασφαλτόπανα είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα τεχνολογία. Δίνουν αξιόπιστες λύσεις ιδιαίτερα σε περιπτώσεις που είναι δύσκολο να βρεθεί εξειδικευμένος εφαρμογέας.

Πηγή άρθρου :http://www.domika.gr/newSolutions/asfaltop6.asp