Κυριακή, 5 Απριλίου 2015

Δεν υπάρχουν καλά & κακά υλικά κουφωμάτων

Δεν υπάρχουν καλά & κακά υλικά κουφωμάτων
Γνωρίζοντας την αγορά των παραθύρων, είναι εύκολο να αντιληφθούμε πόσο χαώδες φαίνεται το φάσμα των επιλογών, που έχει ένας υποψήφιος αγοραστής κουφωμάτων, ο οποίος κτίζει για πρώτη φορά.
Η πληθώρα των σειρών αλουμινίου, οι συντελεστές των τζαμιών, οι τύποι ανοίγματος, τα κουφώματα από PVC, τα ξύλινα κουφώματα, οι βαφές και οι αποχρώσεις όλων αυτών, ο τρόπος εφαρμογής στο κτίσμα, γίνονται παράγοντες προς διερεύνηση, ικανοί να μπερδέψουν ακόμη και αγοραστές με κάποια τεχνική εμπειρία. Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και η τακτική των επαγγελματιών του χώρου, να κατηγορούν τα υλικά κατασκευής, που είτε δεν διαθέτουν, είτε σε πολλές περιπτώσεις, δεν γνωρίζουν ούτε τις βασικές προδιαγραφές τους.
Στην πραγματικότητα αυτά που πρέπει οπωσδήποτε να αποφύγουμε, είναι πολύ λιγότερα, σε σύγκριση με αυτά που έχουμε διαθέσιμα επιλέγοντας κουφώματα. Τρείς απλοί κανόνες, αποτελούν 
το θεμέλιο πριν ιεραρχήσουμε τις παραμέτρους επιλογής.

Αποτέλεσμα εικόνας για ξύλινα κουφώματα

-Κανόνας πρώτος: “Οι σωστές λύσεις συνήθως είναι  πάνω από μία”.
Για παράδειγμα, κάποιος που λατρεύει το ξύλινο κούφωμα, δεν θα απολαύσει  λιγότερο τη διαμονή του σε ένα καλομελετημένο ξενοδοχείο με κουφώματα αλουμινίου, τα οποία καλύπτουν επαρκώς τις ενεργειακές και αρχιτεκτονικές ανάγκες του συγκεκριμένου κτιρίου.
-Κανόνας δεύτερος: “Όλες οι λύσεις πρέπει να απαντούν στις απαιτήσεις του αγοραστή”.
Στο προηγούμενο παράδειγμα η λύση του αλουμινίου ήταν πιθανότατα σωστή. Ομως ταυτόχρονα η λύση αυτή θα δέσμευε χωρίς λόγο και για πολύ χρόνο, τον πελάτη που προτιμά το ξύλο σαν υλικό.
-Κανόνας Τρίτος: “Ξεκινήστε από την απόχρωση”.
Όσο και αν ακούγεται παράξενο, το να αποσαφηνίσουμε σε ποια απόχρωση θα θέλαμε τα παράθυρα του κτιρίου μας, είναι μια καλή αρχή για να επιλέξουμε το υλικό κατασκευής τους. Αυτό, γιατί κάθε υλικό, έχει το δυνατό του σημείο σε σχέση με τη μέθοδο βαφής του και την αντοχή της τελικής επιφάνειας.  Έτσι μία πολύ μοντέρνα αρχιτεκτονική εφαρμογή δεν θα μπορούσε να υποστηριχθεί από τις δυνατότητες των ξύλινων κουφωμάτων λόγω βαφής. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τα ξύλινα παράθυρα δεν έχουν πολύ αξιόπιστη τελική επιφάνεια. Αντίστροφα τώρα, η επιλογή ενός καλού κουφώματος αλουμινίου, βαμμένο σε απόχρωση ξύλου, αφήνει πολλά περιθώρια αμφισβήτησης, σε σχέση με την αντοχή του, συγκρινόμενο με ένα ξύλινο κούφωμα.
Το παραπάνω κριτήριο είναι τόσο σημαντικό, που μπορεί να μας οδηγήσει ακόμη και σε συνδυασμό υλικών (υαλοστασίου και εξωφύλλου). Αποφασίζοντας λοιπόν υλικό κατασκευής κουφωμάτων με κριτήριο την επιθυμητή απόχρωση και την αντοχή της βαφής του, περνάμε  πιο εύκολα στην επόμενη ομάδα κριτηρίων, τα οποία σχετίζονται με τον τρόπο ανοίγματος και τους μηχανισμούς, το είδος της υάλωσης, τις πιστοποιήσεις της μονάδας παραγωγής και φυσικά το κόστος.

Συμπερασματικά, η ποιότητά του τελικού προϊόντος εξαρτάται από τον συνδυασμό των παραπάνω παραγόντων και όχι αποκλειστικά από το υλικό κατασκευής του. Δεν υπάρχουν λοιπόν καλά και κακά υλικά κατασκευής, αλλά υπάρχουν καλά και κακά κουφώματα.

Τετάρτη, 1 Απριλίου 2015

Διάδρομος κήπου με κυβόλιθους

Σήμερα  στο Φτιάχτο  Μόνος σου ,  καθώς η άνοιξη μπήκε για τα καλά αλλά και το καλοκαίρι έρχεται ,  θα δούμε έναν απλό και  εύκολο τρόπο για να φτιάξουμε έναν  καλαίσθητο διάδρομο για τον κήπο μας  ο οποίος δεν απαιτεί κοψίματα και έτσι είναι εύκολος στην κατασκευή του .  

Εδώ σας παρουσιάζουμε τον τρόπο :

1: Μετράμε την επιθυμητή περιοχή . Τα ορθογώνια σχέδια είναι ευκολότερα  από τα κοίλα . Για να βεβαιωθούμε ότι έχουμε ένα τέλειο ορθογώνιο μετρήστε τις δύο διαγώνιους οι οποίες θα πρέπει να είναι ίσων διαστάσεων.
2: Σκάψτε την περιοχή που θέλετε σε βάθος 20 περίπου εκατοστών και φροντίστε ώστε η κατασκευή σας να έχει μια ελαφριά κατηφορική κατεύθυνση ώστε να αποφύγουμε ανεπιθύμητες υγρασίες αν είναι κοντά σε τοίχο και το νερό να απομακρύνεται κοντά από το σπίτι αλλά και από τον διάδρομο μας.  
3: Πριν ξεκινήσετε την κατασκευή σας κάντε μια δοκιμή για να δείτε αν οι μετρήσεις είναι σωστές και όλα κυλούν ομαλά για να αποφύγουμε δυσάρεστες συνέπειες αργότερα. Κανονίστε ώστε να έχετε σκάψει και λίγο περισσότερο γύρω από την περίμετρο ώστε να έχετε λίγο ελεύθερο χώρο για να δουλέψετε με μεγαλύτερη ευχέρεια αλλά και να διορθώσετε τυχόν λάθη .
4: Οι ελάχιστοι έξτρα πόντοι που αφήσαμε στην αρχή του σκαψίματος στην περίμετρο είναι για την εισαγωγή των κυβόλιθων. Τοποθετήστε τους κυβόλιθους στην άκρη της περιμέτρου που σκάψαμε και χτυπήστε ελαφρά  με μια ματσόλα ή με το ξύλινο μέρος μιας μικρής βαριάς  για να πάρουν τη θέση τους ώστε να δημιουργήσουμε το περίγραμμα  της κατασκευής μας.  
5: Απομακρύνουμε τους κυβόλιθους που είχαμε βάλει δοκιμαστικά για να δούμε αν είχαμε σκάψει σωστά και όλα πήγαιναν καλά και κρατάμε αυτούς που τοποθετήσαμε ως περίγραμμα. Γεμίζουμε την περιοχή σκαψίματος με χαλίκι το οποίο θα καταλαμβάνει περίπου το μισός βάθος της σκαμμένης περιοχής.
6: Πατικώστε το χαλίκι πατώντας το ή με κάποιο δικό σας τρόπο. Απλώστε πάνω από το χαλίκι το ύφασμα κηπουρικής για να κρατήσουμε τα αγριόχορτα που πιθανόν θα ξεπεταγόντουσαν στο μέλλον κάτω από τον διάδρομό μας. Τώρα επιστρώνουμε την άμμο επάνω από το ύφασμα . Τώρα χρησιμοποιήστε μια μακριά σανίδα για να ομαλοποιήσετε την επιφάνεια σας σέρνοντας την κατά μήκος και πλάτος της επιφάνειας. Όπως ακριβώς κάνουν  για να στρώσουν  το τσιμέντο στο δάπεδο. Κάντε μια δοκιμή για να δούμε αν έχουμε το επιθυμητό βάθος ώστε οι κυβόλιθοι να εφαρμόζουν σωστά και να έρχονται πρόσωπο με το έδαφος. Φροντίστε να κάνετε κάποιες δοκιμές μεταξύ των διαφορετικών στρωμάτων ώστε όταν έρθει η στιγμή να τοποθετήσουμε τους κυβόλιθους να έχουμε το επιθυμητό βάθος για την επίστρωση τους. Έχετε κατά νου ότι τα  2/4 τα καταλαμβάνει το χαλίκι το ¼ η άμμος και το ύφασμα και το άλλο ¼ του βάθους το καταλαμβάνουν οι κυβόλιθοι .
7:Τώρα είναι η ώρα να απλώσουμε τους κυβόλιθους. Ξεκινάμε από μια γωνία πιέζοντας του κυβόλιθους προς τα κάτω μέσα στην άμμο. Βάλτε τους όσο πιο κοντά γίνεται . Χτυπήστε τα κυβόλιθους με μια ματσόλα ελαφριά για να τοποθετηθούν καλά μέσα στην άμμο.
8: Έχετε κατά νου ένα να δέσετε ένα  νήμα από μια άκρη και να το χρησιμοποιείται σε κάθε γραμμή κυβόλιθων που στρώνεται για να δείτε να έχετε μια επίπεδη επιφάνεια.  
9:  Τελειώνοντας το άπλωμα των κυβόλιθων στρώστε ένα στρώμα άμμου πάνω από τις πλάκες σας ώστε να καλύψουν τους αρμούς που έχουν μείνει σκουπίζοντας με μια σκούπα την άμμο και επαναλαμβάνοντας όσο χρειαστεί έως ότου οι αρμοί να καλυφθούν σωστά. Τώρα με ένα λάστιχο ποτίσματος ψεκάστε ελαφρά τους κυβόλιθους ώστε να κατακάτσει η άμμος και να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αν δούμε μικρές ατέλειες στους αρμούς επαναλαμβάνουμε με άμμο και λίγο κατάβρεγμα. Τώρα είμαστε έτοιμοι .
Τι θα χρειαστείτε :
Κασμά .
Φτυάρι και ματσόλα .
Αλφάδι.
Νήμα αλφαδιάσματος.
Σανίδα στρωσίματος της άμμου αλλά και να γονατίζετε επάνω όταν στρώνεται τα τούβλα και όχι να γονατίζετε επάνω στους κυβόλιθους.
Άμμο .
Χαλίκι.
Κυβόλιθους .
Ύφασμα επίστρωσης κηπουρικής.


Σκούπα και φυσικά λάστιχο ποτίσματος ή έναν κουβά για να μεταφέρεται νερό για το κατάβρεγμα στην περίπτωση που δεν έχετε λάστιχο και βρύση κοντά.

Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2015

Κατασκευή ξύλινου φράχτη για στήριξη των φυτών μας .

Σήμερα σε αυτήν την ανάρτηση του Φτιάχτο Μόνος σου θα δούμε πως μπορούμε να τοποθετήσουμε εύκολα, γρήγορα και μόνοι μας ένα διακοσμητικό φράχτη για τα φυτά μας.
Πρώτα από όλα θα πρέπει να δούμε που θα τοποθετήσουμε το φράχτη με το διακοσμητικό πλέγμα που συνήθως είναι πλαστικό ή ξύλινο. Με ένα νήμα προσπαθούμε να ευθυγραμμίσουμε το σημείο που θα τοποθετηθούν οι κολώνες για την στήριξη του φράχτη. Υπάρχουν αρκετοί τρόποι για να τοποθετήσουμε τους πασσάλους. Ο ένας είναι να τοποθετήσουμε πασσάλους μέσα στο χώμα. Έπειτα είναι οι καρφωτές βάσεις για χώμα και μετά βάσεις που τοποθετούνται επάνω στο μπετόν και βιδώνονται σε αυτό.


Για να τοποθετήσουμε πασσάλους μέσα στο χώμα θα πρέπει πρώτα να σκάψουμε μικρές τρύπες και μόλις τοποθετήσουμε τους πασσάλους μας να το γεμίσουμε με τσιμέντο για να σταθεροποιηθούν. Φυσικά θα φροντίσουμε οι κολώνες να είναι στο ίδιο ύψος και ευθυγραμμισμένες μεταξύ τους. Ο δεύτερος τρόπος είναι να χώσουμε στο χώμα έτοιμες σιδερένιες βάσεις που θα βρείτε στα ανάλογα καταστήματα που πουλάνε είδη κηπουρικής αλλά και στα μεγάλα πολυκαταστήματα που δεν θέλω να αναφέρω εδώ. Ο τρίτος τρόπος είναι αφού έχουμε σκάψει και ρίξει ένα σενάζι ( λεπτό δοκάρι από μπετόν ) στο χώμα να βιδώσουμε βάσεις υποδοχής πασσάλων επάνω στη βάση μας.
Τώρα και αφού έχουμε βιδώσει τις βάσεις αλλά και τους πασσάλους που έχουμε επιλέξει συνεχίζουμε με τη τοποθέτηση του πτυσσόμενου ξύλινου ή πλαστικού φράχτη. Αυτό εξαρτάται από τα οικονομικά δεδομένα του καθενός και πόσα χρήματα έχει για να ξοδέψει. Υπάρχουν δύο τρόποι ο ένας είναι ο πτυσσόμενος φράχτης και ο άλλος ο ίσιος φράχτης.
Στην περίπτωση του πτυσσόμενου φράχτη βιδώνουμε τα λαμάκια κατά μήκος της κολόνας. Έπειτα βιδώνουμε τα οριζόντια και ίσια ξύλα που έχουμε αγοράσει για να λειτουργήσουν ως στήριγμα για το ανοιγόμενο πλαίσιο που θα τοποθετήσουμε. Αφού έχουμε βιδώσει τα ίσια ξύλα ανοίγουμε το πτυσσόμενο πλαίσιο και το σταθεροποιούμε βιδώνοντας επάνω στα ίσια ξύλα που βιδώσαμε προηγμένως για να χρησιμοποιηθούν σαν στήριγμα αλλά και πλάτη του φράχτη.
Υπάρχει και η περίπτωση του ίσιου φράχτη. Βιδώνουμε τις ίσιες σανίδες κατά μήκος και οριζόντια επάνω στα λαμάκια που έχουμε τοποθετήσει επάνω στις όρθιες κολώνες. Έπειτα με τη βοήθεια ενός ηλεκτρικού τρυπανιού ή και ενός κατσαβιδιού σταθεροποιούμε τις κάθετες σανίδες που θα αποτελέσουν τον φράχτη μας. Όπως καταλαβαίνουμε το βασικότερο είναι η τοποθέτηση των κολονών στήριξης , η τοποθέτηση των σανίδων ή του πτυσσόμενου πλαισίου είναι πιο εύκολη.  

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

Φτιάχτο μόνος σου :Απομακρύνοντας τα παλιά βερνίκια:
Βήμα 1: Άρχισε προετοιμάζοντας την περιοχή εργασίας σου. Επειδή τα χημικά σκευάσματα διαφέρουν, σιγουρευτείτε για το τι ζητάει το καθένα διαβάζοντας τις οδηγίες πριν ξεκινήσετε. Απλώστε εφημερίδες και σιγουρευτείτε ότι δουλεύετε μακριά από εστίες φωτιάς γιατί τα σκευάσματα αυτό είναι πολύ εύφλεκτα.
Βήμα 2: Φορέστε γάντια και αναπνευστήρα για να προστατευτείτε από τα ισχυρά χημικά.
Βήμα 3: Μεταφέρετε λίγο ριμούβερ σε μικρότερα δοχεία. Σιγουρευτείτε ότι το δοχείο δεν θα καταστραφεί από το ριμούβερ.
Βήμα 4: Εφαρμόστε ένα ελαφρύ στρώμα από ριμούβερ και προσπάθησε να μην περνάς υπερβολικά υλικά στην επιφάνεια. Μια καλή συμβουλή είναι να ρίξετε και μερικά πριονίδια επάνω στο ριμούβερ γιατί δημιουργούν μια αγριάδα και κάνουν το όλο υλικό να απομακρύνεται ευκολότερα.
Βήμα 5: Καλύψτε την επιφάνεια με μια σακούλα σκουπιδιών ή ένα πλαστικό φύλο και περιμένετε να δράσει το ριμούβερ.

Βήμα 6: Ξεφλουδίστε την σακούλα και χρησιμοποιήστε την πανί σκουπίσματος. Χρησιμοποιήστε ξύστρες και αποξεστικά μέσα για να απομακρύνεται τη λάσπη που έχει δημιουργήσει το ριμούβερ το πριονίδι και η σακούλα. Επίσης λίγο σύρμα για τις κατσαρόλες κάνει καλή δουλειά.
Βήμα 7: Εφαρμόστε ένα λεπτό στρώμα ριμούβερ στην ήδη ξυσμένη επιφάνεια και απομακρύνετε με μια βούρτσα και πανιά.
Βήμα 8: Καθαρίστε το ξύλο με διαλυτικό ή οινόπνευμα ανάλογα με τις προτάσεις του κατασκευαστή . Τώρα η επιφάνεια είναι έτοιμη για γυαλοχαρτάρισμα.

Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

Συντήρηση και επισκευές ξύλινων επιφανειών

Σωστή συντήρηση και επισκευές


Συντήρηση και επισκευές ξύλινων επιφανειώνΗ επιδιόρθωση, η προστασία και η βελτίωση της εμφάνισης των ξύλινων επιφανειών ήταν συνήθως εργασίες για ειδικούς. Με τα σημερινά μέσα όμως, δεν είναι δύσκολο για τον καθένα να πετύχει καλά αποτελέσματα. Τρόποι και τεχνικές περιγράφονται παρακάτω.

Επιφανειακές μικροεπισκευέςΤα σημάδια του χρόνου κάποτε γίνονται φανερά στα παλιά έπιπλα. Τοπικά ξεθωριάσματα, ξεκολλήματα του καπλαμά, τρύπες από σαράκι.
Για όλα υπάρχουν τρόποι αποκατάστασης.

1.    Τρύπες και σχισίματα γεμίζονται με ξυλόστοκο στο χρώμα του ξύλου. Πιέζετε με τη σπάτουλα και όταν στεγνώσει λειαίνετε την επιφάνεια.
2.    Ο στόκος γομαλάκας ρευστοποιείται με κολλητήρι. Γεμίζετε λίγο-λίγο το φθαρμένο σημείο και τρίβετε με ψιλό γυαλόχαρτο.
3.    Τα χρωματιστά βερνίκια ρετουσαρίσματος χρησιμοποιούνται κυρίως σε επιφάνειες μελαμίνης που παρουσιάζουν φθορές στην επίστρωση.
4.    Το σαράκι καταπολεμείται με ενέσεις. Ένα δραστικό υγρό διοχετεύεται με σύριγγα μιας χρήσης μέσα στις τρύπες, οι οποίες μετά στοκάρονται.
5.    Για τη θαμπάδα και τους γκρίζους λεκέδες λόγω της υγρασίας, υπάρχει ειδικό καθαριστικό σε σπρέι. Όταν στεγνώσει, ψεκάζετε με γυαλιστικό.
6.    Μολύβια ρετουσαρίσματος υπάρχουν σε όλες τις αποχρώσεις ξύλου. Το διορθωμένο σημείο ψεκάζεται μετά με βερνίκι.

Αποκατάσταση φθαρμένων καπλαμάδων
1.    Στα ξεκολλημένα σημεία, ανασηκώνετε λίγο τον καπλαμά με ένα σκαρπέλο, βάζετε από κάτω την κόλλα και πατάτε με το ηλεκτρικό σίδερο.

2.    Οι ταινίες επικάλυψης ακμών από καπλαμά μπορούν να προσαρμοστούν χρωματικά απόλυτα. Πρώτα τις βάφετε και μετά περνάτε γυαλιστικό.

3.    Ο στόκος με βάση το κερί έχει μια ιδιαίτερα στέρεη σύσταση και είναι ιδανικός για να σφραγίζετε μικρές εγκοπές και τρύπες του ξύλου.

4.    Ο αυτοκόλλητος καπλαμάς είναι επιστρωμένος (πίσω πλευρά) με κόλλα τήξεως. Όταν σιδερωθεί με ηλεκτρικό σίδερο κολλάει στο υπόστρωμα.

5.    Τις σπασμένες γωνίες τις κόβετε σε ένα κανονικό σχήμα και κολλάτε ένα πρόσθετο κομμάτι καπλαμά, ακολουθώντας τα νερά του ξύλου.

6.    Μεγάλα κομμάτια καπλαμά μπορούν να ενωθούν με αυτοκόλλητη ταινία. Μέχρι να ταιριάξετε το φύλλο κατά το κόλλημα, βάζετε ενδιάμεσα πηχάκια.

Περιποίηση επιφανειών

Τα γυαλιστικά είναι το πιο συνηθισμένο μέσο περιποίησης επίπλων. Μερικά έχουν σαν βάση το κερί και άλλα έχουν σαν βάση τη σιλικόνη. Όλα περνιούνται με ένα καθαρό πανί και μετά από λίγη ώρα ακολουθεί ένα συμπληρωματικό γυάλισμα.

Αφαίρεση παλιών χρωμάτων με χημικά

Για να αποκαλυφθεί το όμορφο ξύλο της σκαλιστής καρέκλας πρέπει να απομακρυνθούν τα στρώματα μπογιάς που έχουν κατά καιρούς περαστεί. Επειδή η καρέκλα έχει αρκετά «περίπλοκη» μορφή, με την ξύστρα ή το τριβείο δε θα έχετε αποτέλεσμα. Θα χρειαστεί η βοήθεια διαβρωτικού. Το χημικό υγρό προσβάλλει και διαλύει το παλιό βερνικόχρωμα, ακόμα και στις βαθύτερες εσοχές και γωνίες. Συνεχίζετε το καθάρισμα με μια μπρούντζινη συρματόβουρτσα ή και διαβρωτικό σε σπρέι. Προσοχή όμως. Όλα αυτά τα χημικά είναι ιδιαίτερα «επιθετικά». Ο καλός αερισμός του χώρου είναι απαραίτητος, καθώς και τα προστατευτικά γάντια και γυαλιά. Καλό είναι να φορέσετε και μάσκα προστασίας της αναπνοής με ειδικό φίλτρο. Όταν ο καθαρισμός ολοκληρωθεί και μετά από ένα τρίψιμο με ψιλό γυαλόχαρτο, μπορείτε να ασταρώσετε και να βερνικώσετε την καρέκλα ή να την λουστράρετε με λάδι και κερί.

Επαλείφετε το διαβρωτικό στη χρωματισμένη επιφάνεια και το αφήνετε να δράσει για 15 λεπτά περίπου. Ίσως χρειαστεί και δεύτερο πέρασμα.

Όταν περάσει ο χρόνος επίδρασης του διαβρωτικού, αφαιρείτε το παλιό χρώμα που έχει μαλακώσει και ξεκολάει με ορειχάλκινη βούρτσα.

Κάθε ίχνος παλιάς μπογιάς πρέπει να φύγει. Ακόμα και τυχόν κατάλοιπα ασταρώματος πρέπει να εξαφανιστούν, είτε με το ανάλογο διαλυτικό μέσο, είτε με ελαφρύ ξύσιμο και τρίψιμο. Αφήστε μετά το απελευθερωμένο ξύλο να «ξεκουραστεί» μερικές ώρες, να αναπνεύσει και να προσαρμοστεί στις συνθήκες του περιβάλλοντος.

Αν έχει αποκαλυφθεί κάποιο όμορφο ξύλο, δε χρειάζεται να ασταρώσετε και να βερνικώσετε την καρέκλα. Απλά την πλένετε καλά.

Μετά το στέγνωμα και μία τελική, επιμελημένη λείανση, εφαρμόζετε την παραδοσιακή τεχνική της περιποίησης του ξύλου με λάδι και κερί.

Aφαίρεση παλιών χρωμάτων με μηχανικά μέσα

Χωρίς χημικά

Οι μεγάλες, λείες επιφάνειες (π.χ. ξύλινες πόρτες) μπορούν να απαλλαγούν από τα παλιά χρώματα με μηχανικά μέσα. Μαλακώνετε τις στρώσεις της μπογιάς με θερμό αέρα και τις ξεκολλάτε με τη σπάτουλα. Σε πολλές περιπτώσεις μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και ξύστρες ή ταινιολειαντήρα, το γνωστό «τανκ». Αν δεν έχετε όμως κάποια σχετική εμπειρία, καλό είναι να εξασκηθείτε λίγο προηγουμένως σε μια πλατιά σανίδα.

Ρυθμίζετε το θερμοπίστολο στους 500 οC και αφαιρείτε τις στρώσεις της παλιάς μπογιάς που έχουν μαλακώσει με μια γερή σπάτουλα.

Σε μεγάλες λείες επιφάνειες χρησιμοποιείται ταινιολειαντήρας. Για τη χοντρική αφαίρεση με 100άρι γυαλόχαρτο και για τη λείανση με 200άρι.

Οι εσοχές και τα λούκια καθαρίζονται με ξύστρες. Προσοχή: αν ακουμπήσετε λοξά το εργαλείο, θα χαρακώσετε την επιφάνεια.

Τα λειαντικά μέσα και η κόκκωση

Η κόκκωση αποτελεί σημαντικό παράγοντα της διαδικασίας του τριψίματος. Είναι αυτή που διαφοροποιεί τη δράση των λειαντικών φύλλων, γι’ αυτό το λόγο και αναγράφεται πάντα στο πίσω μέρος του γυαλόχαρτου. Όσο πιο μικρός είναι ο αριθμός του λειαντικού φύλλου, τόσο πιο χοντρή είναι η κόκκωση. Σπάνια θα χρειαστείτε κόκκωση πιο χοντρή από 80, ή πιο λεπτή από 240. Πρέπει επίσης να γνωρίζετε ότι κατά το τρίψιμο με το τριβείο η δράση είναι σαφώς μεγαλύτερη απ’ ό,τι με το χέρι.
Η επεξεργασία των επιφανειών γίνεται κατά κανόνα αρχίζοντας με χοντρή κόκκωση και καταλήγοντας σε λεπτή. Τρία νούμερα είναι συνήθως αρκετά. Πιο συγκεκριμένα: το 100άρι γυαλόχαρτο είναι ιδανικό για το πρώτο τρίψιμο, το 180άρι για το ενδιάμεσο, ενώ το 240άρι κρίνεται ιδιαίτερα κατάλληλο για το τελικό στάδιο τριψίματος.

Οι λειαντικοί σπόγγοι διατίθενται σε πολλά μεγέθη κόκκωσης, όπως και τα σμυριδόπανα*. Ο αφρώδης πυρήνας τους κάνει πολύ εύκαμπτους.

Το λειαντικό φλις (ίνες νάιλον με ενσωματωμένους κόκκους υλικού λείανσης) έχει καθιερωθεί κυρίως για τις δύσκολα προσβάσιμες γωνίες.

Οι λειαντικοί σπόγγοι έχουν ένα μαλακό πυρήνα και διαφορετικό μέγεθος κόκκωσης στις δύο πλευρές. Ιδανικοί για τρίψιμο προφίλ.

Τα γυαλόχαρτα υγρής λείανσης έχουν εξαιρετικά λεπτή κόκκωση, η οποία αρχίζει από το Νο 400 ως το Νο 2.000.

Υγρό τρίψιμο χρησιμοποιείται σε μεταλλικές επιφάνειες, καθώς και για την προετοιμασία για βερνίκωμα ξύλινων σκαφών πολυτελείας.

Η κρέμα τριψίματος ανανεώνει τις θαμπές βαμμένες επιφάνειες. Επαλείφεται και τρίβεται με βαμβακερό ύφασμα, με κυκλικές κινήσεις.

Η γυαλάδα ενός επίπλου μπορεί να μετριαστεί αν η επιφάνεια τριφτεί ελαφρά με ψιλό ατσαλόμαλλο, βαθμολογημένο από 0 έως 000.

Πριν τριφτεί για να βερνικωθεί μια ξύλινη επιφάνεια, πρέπει να υγρανθεί λίγο. Έτσι ανασηκώνονται οι ίνες και το τρίψιμο γίνεται καλύτερα.

Οι ακατέργαστες επιφάνειες, όπως έχει αναφερθεί και παραπάνω, πρέπει να βρέχονται λίγο πριν από το τρίψιμο για το βερνίκωμα. Στη φωτογραφία, η διαφορά ανάμεσα στην υγρή και τη στεγνή επιφάνεια.

Σημάδια στα έπιπλαΣτις επιφάνειες των επίπλων συχνά δημιουργούνται βαθουλώματα από κάποιο χτύπημα ή κάποιο βαρύ αντικείμενο. Για να αποκαταστήσετε τη ζημιά, τρίψτε λίγο το σημείο με ψιλό γυαλόχαρτο ώστε να φύγει το βερνίκι και στάξτε λίγο νερό στο ξύλο. Αφού το απορροφήσει, επαναλάβετε μια-δυο φορές. Με το σίδερο στη μεσαία σκάλα και ένα πανί, σιδερώστε το (φουσκωμένο πλέον) βαθούλωμα και μετά βερνικώστε συμπληρωματικά.

Τα υλικά και οι τεχνικές για τη βαφή του ξύλουΞυλοβαφές υπάρχουν έτοιμες, σε υγρή μορφή με υδατική βάση, ή σε σκόνες οι οποίες διαλύονται με ζεστό νερό. Ένα μεγάλο πλεονέκτημά τους είναι ότι έχει κανείς τη δυνατότητα να δώσει χρωματικές αποχρώσεις στο ξύλο, χω-ρίς ωστόσο να καλύψει την όμορφη επιφανειακή δομή του, τα λεγόμενα νερά. Γι’ αυ-τόν ακριβώς το λόγο και πρέπει η επιφάνεια να μην παρουσιάζει οποιεσδήποτε ατέλειες (π.χ. ρόζους). Για διακοσμητικούς λόγους κυρίως, χρησιμοποιούνται πολλές φορές χρώματα άσχετα με το ξύλο -π.χ. μπλε, κόκκινο, πράσινο κλπ.- ενώ άλλες φορές διατηρείται περισσότερο η φυσική του εμφάνιση και αλλάζει η απόχρωση, για παράδειγμα η οξιά παίρνει απόχρωση καρυδιάς ή μαονιού. Μέτα τη διαδικασία του βαψίματος, ακολουθεί συνήθως προστατευτικό βερνίκωμα ή επεξεργασία της επιφάνειας με λάδι και κερί.

Υπάρχουν ξυλοβαφές που χρωματίζουν κανονικά το ξύλο και άλλες που απλά τονίζουν την υφή του ή που αλλάζουν τη φυσική του απόχρωση. Η ποικιλία των χρωμάτων είναι μεγάλη και αυξάνεται με τη δυνατότητα προσμίξεων.

Με προσμίξεις μπορείτε να πετύχετε ακριβώς την απόχρωση που θέλετε. Φροντίστε όμως οι βαφές να είναι του ίδιου είδους και να προέρχονται από τον ίδιο κατασκευαστή. Μερικές βαφές με υγρή αμμωνία δίνουν εμφάνιση ρουστίκ.

Πριν βάψετε την επιφάνεια πρέπει να την βρέξετε και, αφού στεγνώσει, να τη λειάνετε καλά. Καθαρίστε με ηλεκτρική σκούπα τη σκόνη του τριψίματος.

Οι τρίχες του πινέλου που θα χρησιμοποιήσετε δεν πρέπει να είναι δεμένες με σύρμα ή μεταλλικό έλασμα. Απλώστε το υγρό πρώτα σύμφωνα με τα νερά και μετά κάθετα.

Για να εισχωρήσει βαθιά η βαφή στους πόρους του ξύλου, μετά από δύο λεπτά τρίβετε με μία ορειχάλκινη βούρτσα -πάντα προς την πλευρά των νερών.

Καθαρίζετε την περίσσια βαφή με ένα σφουγγάρι ή με ένα ταμπόν για να γίνει η επιφάνεια ομοιόχρωμη. Και πάλι δουλεύετε προς την κατεύθυνση των φλεβώσεων.

Ειδικά για το ξύλο βελανιδιάς υπάρχει η ειδική βαφή ρουστίκ, που επαλείφεται με ένα κομμάτι ύφασμα και κάνει το δρύινο ξύλο να δείχνει πολύ παλιό.

Συνδυάζοντας τις βαφέςΜπορείτε να έχετε οποιαδήποτε απόχρωση Η εξαιρετικά πλούσια γκάμα των ξυλοβαφών σε σκόνη (υπάρχουν περίπου 25 διαφορετικές αποχρώσεις) επιτρέπει, με τους κατάλληλους συνδυασμούς και τις μικρότερες η μεγαλύτερες αραιώσεις, τη δημιουργία ατελείωτων χρωματισμών και τόνων. Το πέρασμα με το πινέλο γίνεται πάντα από το κέντρο προς τις άκρες.

Βερνίκωμα του ξύλουΜε σωστό βερνίκωμα, οι επιφάνειες των επίπλων αποκτούν όχι μόνο ωραία εμφάνιση αλλά και προστασία. Βαμμένα ή άβαφα έπιπλα και γενικότερα οι ξύλινες επιφάνειες προστατεύονται από τη φθορά και τους ρύπους με τη βοήθεια ενός καλού βερνικώματος. Ανάλογα με το είδος και την κατάσταση της επιφάνειας, προηγείται συνήθως ένα πέρασμα με διαφανές αστάρι ή συντηρητικό ξύλου, για να διευκολυνθεί η πρόσφυση του βερνικιού ή και να σφραγιστούν οι πόροι του ξύλου. Ακολουθεί το βερνίκωμα με πινέλο, ρολό ή πιστόλι βαψίματος.

Το γεμιστικό αστάρι είναι διεισδυτικό και ιδιαίτερα καλυπτικό. Χρησιμοποιείται σε ξύλα με βαθιούς πόρους, όπως η βελανιδιά ή ο φράξος.

Υπάρχουν ταχυστέγνωτα αστάρια που επιταχύνουν πολύ την προετοιμασία για το βερνίκωμα. Μία ώρα μετά το πέρασμα ξεκινά το τρίψιμο.

Σε ορισμένα μαλακά ξύλα δεν είναι αρκετό ένα πέρασμα. Χρειάζεται και δεύτερο χέρι, αφού μεσολαβήσει ένα ενδιάμεσο τρίψιμο με γυαλόχαρτο.

Τα υδατοδιαλυτά ακρυλικά βερνίκια είναι σχεδόν άοσμα και πολύ ανθεκτικά. Στεγνώνουν γρήγορα, ώστε σε μία μέρα να γίνονται τρία περάσματα.

Τα υλικά που μετατρέπουν σε ματ τις πολύ γυαλιστερές επιφάνειες, δεν περνιούνται με πινέλο αλλά τρίβονται με ένα πανί προς τη φορά των νερών.

Τα ξύλα που δεν έχουν βαθιούς πόρους αποκτούν καλή επιφάνεια με το πρώτο κιόλας πέρασμα. Εδώ έχει χρησιμοποιηθεί ένα βερνίκι ματ.

Τα βερνίκια σε σπρέι είναι συνήθως νιτρικής βάσης ή αλκυδικών ρητινών. Χρησιμοποιούνται πιο πολύ για μικροεπιδιορθώσεις σε έπιπλα.

Οι διαφορές μεταξύ βερνικιών υδατικής βάσης και συνθετικών ρητινών είναι μεγάλες. Αριστερά η απόχρωση έμεινε ίδια, δεξιά έγινε πιο έντονη.

Για περισσότερη λάμψη και αντοχή
Γυαλιστερό ή ματ. Τα βερνίκια νίτρου καλύτερα είναι να ψεκάζονται. Η σωστή σειρά επίστρωσης είναι: δύο χέρια αστάρι και μετά βερνίκωμα.

Επιφάνειες που καταπονούνται. Για αυτές τις επιφάνειες υπάρχουν βερνίκια πατωμάτων, ενός συστατικού, πολύ μεγάλης αντοχής.

Βερνίκωμα μεταλλικών εξαρτημάτων επίπλωνΌσο συχνά κι αν καθαρίζετε τους ορειχάλκινους μεντεσέδες και τα χερούλια των επίπλων, γρήγορα θαμπώνουν και πάλι. Σε μερικούς αρέσει αυτό το είδος της φυσικής πατίνας, που εκτιμάται ιδιαίτερα στις αντίκες. Αν δεν ανήκετε σε αυτή την κατηγορία, θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε ένα προστατευτικό βερνίκι. Υπάρχει το κλασικό βερνίκι νίτρου για χάλκινα και ορειχάλκινα εξαρτήματα που διατίθεται και σε σπρέι.

Λάδι και κερίΤο λάδι εισχωρεί στο ξύλο και το κάνει αδιάβροχο και ανθεκτικότερο στο χρόνο, ενώ από την άλλη πλευρά το κερί δημιουργεί μια επιφάνεια που απωθεί τη σκόνη και τους ρύπους. Τα φυσικά αυτά υλικά δεν περιέχουν τοξικές ουσίες και μπορούν ανετα να χρησιμοποιηθούν σε παιδικά δωμάτια. Ένα ακόμα πλεονέκτημα είναι ότι το ξύλο εξακολουθεί να «αναπνέει» καθώς δε φράζονται οι πόροι.

Επεξεργασία ξύλου πεύκουΤο πεύκο βερνικώνεται καλά. Εκτός αν περιέχει πολύ ρετσίνι. Το ρετσίνι δε δέχεται το βερνίκι και η επιφάνεια λεκιάζει. Για την «απορετσίνωση» του ξύλου υπάρχουν αλκαλικά διαλύματα. Αποτέλεσμα επίσης φέρνει η διαβροχή του ξύλου με αλυσίβα, ή η επάλειψη με σαπούνι πατωμάτων και τρίψιμο με βούρτσα.

Το στερεό κερί επαλείφεται με ένα μαλακό πανί. Μετά την επάλειψη, που γίνεται με κυκλικές κινήσεις, η επιφάνεια στιλβώνεται με μια βούρτσα.

Το κερί διατίθεται σε πολλές αποχρώσεις ξύλου. Τα ανοικτόχρωμα χρησιμοποιούνται σε ανακαινίσεις και τα σκουρόχρωμα σε αντίκες.

Τα ανοικτόχρωμα ξύλα μπορεί κανείς να τα σκουρήνει αν θέλει, χρησιμοποιώντας κερί με χρωστικές ουσίες που ταιριάζουν στο ξύλο.

Κατάλληλο για έπιπλα κάποιας αξίας ή ξύλινα παιδικά παιχνίδια είναι το λεγόμενο «βάλσαμο κεριού μέλισσας» που προστατεύει και συντηρεί.

Το λάδι ασταρώματος περιορίζει την απορροφητικότητα των ξύλινων επιφανειών και χρησιμοποιείται και σαν υπόστρωμα για επίστρωση κεριού.

Το ξυλουργικό λάδι χαρίζει στο ξύλο μια όμορφη ζεστή απόχρωση. Με την προσθήκη χρωστικών ουσιών μπορεί και να χρωματίσει την επιφάνεια.

Το «σκληρό λάδι» χρησιμοποιείται σε επιφάνειες που δέχονται φορτία. Απλώνεται αρκετό και όσο δεν απορροφηθεί μαζεύεται με σπάτουλα.

Ανάλογα με το βαθμό προστασίας που θέλει κανείς να εξασφαλίσει, το λάδι ξύλου περνιέται μία ή περισσότερες φορές και γυαλίζεται με κετσέ.

Ειδικό λάδι προστασίας και περιποίησης υπάρχει για το ξύλο τικ. Χαρίζει στις γκριζαρισμένες επιφάνειες μια νές βαθιά χρωματική λάμψη.

Προστατευτικά, διαφανή βερνίκιαΕίναι περισσότερο γνωστά σαν λαζούρες. Προσφέρουν στο ξύλο επιφανειακή περιποίηση και προστασία, συνήθως και σε εξωτερικούς χώρους. Είναι βερνίκια άχρωμα, που περιέχουν ελάχιστες χρωστικές ή που δίνουν φυσικές αποχρώσεις ξύλων. Η επίστρωση του άχρωμου βερνικιού αποτελεί ένα είδος βαφής ανοιχτών πόρων που, όταν επαναληφθεί, δημιουργεί κάτι σαν καλυπτική μεμβράνη και παρουσιάζει σχετική γυαλάδα. Σαν διαλυτικά μέσα στις λαζούρες χρησιμοποιούνται φυτικά έλαια ή και καθαρό νερό, μια μέθοδος φιλική προς το περιβάλλον.

Στο παιδικό δωμάτιοΓια εργασίες όπως το βάψιμο ή το βερνίκωμα των επίπλων στο παιδικό δωμάτιο, όπως και για να χρωματίσετε τα ξύλινα παιχνίδια των παιδιών, η ασφαλέστερη μέθοδος είναι να χρησιμοποιούνται χρώματα και βερνίκια υδατικής βάσης. Τα έτοιμα ξύλινα παιχνίδια που βρίσκονται σε όλα τα παιδικά δωμάτια και που δεν μπορεί κανείς να γνωρίζει με τι είδους υλικό έχουν χρωματιστεί, καλό είναι να περνιούνται με ένα ή δύο χέρια διαφανές βερνίκι νερού.

Με λαζούρες ίδιας σύστασης (π.χ. υδατικής βάσης) μπορούν να γίνουν προσμίξεις και να δημιουργηθούν ενδιάμεσοι τόνοι και αποχρώσεις.

Για το άπλωμα των λεπτόρρευστων βερνικιών χρησιμοποιούνται ειδικά πινέλα, όπως αυτό της φωτογραφίας που έχει σκληρή κινέζικη τρίχα.

Οι λαζούρες που περιέχουν λάδι εισχωρούν βαθιά στους πόρους του ξύλου και μπορεί από πάνω να περαστεί χρώμα ή κάποιο γυαλιστικό.

Το καλυπτικό χρώμα μπορεί και αυτό να αποκτήσει την υφή λαζούρας αν προστεθεί λινέλαιο και νέφτι. Απλώνεται αρκετό και σκουπίζεται με πανί.

Οι λαζούρες εξωτερικής χρήσης δημιουργούν παχύτερη προστατευτική μεμβράνη και περιέχουν και φίλτρα κατά των υπεριωδών ακτίνων.

Διαφορετικά είδη ξύλου, διαφορετικές επιδράσεις. Όλα έχουν περαστεί με το ίδιο άχρωμο βερνίκι. Από αριστερά: κέδρος, σφέδαμνος, λίμπα.

Τα πολύ λεπτόρευστα άχρωμα βερνίκια μπορούν να δουλευτούν και με τυλιγμένο ύφασμα (μπάλα), διαποτίζοντας πολύ καλύτερα το ξύλο.

Η λαζούρα νερού περνιέται κατευθείαν στο ξύλο. Στεγνώνει πολύ γρήγορα,


Το παρόν άρθρο αντιγράψαμε από την σελίδα  http://www.mastoremata.gr/cms/index.php?mact=News,cntnt01,detail,0&cntnt01articleid=58&cntnt01detailtemplate=mastoremataNewDetail&cntnt01returnid=95 και ελπίζουμε να μην δημιουργήσαμε πρόβλημα . 

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

Ταπετσαρίες

Σε αυτή την ανάρτηση του Φτιάχτο Μόνος σου θα δούμε πως κολλάμε την ταπετσαρία μας κυρίως γύρω από της γωνίες , παράθυρα και πόρτες. Στις μεγάλες επιφάνειες απλώς απλώνουμε την κόλλα μας και ξεκινώντας από πάνω προς τα κάτω στρώνουμε το φύλλο της ταπετσαρίας φροντίζοντας με μια πλαστική και φαρδιά σπάτουλα να πατάμε το φύλλο για να κολλάει καλά αλλά και να μην δημιουργεί φουσκάλες που αργότερα μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα. Πριν ξεκινήσουμε να κολλάμε πάντως πρέπει με ένα αλφάδι να χαράξουμε μία ευθεία γραμμή από πάνω προς τα κάτω που  θα λειτουργήσει σαν οδηγός και θα μας επιτρέψει να αρχίσουμε το κόλλημα της ταπετσαρίας μας.
Προετοιμασία γύρω από τις γωνίες :

Το τελευταίο φύλλο που κολλάμε πρέπει να είναι έτοιμο για να στρίψει στις γωνίες που θα συναντήσουμε. Επειδή σχεδόν ποτέ ένας τοίχος ή η γωνία του δεν είναι απόλυτα σωστή μην σταματάτε η αρχίζετε ένα φύλλο από την γωνία, αν το κάνετε θα διαπιστώσετε ότι θα υπάρχει κάποιο κενό έστω και μικρό η το φύλλο δεν θα έχει την κατάλληλη ευθυγράμμιση.
Βήμα 1: Μέσα στις γωνίες μετρήστε την απόσταση του τελευταίου φύλλου που κολλήσατε μέχρι την γωνία του δωματίου. Κάντε το αυτό τόσο στην κορυφή όσο και στον πάτο του φύλλου. Μετά πάρτε το πλατύτερο από τα δύο μετρήματα και προσθέστε μερικούς πόντους. Κόψτε το επόμενο φύλλο κάθετα για να είναι τόσο πλατύ όσο το θέλετε .
Βήμα 2: Κρεμάστε και κολλήστε δίπλα από το προηγούμενο φύλλο εφαρμόζοντας το και πιέζοντας το προς τον τοίχο με μια μεγάλη πλαστική σπάτουλα φροντίζοντας να εφαρμόσει καλά στην γωνία τόσο επάνω όσο και κάτω αλλά και να επικαλύψει μέρος του επόμενου τοίχου.
Βήμα 3: Κρεμάστε ένα αλφάδι σαν να ξεκινάμε από την αρχή και πάρτε μια αλφαδιά επάνω στο φύλλο που μόλις στρίψαμε από την γωνία φροντίζοντας να είναι όσο πιο κοντά στην γωνία γίνεται. Έπειτα κάνουμε μια καινούργια αλφαδιά για το καινούργιο φύλλο που θα κρεμάσουμε φροντίζοντας να αφαιρέσουμε δύο με τρις πόντους από το πλάτος του φύλλου μας γιατί αυτό το πλάτος θα είναι αυτό που θα επικαλύψει το φύλλο της γωνίας.
Βήμα 4: Τώρα χρησιμοποιήστε ένα μαχαίρι για να κόψουμε το σημείο του γυρίσματος της γωνίας μας που έχουμε σημαδέψει νωρίτερα με την αλφαδιά, αφαιρούμε το κομμένο κομμάτι και φροντίζουμε να το στρώσουμε καλά. Τώρα με ένα μαχαίρι κόβουμε το περίσσευμα του φύλλου που μόλις στρώσαμε φροντίζοντας να ευθυγραμμίζετε με το άκρο του προηγούμενου φύλλου που μόλις κόψαμε.
Βήμα 5: Όταν φτάσετε σε μία εξωτερική γωνία μπορείτε να κάνετε το ίδιο με το παραπάνω επικαλύπτοντας τον τοίχο λίγο περισσότερο γιατί η ταπετσαρία μπορεί να στρίψει ή να κουβαριάσει.  




Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

Ξύλινα Κουφώματα 1

Ξύλινα κουφώματα 1.


Το Φτιάχτο Μόνος σου σας παρουσιάζει μερικές αλήθειες για τα ξύλινα κουφώματα που τόσο έχουν παρεξηγηθεί από την έλευση του αλουμινίου.
Από τις εφαρμογές στην ναυπηγική στις ξύλινες δομές εκατοντάδων ετών, έχει αποδειχθεί ότι το ξύλο διαθέτει εξαιρετική αντοχή στον χρόνο.

Ιδιαίτερα η ξυλεία Iroko έχει διάρκεια ζωής πάνω από 25 χρόνια όταν χρησιμοποιείται άβαφτο στην κατασκευή σκαφών.
Σε αντιδιαστολή με τα κουφώματα από άλλα υλικά, τα ξύλινα κουφώματα μπορούν να μείνουν πάντα καινούρια μετά από απλή συντήρηση. Η σημαντική διαφορά με τα κουφώματα από άλλα υλικά είναι ότι τα τελευταία επισκευάζονται με μεγάλη δυσκολία ή και καθόλου, ενώ μπορούν να υποστούν σημαντικές, μη αναστρέψιμες, μοριακές αλλοιώσεις.
Πρόσφατη έκθεση του διεθνούς οργανισμού προστασίας του περιβάλλοντος WWF αναφέρει ότι η αναμενόμενη ζωή ενός ξύλινου παράθυρου 1.5 μ2 είναι 60 έτη, ενώ η αντίστοιχη ζωή για ένα όμοιο παράθυρο PVC είναι μόλις 20.
Αν και πολλές φορές παρουσιάζονται ως λύσεις χωρίς ανάγκη συντήρησης, είναι γνωστό ότι τα παράθυρα από άλλα υλικά, μπορούν να υποστούν μη αναστρέψιμες αλλοιώσεις κατά την επαφή τους με άλατα παραθαλάσσιων κυρίως περιοχών.
Ανάλογα με την ποιότητα της κατασκευής τους, τόσο τα ξύλινα κουφώματα όσο και αυτά από άλλα υλικά μπορούν να υποστούν αλλοιώσεις στο χρώμα τους και στρεβλώματα κατά την έκθεσή τους σε απαιτητικές καιρικές συνθήκες.
Εκεί που η υπεροχή του ξύλου έναντι των άλλων υλικών παραγωγής κουφωμάτων γίνεται ιδιαίτερα αισθητή είναι στην θερμομόνωση. Η θερμομόνωση που προσφέρει το ξύλο είναι τέτοια που μας επιτρέπει να πιάσουμε με ασφάλεια ένα φλεγόμενο τεμάχιο από την μη φλεγόμενη άκρη του.
Οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών έχουν εξαλείψει τα προβλήματα που συνδέονταν με την παραδοσιακή μεθοδολογία παραγωγής ξύλινων κουφωμάτων.
Τα ξύλινα κουφώματα είναι ανώτερα από κουφώματα άλλων υλικών και για οικολογικούς λόγους. Διαβάστε τα οικολογικά θέματα για να δείτε γιατί.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...