Κυριακή, 10 Αυγούστου 2014

Χρώματα και ορολογία .

Σήμερα στο Φτιάχτω Μόνος σου θα προσπαθήσουμε να σας δώσουμε έναν ορισμό κάποιων τεχνικών όρων που χρησιμοποιούντε από επαγγελματίες Ελαιωχροματιστές  αλλά και από τις εταιρίες παρασκευής χρωμάτων . Φυσικά σε καμία περίπτωση δεν επιθυμούμε να καρπωθούμε το αποτέλεσμα της εξαιρετικής εργασίας που έχει κάνει στο θέμα αυτό η παρακάτω σελίδα της οποιάς δίνουμε παραπομπή για περισσότερες πληροφορίες επί του θέματος .
http://www.paints-mihopoulos.gr/?section=2239&language=el_GR

Αστάρι: Υπόστρωμα το οποίο προετοιμάζει την αρχική επιφάνεια για το τελικό χρώμα. Διάφορα αστάρια προσφέρουν σταθεροποίηση, πρόσφυση, αντιδιαβρωτική προστασία, γέμισμα των πόρων, κτλ.
Aκρυλικό: Συνθετικό πολυμερές (PMMA) που χρησιμοποιείται σε χιλιάδες χρήσεις αλλά και σε υψηλής αντοχής χρώματα. Η ακρυλική ρητίνη δίνει στο τελικό χρώμα αντοχή στο χρόνο και του επιτρέπει να διατηρήσει περισσότερο χρόνο την αρχική απόχρωση.
Ακρυλικό Πλαστικό: Υδατοδιαλυτό χρώμα που περιέχει ακρυλική ρητίνη ως συνδετικό υλικό. Άλλες ρητίνες μπορεί να αναμιχθούν ή να συμπολυμεριστούν με την ακρυλική ρητίνη για να μειώσουν το κόστος ή να προσθέσουν μια επιπλέον ιδιότητα. Παραδείγματα τέτοιων συμπολυμερή είναι στυρενίου, εποχικά, πολυουρεθάνης, βινυλικά (PVA, PVA-VEOVA), στυρενίου, κ.α.
Ανιλίνη (Azo dyes): (Φαινυλαμίνη, ή αμινοβενζόλιο) Η απλούστερη αρωματική αμίνη, χρησιμοποιείται στην παραγωγή πολυουρεθάνης, και  παράγει άμεσα ή έμμεσα, διάφορα έγχρωμα βερνίκια και βαφές νερού. Η ανιλίνη είναι υγρό, άχρωμο, ελαιώδες, λίγο διαλυτό στο νερό και δηλητηριώδες. Βράζει στους 184° C και στερεοποιείται στους 6° C κάτω από το 0. Βρίσκεται σε μικρά ποσά στη λιθανθρακόπισσα. Η ανιλίνη χρησιμοποιείται για την παρασκευή φαρμάκων, όπως η αντιφεβρίνη και κυρίως για την παρασκευή χρωμάτων, όπως τα αζωχρώματα (κοινώς χρώματα ανιλίνης).
Για να παρασκευαστούν τα αζωχρώματα, επιδρά νιτρώδες οξύ πάνω στην ανιλίνη. Όταν τα χρώματα ανακατευτούν με λινέλαιο, γίνονται χρώματα ζωγραφικής, σε σωληνάρια. Όταν όμως διαλυθούν σε νερό γίνονται τα χρώματα για τη βαφή των υφασμάτων. Η χρησιμοποίηση όμως των χρωμάτων ανιλίνης είναι επικίνδυνη για τους ανθρώπους, γιατί αναδίδονται ατμοί που είναι δηλητηριώδεις και προκαλούν μια αρρώστια, τον ανιλισμό.
Αρμόστοκος: Ελαστικός στόκος για πλήρωση αρμών, που βάφεται αλλά δεν τρίβεται.
Αφρόστοκος: Ελαφροβαρύς στόκος για γέμισμα μικρών αλλά και μεγάλων αρμών και οπών, που τρίβεται, βάφεται, και κυρίως δεν συρρικνώνεται και δεν "κρεμάει".
100% Aκρυλικό Χρώμα: Υδατοδιαλυτά χρώματα τα οποία περιέχουν μόνο ακρυλική ρητίνη ώς συνδετικό υλικό. Συνήθως είναι τα χρώμα κορυφαίας ποιότητας και έχουν εξαιρετική πρόσφηση, μακροχρόνια ελαστικότητα, ικανότητα διαπνοής ατμών, αντοχή στην αλκαλικότητα του τσιμέντου, σκληρότητα, και διατήρηση της γυαλάδας και της απόχρωσης.

Πέμπτη, 3 Ιουλίου 2014

Στοκάρισμα Ντουλάπας σε ανακαίνιση

Στοκάρισμα της Ντουλάπας :

Υλικά που θα χρειαστούν για όλες τις φάσεις του βαψίματος.
  • Δύο συνθετικά ρολά ( κατάλληλα για λαδομπογιές )
  • Δύο πινέλα για κοψίματα.
  • Γυαλόχαρτα νούμερο 150.
  • Στόκος ( υπάρχει έτοιμος ακρυλικός που κάνει για τη δουλεία και στεγνώνει γρήγορα )
  • Δύο στοκαδόροι.
  • White Spirit ( για την αραίωση της βελατούρας αλλά και της λαδομπογιάς ).
  • Βελατούρα.
  • Ριπολίνη . ( Νερού ή νεφτιού ).
  • Καβαλέτα ( για να ακουμπήσουμε τα φύλλα για βάψιμο ή κατάλληλο σημείο βαφής ).
  • Πανιά.
  • Χαρτοταινίες.
  • Χαρτί για μόνωση του πατώματος .
  • Λιπαντικό για τους μεντεσέδες των φύλλων της ντουλάπας.
  • Κουβαδάκι για την ανάμειξη της λαδομπογιάς και της βελατούρας.
  • Σκαφάκι και μερικά καθαρα ξύλα ή αναδευτήρες για το ανακάτεμα.

    Στοκάρισμα :
    Χρησιμοποιώντας δύο στοκαδόρους ή σπάτουλες στοκάρουμε όλες τις ατέλειες και χτυπήματα που πιθανόν έχουν τα φύλλα μας. Μη βάζετε πολύ στόκο για να στεγνώνει γρήγορα αλλά αμα χρειαστεί ξαναγεμίστε. Σε μερικά σημεία όπου δεν μπαίνει ο στοκαδόρος σε μια μικρή σχισμή π,χ βάλτε λίγο στόκο με το δάχτυλο. Μαζεύετε το στόκο με μιά κίνηση του στοκαδόρου. Αφήστε το στόκο να στεγνώσει καλά πριν αρχίσετα ξανά. Μόλις στεγνώσει ό στόκος και αφού έχουμε βεβαιωθεί ότι το μερεμέτι μας έχει γεμίσει καλά και δεν χρειάζεται άλλο στόκο, τρίβουμε το σημείο ώσπου να γίνει εντελώς λείο. Μετά καθαρίζουμε την επιφάνεια καλά.  

Σάββατο, 5 Απριλίου 2014

Βάψιμο και συντήρηση ξύλινων επιφανειών .

Σε αυτήν την  ανάρτηση του Φτιάχτο Μόνος
 σου θα δούμε μερικές χρήσιμες συμβουλές 
για το βάψιμο και την συντήρηση των
 ξύλινων  επιφανειών μας. 


Η ΒΑΦΗ ΤΟΥ ΞΥΛΟΥ
Η βαφή του ξύλου είναι μια αρχαιότατη πρακτική, που χρησιμεύει για
 την αλλαγή  του χρώματος του ξύλου, χωρίς όμως να αλλάξουν τα
 χαρακτηριστικά του,όπως  τα νερά του,ο προσανατολισμός των ινών
 κ,λ,π. Γενικά η βαφή του ξύλου,  χρησιμοποιείται για την ομογενοποίηση
 του χρώματος του,για τον συνδυασμό  ξύλων διαφορετικού τόνου,για
 το κρύψιμο επιφανειακών ελαττωμάτων, για την  αξιοποίηση ξύλων χαμηλής
 ποιότητας,και απλή αλλαγή του χρώματος του ξύλου σύμφωνα με την
 επιθυμία του πελάτη. Το ράψιμο του ξύλου δεν αφορά όλο τον
 όγκο,αλλά ένα πολύ επιφανειακό μόνο στρώμα, και για τον λόγο αυτό,
 μετά το  πέρασμα της βαφής η επιφάνεια μπορεί να λειανθεί, μόνο αφού
 περαστεί ένα χέρι  βερνικιού. Το βάψιμο του ξύλου γίνεται με βαφές και
 χρωστικά. Οι βαφές είναι  διαφανείς (ζωντανές)τα δε χρωστικά τείνουν
 να καλύψουν τα νερά του ξύλου. Υπάρχουν όμως χρωστικά υψηλής
 διαφάνειας που έχουν ένα αποτέλεσμα όμοιο  με των βαφών.
Χρησιμοποιώντας τις βαφές επιτυγχάνουμε διαφάνεια και
ζωηρότητα, καλύτερη σχετικά με τα χρωστικά, τα οποία
 ομοιογενοποιούν πολύ  περισσότερο το ξύλο και αντέχουν στο φως.
 Η χρήση των χρωστικών είναι  απαραίτητη στην περίπτωση που
πρέπει να γίνουν παστέλ χρώματα που δεν  επιτυγχάνονται μόνο με
βαφές  εξ* αιτίας της διαφάνειας τους. Οι βαφές των ξύλων
 μπορεί να είναι με διαλύτη ή νερό. Οι πρώτες χαρακτηρίζονται
 από γρήγορο στέγνωμα και μπορούν να δεχθούν υποστρώματα
 σχεδόν αμέσως, αλλά σε σύγκριση με του νερού παρουσιάζουν
 δυσκολίες στην ομοιογένεια του χρώματος.
 Με τις βαφές νερού επιτυγχάνουμε πιο έντονα χρώματα, αλλά
απαιτούν μακρύτερους  χρόνους στεγνώματος και τείνουν να
 διογκώνουν το χνούδι του ξύλου. Η επιλογή του τύπου βαφής λοιπόν
 πρέπει να γίνεται ανάλογα με την εργασία που
 επιθυμούμε, την επιφάνεια του ξύλου, τον τύπο του ξύλου και της
 τεχνικής που  θα εφαρμοσθεί. Σε κάθε περίπτωση είναι βασικό να
 λαμβάνουμε υπ'όψη την  σταθερότητα στο φως της βαφής, για να
 αποφεύγουμε την αλλαγή του τόνου με  τον χρόνο. Πράγματι ανάλογα
 με την βαφή έχουμε μικρότερη ή μεγαλύτερη  σταθερότητα στο φως.
 Οι υπεριώδες ακτίνες εκτός της βαφής επηρεάζουν και το
 ίδιο το ξύλο, αλλάζοντας το φυσικό του χρώμα. Άλλο σημείο πολύ
 σημαντικό για  την επιλογή βαφής είναι η ικανότητα διείσδυσης στο
 ξύλο, ιδιότητα που εξαρτάται  από τις διαστάσεις των μορίων της βαφής.
 Μικρότερα μόρια μεγαλύτερη  διεισδυτικότητα. Η υψηλή
 διεισδυτικότητα(υψηλότερη με οργανικούς  διαλύτες παρά με νερό)
 δεν είναι πάντα επιθυμητή διότι μπορεί να τονίζει
 κάποια ελαττώματα του ξύλου( μικροπόρους ή ρόζους).
ΤΕΧΝΙΚΗ ΠΕΡΑΣΜΑΤΟΣ
Όπως αναφέραμε είναι σημαντική η τεχνική που εφαρμόζουμε για το
 πέρασμα  των επιλεγμένων βαφών. Κανονικά η βαφή περνιέται με
 πινέλο, πιστόλι, κύλινδρο,  σφουγγάρι και ηλεκτροστατικά. Το
 πέρασμα με πινέλο, που έχει σχεδόν καταργηθεί
 σε βιομηχανικό επίπεδο εφαρμόζεται ακόμη σε περιπτώσεις ανώμαλων
 επιφανειών, διότι ο ψεκασμός δημιουργεί ζώνες σκιάς, κοντά στις γωνίες,
 ενώ επιτυγχάνεται  καλύτερη ομοιογένεια με το πινέλο. Τα πινέλα πρέπει
 να είναι απαλά και η βαφή
 πρέπει να περνιέται σε μεγάλες ποσότητες και ομοιογενώς σε όλη την
 επιφάνεια,  πάντα σύμφωνα με τα νερά του ξύλου για να αποφεύγονται
πινελιές επιπλέον στο  πέρασμα με πινέλο είναι απαραίτητη η χρήση
 αργών διαλυτών, για να επιτύχουμε πιο ομοιογενές χρώμα έχοντας
 όμως υπ* όψη ότι επιμηκύνονται οι χρόνοι εργασίας)·
 Για όλα όσα λέχθηκαν ως εδώ οι βαφές νερού ενδείκνυνται περισσότερο
 για πέρασμα  με πινέλο. Για τον ψεκασμό (χειρωνακτικά ή μηχανικά)
χρησιμοποιούνται κανονικά  πιστόλια που τροφοδοτούνται από αντλίες
 αέρος airless,ή πιο απλά από κοινά πιστόλια  με δοχείο. Μ'αυτό τον
 τρόπο επιτυγχάνεται μεγαλύτερη παραγωγικότητα,αλλά
 ταυτόχρονα και μεγάλη κατανάλωση οφειλόμενη στον υπερψεκασμό.
 Τα μπεκ που  χρησιμοποιούνται είναι 1.2 ως 1.5 χιλ. για παραδοσιακά
πιστόλια και 0.5 ως 0.7 χιλ.  για συστήματα υψηλής πίεσης τόπου airless
 Ένας έμπειρος βαφέας,με πιστόλι  καταφέρνει να κατανέμει το προϊόν
 σε όλη την επιφάνεια του ξύλου, επιτυγχάνοντας
έναν ομοιογενή χρωματισμό ακόμη και στα σημεία μεγάλης
 απορροφητικότητας που με  το πινέλο θα γινόταν πιο σκούρα.
 Αν πρέπει να ράψουμε επιφάνειες με γωνίες, πρέπει να χρησιμοποιούμε
βαφή με αργό διαλύτη και χαμηλότερη πίεση αέρος.
Η εφαρμογή με εμβάπτιση, χρησιμοποιείται κυρίως για προϊόντα τόρνου
 όπως καρέκλες κ.λπ. Στην περίπτωση αυτή ο διαλύτης πρέπει να είναι
αργός, για να  επιτρέπει στη βαφή να απλώνεται σ'όλη την επιφάνεια χωρίς
ν'αφήνει κηλίδες ή  σταγόνες. Για την τεχνική αυτή χρησιμοποιούνται
 πολύ οι βαφές νερού, ειδικά  παρασκευασμένες, που επιτυγχάνουν
επιφάνειες πολύ ομοιογενείς χωρίς  κατάλοιπα από σταγόνες.
Το πέρασμα με μηχανές κυλίνδρων, χρησιμοποιείται για
 επίπεδες επιφάνειες. Η βαφή είναι ειδικά παρασκευασμένη ώστε
 να μένει στον  κύλινδρο και να κατανέμεται ομοιογενώς σ'όλη την
 επιφάνεια επιτυγχάνοντας έτσι μεγαλύτερη παραγωγικότητα. Χρειάζεται
 μεγάλη προσοχή στο μέτρημα του  ιξώδους της βαφής στον κύλινδρο,
 τα  οποίο επιτυγχάνεται με την προσθήκη του  ανάλογου διαλύτη.
 Μία άλλη τεχνική που χρησιμοποιείται κυρίως στον τομέα
 παραγωγής επίπλων αναπαλαίωσης είναι το σκούπισμα με πανί.
 Η βαφή περνιέται  αρχικά με πιστόλι ή πινέλο και μετά, αφού
 περάσουν λίγα λεπτά, σκουπίζουμε με πανί βαμβακερό. Επιτυγχάνεται
 έτσι καλή ομοιογένεια, αλλά τονίζονται οι πόροι
επειδή το πανί οδηγεί το χρώμα υποχρεωτικά εκεί. Για τον λόγο αυτό
 είναι καλό να  χρησιμοποιούνται αργοί διαλύτες. Τέλος, μία άλλη
τεχνική που γίνεται με ειδικά μηχανήματα είναι ο ηλεκτροστατικός
 ψεκασμός. Η αρχή λειτουργίας του, επιτρέπει
 το βάψιμο ταυτοχρόνως και της εμπρόσθιας και της οπίσθιας
 επιφάνειας. Γενικά χρησιμοποιείται για αντικείμενα καμπύλα,
 η προϊόντα τόρνου, δύσκολα  κομμάτια δηλαδή για βαφή με κανονικό
ψεκασμό. Η τεχνική αυτή έχει σχεδόν
ολοκληρωτικά αντικατασταθεί από την τεχνική της εμβάπτισης.
ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΩΣΤΟ ΒΑΨΙΜΟ
Το σωστό βάψιμο είναι βασικό διότι τα λάθη, ειδικά σε ανώμαλες
 επιφάνειες  δύσκολα διορθώνονται, ενώ το λακάρισμα επιτρέπει
κάποιες διορθώσεις χάρις στο γιαλοχαρτάρισμα και το πέρασμα
 ενός άλλου χεριού. Να λοιπόν μερικές
 χρήσιμες οδηγίες:
1. Επιλέξτε το ξύλο προσεκτικά αποφεύγοντας τα γαλαζωμένα
 ξύλα, τα πορώδη και τα κηλιδωμένα.
 2. Όταν βάφουμε καπλαμάδες, προσοχή
 στην κόλλα που δημιουργεί πρόβλημα βγαίνοντας από τους
 πόρους ειδικά όταν
 χρησιμοποιούμε βαφές νερού.
 3. Γυαλοχαρτίζεται την επιφάνεια καλά στην
 διεύθυνση της ίνας με γυαλόχαρτο Νο 180-220
4. Γιαλοχαρτάρετε το ξύλο στα σόκορα που είναι πιο
 απορροφητικά με λεπτότερο  νούμερο.
5. Καθαρίστε την σκόνη απ΄το τρίψιμο για ν'αποφύγετε κηλίδες
 απορρόφησης.
6. Ετοιμάστε την σωστή πάντα ποσότητα βαφής ώστε να μπορείτε
να τελειώσετε  την δουλειά, για να αποφεύγετε νέες ετοιμασίες βαφής
 με κίνδυνο την ομοιογένεια.
7. Αν χρησιμοποιήσετε παστέλ βαφή , καλοπτική ή ημικαλυπτική
 (με βαριά μόρια)  χρειάζεται ανακάτεμα, πριν και κατά την διάρκεια
 της βαφής. ( ΤΟ ΑΝΑΚΑΤΕΜΑ
ΤΗΣ ΒΑΦΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ).
8. Όταν βάφουμε, η εργασία πρέπει να εκτελείται απ'το ίδιο άτομο,
διότι αν αλλάξει  χέρι και (συνεπώς η ταχύτητα περάσματος) το αποτέλεσμα
 δεν θα είναι ομοιογενές.
9. Όταν βάφουμε μεγάλα κομμάτια με πιστόλι, περνάμε την βαφή
σταυρωτά για  καλύτερη ομοιομορφία.
10. Πριν απ' την έναρξη της εργασίας, να κάνετε μια δοκιμή,
 διότι ανάλογα με το  χρησιμοποιούμενο ξύλο και την ποσότητα
 βαφής μπορεί να έχουμε διαφορετικά
 αποτελέσματα από το επιθυμητό

Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2014

Εγκατάσταση ξύλινου κουφώματος πόρτας

Σε αυτήν την ανάρτηση του Φτιάχτο Μόνος σου θα δούμε πόσο απλή είναι τελικά η εγκατάσταση μιας πόρτας και του πλαισίου της αρκεί να έχουμε λίγη διάθεση και ελάχιστα εργαλεία.


Η εγκατάσταση ενός πλαισίου πόρτας είναι πολύ εύκολη υπόθεση αρκεί να ακολουθήσουμε μερικά απλά βήματα. Αποφάσισε που θα τοποθετήσεις την πόρτα όταν χτίζεις νέους τοίχους ή γυψοσανίδες και τοποθετείς τα κολλάρα στους τοίχους. Χρησιμοποιήστε μεταλλικά στηρίγματα για να στηρίξετε την σκελετό γιατί αυτά θα κάνουν το κάρφωμα και την στήριξη ευκολότερα.

Κόψτε τα καδρόνια στις σωστές διαστάσεις.Μπορείτε εύκολα να βρείτε στην αγορά ετόιμα πλαίσια που συνήθως ταιριάζουν με τα ανοίγματα που έχουμε καθώς αυτά τις περισσότερες φορές είναι στάνταρ. Με τα καδρόνια απλωμένα στο πάτωμα για να μας διευκολύνουν στη δουλειά μας , καρφώστε τα ώστε να ενωθούν τα τρία ξύλα μεταξύ τους και να έχουν ένα σχήμα Π .


Πάρτε μια σανίδα που έχει τόσο μήκος όσο είναι το πλάτος του ανοίγματος ανάμεσα στα δύο ψηλά καδρόνια του πλαισίου και καρφώστε την και στα δύο καρδόνια που θα σταθούν όρθια ώστε να είναι το πλαίσιο μας σταθερό και να μην πηγαίνει πέρα δώθε ώστε να μας διεκολύνει στη δουλεία μας που είναι η τελική σταθεροποίηση του πλαισίου στον τοίχο.

Δεν πειράζει αν το πλαίσιο είναι λίγο μικρότερα από το άνοιγμα όπου θα τοποθετηθεί γιατί αυτά θα τα γεμίσουμε μετά με αφρό. Μόλις σηκώσουμε το πλαίσιο και το βάλουμε στο άνοιγμα και πριν κάνουμε την τελική σταθεροποίηση, καλό είναι να βάλουμε και τις καβίλιες και να δοκιμάσουμε το πως θα φαίνεται η πόρτα μας ή να εντοπίσουμε τυχόν προβλήματα, όπως το να βρίσκει μετά η πόρτα μας στο δάπεδο ή να έχει μεγάλο άνοιγμα από κάτω αλλά και να βρίσκει στο επάνω σημείο με αποτέλεσμα να μην κλείνει .Σε αυτό το σημείο πρέπει να υπολογίσετε ότι θα τοποθετηθεί και ένα αρμοκάλυπτο γύρω γύρω από το πλαίσιο που θα καλύψει τις ατέλειες του αφρού που θα εφαρμόσουμε αργότερα ώστε να καλύψουμε τα κενά του πλαισίου.

Μαρκάρουμε τα σωστά σημεία και αφαιρούμε τις καβίλιες η τις αφήνουμε.

Ενώ λοιπόν έχουμε σηκώσει το πλαίσιο στην τελική του θέση και αφού έχουμε κάνει τις δοκιμές με την πόρτα βάζουμε σφήνες όπου υπάρχει κενό ανάμεσα στο πλαίσιο και τον τοίχο ώστε να σταθεροποιηθεί τελείως. Μετά με ένα τρυπάνι ανοίγουμε τρύπες στο πλαίσιο και στον τοίχο.

Βάζουμε ούπα στον τοίχο για να δέσουν καλύτερα οι βίδες που θα ενώσουν το πλαίσιο και τον τοίχο. Αν δεν σας βολεύει να τρυπάτε και τοίχο και ξύλο την ίδια ώρα, απλά κατεβάστε το πλαίσιο κάντε τις τρύπες φροντίζοντας πάντα να είναι οι τρύπες ξύλου-τοίχου στη ίδια ευθεία ξανασηκώστε το πλαίσιο και βάλτε πάλι τις σφήνες για σταθεροποίηση. Τώρα βιδώστε τις βίδες και έχουμε πλέον ένα σταθερό κάσσωμα.

Αφού έχουμε βιδώσει τις βίδες μας θα δούμε ότι υπάρχουν μερικά κενά ανάμεσα στον τοίχο και το πλαίσιο κάτι το οποίο είναι και λογικό. Πέρνουμε έναν αφρό πολυουρεθάνης ή αφρό γεμίσματος και γεμζουμε τα κενά όπου υπάρχουν . Αφήνουμε να στεγνώσει και με ένα μαχαίρι αφαιρούμε τον αφρό που περισεύει.

Καρφώνουμε το αρμοκάλυπτο ώστε το κάσσωμα να πάρει την τελική του μορφή και τοποθετούμε στο έτοιμο και καλά στερεωμένο πλέον κάσσωμα τις καβίλιες που θα στηριχτεί ή πόρτα μας εκεί όπου είχαμε κάνει τις ακριβεις μετρήσεις μας νωρίτερα . Η πόρτα μας τώρα είναι έτοιμη για βάψιμο.

Πως θα βάψουμε την πόρτα μας: http://aggelos-painting.blogspot.com/

Τρίτη, 14 Ιανουαρίου 2014

Η αναγκαιότητα της οικολογικής δόμησης

Εισαγωγή: Η αναγκαιότητα της οικολογικής δόμησης
Ακούμε συχνά πως «ζούμε στον αιώνα των πόλεων», αλλά νιώθουμε καθημερινά τις πόλεις μας να «ψήνονται» και γνωρίζουμε πως ο κτιριακός τομέας είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνος γι’ αυτό. Η οικοδομική δραστηριότητα, εδώ και δεκαετίες και με διαφορετικούς ρυθμούς σε κάθε περιοχή, καταβροχθίζει τα παράλια της Μεσογείου και εκτείνεται, αστικοποιώντας ραγδαία τις αγροτικές εκτάσεις, στην ενδοχώρα.
Το πολύ ενδιαφέρον άρθρο καθώς και την συνέχεια του μπορείτε να διαβάσετε στην παρακάτω σελίδα. 


Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

Εγκαίνια της 13ης Οικολογικής Γιορτής

Πραγματοποιήθηκαν το βράδυ τα εγκαίνια της 13ης Οικολογικής
Γιορτής Καρδίτσας, στο άλσος του Παυσιλύπου όπου λειτουργεί
 η Εκθεσιακή Αγορά  Βιολογικών Προϊόντων, Χειροτεχνίας και 
Οικολογικών  Δραστηριοτήτων.
 Στην οικολογική αρχιτεκτονική και το αστικό πράσινο είναι
αφιερωμένη η 13η Οικολογική Γιορτή Καρδίτσας που
 πραγματοποιεί η ΟικόΣφαιρα Καρδίτσας (Κίνηση για τον άνθρωπο, 
το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής), το τετραήμερο από 19 μέχρι
 22 Σεπτέμβρη 2013, με συνδιοργανωτές την
Περιφέρεια Θεσσαλίας - Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας,
το Δήμο Καρδίτσας, αλλά και σε συνεργασία με αρκετούς ακόμη
φορείς της περιοχής.  Το πρόγραμμα περιλαμβάνει αρκετές
 ομιλίες-συζητήσεις, όπως επίσης και εργαστήρια, οικολογικά 
και θεατρικά δρώμενα, προβολές ταινιών, αλλά και εκδηλώσεις για τα παιδιά

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε τον παρακάτω σύνδεσμο. 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...